Ohar medikoaOharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Azido alendroniko
Formula kimikoa
C4H13NO7P2
SMILES kanonikoa
2D eredua
MolView
3D eredua
Konposizioa
Nitrogeno, oxigeno, fosforo, karbono eta hidrogeno
Mota
Bifosfonato
Masa molekularra
249,017 Da
Erabilera
Tratatzen du
osteoporosi, osteoarthritis susceptibility 1 (en) eta bone disease (en)
Rola
bone density conservation agents (en)
Identifikatzaileak
InChlKey
OGSPWJRAVKPPFI-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia
66376-36-1
ChemSpider
2004
PubChem
2088 eta 44400013
Reaxys
2275403
Gmelin
2567
ChEMBL
CHEMBL870
EC zenbakia
613-929-7
ECHA
100.128.415
MeSH
D019386
RxNorm
236083 eta 46041
Human Metabolome Database
HMDB0001915
UNII
X1J18R4W8P
NDF-RT
N0000148414
KEGG
C07752 eta D07119
PDB Ligand
212
Azido alendronikoa[1] edo alendronatoa konposatu organikoa da organofosforoen familiakoa eta bifosfonatoen klasekoa, C4H13N07P2 formula duena.
azido alendronikoaren formula
Osteoporosia eta Paget-en hezur-gaixotsuna tratatzeko usatzen da[2]. Hutsik edo D bitaminarekin elkartuta dago eskuragarri (2800 U eta 5600 U, Fosamax+D, adibidez). Mercken alendronatorako patentea 2008an amaitu zen, eta Merck konpainiak apelazio batzuk galdu zituen Elikagai eta Sendagaien Administrazioa (FDA) baimendu zuen bertsio generikoa sartzea eragozteko.
2008ko otsailaren 6an, FDAk alendronatoaren lehen generikoak onartu zituen.[3] Farnesil pirofosfatoaren inhibizioarekin kontrastean, alendronatoa azkena da, hau da, gutxien inhibitzen duena.[4] Propietate gastroerosiboak kontuan hartuta, gel bat probatu da gaixotasun periodontologikoaren tratamendurako.
Albo-ondorioak
Azido alendronikoa pilula gisa hartzen da irentsita. Albo-ondorio nagusienak digestio-aparatuari lotuta daude esofagoko, urdaileko edo hesteetako ultzerak eragin bailitzazke.
Bifosfonatoen indar erlatiboa
Hezurretako eritasunak tratatzeko baliatzen diren bifosfonatoen indar erlatiboa adierazten da taula honetan.