Alain Finkielkraut
Alain Finkielkraut | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Land | Polen, Frankrijk, Frankrijk | |||
Geboortenaam | Alain Luc Finkielkraut | |||
Geboortedatum | 30 juni 1949 | |||
Geboorteplaats | Parijs | |||
Werk | ||||
Beroep | filosoof, radiopresentator, schrijver, radioproducent, non-fictieschrijver, publicist, criticus | |||
Werkveld | intellectueel, ideeëngeschiedenis, moderniteit, onderwijs, politieke filosofie, religie | |||
Werkgever(s) | France Culture, École polytechnique | |||
Functies | seat 21 of the Académie française | |||
Studie | ||||
Academische graad | aggregation of modern literature | |||
Kunst | ||||
Stroming | Nouveaux philosophes | |||
Beïnvloed door | Alexis de Tocqueville, Ernest Renan, Franz Rosenzweig, Hannah Arendt, Emmanuel Levinas, Claude Lévi-Strauss, Charles Péguy, Milan Kundera, Martin Heidegger | |||
Religie | ||||
Religie | jodendom, zionisme | |||
Diversen | ||||
Prijzen en onderscheidingen | Officier in het Legioen van Eer (2009), Prix Européen de l'Essai Charles Veillon (1984), Ridder in het Legioen van Eer (1994), Prix Aujourd'hui (1999) | |||
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie hier bewerken. | ||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/Alain_Finkielkraut_par_Claude_Truong-Ngoc_juin_2013.jpg/260px-Alain_Finkielkraut_par_Claude_Truong-Ngoc_juin_2013.jpg)
Alain Finkielkraut (Parijs, 30 juni 1949) is een Frans filosoof en politiek commentator, van Pools-Joodse origine.
Filosofische overtuigingen
De belangrijkste invloeden op zijn filosofische beschouwingen zijn de Joodse filosofen Emmanuel Levinas, Leo Strauss en Hannah Arendt. Daarnaast waren ook Leszek Kołakowski en Milan Kundera belangrijke invloeden. Finkielkraut is zowel bekend vanwege zijn kritiek op de radicale naoorlogse Franse filosofen (onder wie Jean-Paul Sartre) als door zijn pessimistische stellingname in het debat over de multiculturele samenleving, dat volgens hem gaat tussen postmoderne cultuurconsumenten (in zijn ogen 'leeghoofden') enerzijds en fanatieke rechtse populisten anderzijds. Deze polariteit is in de plaats gekomen voor de meer traditionele, dat wil zeggen die tussen enerzijds de pleitbezorgers van het Verlichtingsideaal en de liberale staat als strikt neutraal raamwerk voor individuen, ongeacht hun culturele of religieuze afkomst, en anderzijds degenen die in navolging van Johann Gottfried von Herders kritiek op de Verlichting, het van staatswege beschermwaardige, particularistische recht op eigenheid en verscheidenheid beklemtonen. Zijn teksten zijn soms provocerend en gaan soms in "tegen de tendenzen van zijn tijd".[1]
Op 10 april 2014 werd Finkielkraut verkozen tot lid van de Académie française.
Bibliografie (selectie)
- Le Nouveau désordre amoureux, met Pascal Bruckner, Éditions du Seuil (1977)
- Le juif imaginaire (1981) (Ned. vert. De imaginaire jood)
- La Sagesse de l'amour (1984)
- La Défaite de la pensée (1987) (Ned. vert. De ondergang van het denken (1988))
- Le Mécontemporain : Péguy, lecteur du monde moderne (1991)
- La mémoire vaine (1992) (Ned. vert. Zinloze herinnering)
- L'humanité perdue (1996) (Ned. vert. De verloren beschaving)
- L'Ingratitude, conversation sur notre temps (1999) (Ned. vert. Ondankbaarheid. Een gesprek over onze tijd (2000))
- Une voix vient de l'autre rive (2000)
- L'imparfait du présent. Pièces brèves (2002)
- Au nom de l'Autre : Réflexions sur l'antisémitisme qui vient (2003)
- Les battements du monde, met Peter Sloterdijk (2003) (Ned. vert. De hartslag van de wereld (2005))
- "Les juifs face à la religion de l'humanité", Le Débat, nº131, september-oktober 2004, p. 13-19
- Nous autres, modernes : Quatre leçons, Éditions Ellipses, 2005 - Prix Guizot-Calvados 2006
- Ce que peut la littérature van Alain Finkielkraut, met Mona Ozouf, Pierre Manent en Suzanne Julliard, éd. Stock, coll. « Les Essais », oktober 2006, ISBN 978-2-234-05914-6
- Entretiens sur la laïcité, met Benny Lévy, Verdier, 2006
- Qu'est-ce que la France : une série d'entretiens avec des intellectuels français sur la France, l'identité française, la question de la nation et de post-national, Stock, 2007
- La Querelle de l'école, Stock, 2007
- Philosophie et modernité, École Polytechnique, 2008
- Un cœur intelligent, Stock/Flammarion, 2009, ISBN 978-2-234-06259-7, prix de l’essai de l’Académie française 2010
- « Pour une décence commune » in Regards sur la crise. Réflexions pour comprendre la crise… et en sortir, ouvrage collectif dirigé par Antoine Mercier avec Alain Badiou, Miguel Benasayag, Rémi Brague, Dany-Robert Dufour, Élisabeth de Fontenay…, Parijs, Éditions Hermann, 2010.
- L’Explication, conversation avec Aude Lancelin, met Alain Badiou, Nouvelles Éditions Lignes, 2010.
- L'interminable écriture de l'Extermination, (dir. Alain Finkielkraut, transcription des émissions Répliques de France Culture, Stock, 2010.
- Et si l'amour durait, Stock, 2011
- L'identité malheureuse, Stock, 2013 (Ned. vert. Ongelukkige identiteit (2004))
- La Seule Exactitude, Stock, 2015, ISBN 978-2234078970
- En terrain miné, met Élisabeth de Fontenay, Stock, 2017 ISBN 978-2234083424
- Des animaux et des hommes, Stock, 2018.
- À la première personne, Gallimard, 2019, ISBN 9782072853197