Linda Thomas-Greenfield
Linda Thomas-Greenfield | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Geboren | 22 november 1952 Baker | |||
Regio | ![]() | |||
Land | ![]() | |||
Partner | Lafayette Greenfield | |||
31e Amerikaanse ambassadeur naar de Verenigde Naties | ||||
Huidige functie | ||||
Aangetreden | 25 februari 2021 | |||
Plaatsvervanger(s) | Richard M. Mills Jr. Jeffrey Prescott | |||
President | Joe Biden | |||
Voorganger | Kelly Craft | |||
18e assistent-minister van Buitenlandse Zaken voor Afrikaanse Zaken | ||||
Aangetreden | 6 augustus 2013 | |||
Einde termijn | 10 maart 2017 | |||
Plaatsvervanger(s) | Robert P. Jackson | |||
President | Barack Obama Donald Trump | |||
Voorganger | Johnnie Carson | |||
Opvolger | Tibor P. Nagy | |||
Directeur-generaal van de Foreign Service en directeur van Human Resources | ||||
Aangetreden | 2 april 2012 | |||
Einde termijn | 2 augustus 2013 | |||
President | Barack Obama | |||
Voorganger | Nancy Jo Powell | |||
Opvolger | Arnold A. Chacón | |||
Amerikaans ambassadeur naar Liberia | ||||
Aangetreden | 18 juli 2008 | |||
Einde termijn | 29 februari 2012 | |||
President | George W. Bush Barack Obama | |||
Voorganger | Donald E. Booth | |||
Opvolger | Deborah R. Malac | |||
|
Linda Thomas-Greenfield (Baker, 22 november 1952) is een Amerikaans diplomate. Ze is de huidige ambassadeur naar de Verenigde Naties onder president Joe Biden. Tijdens de regering-Obama en de regering-Trump was ze de viceminister van Buitenlandse Zaken voor Afrikaanse Zaken (Assistant Secretary of State for African Affairs).
Biografie
Thomas-Greenfield is geboren in Baker (Louisiana). Ze was een van de eerste Afro-Amerikanen die hebben gestudeerd aan de Louisiana State University. Daar behaalde ze in 1974 een Bachelor of Arts.[1] In 1975 behaalde ze een Master of Public Administration aan de University of Wisconsin-Madison.[2]
Carrière
Thomas-Greenfield doceerde politieke wetenschappen aan Bucknell University. In 1982 ging ze werken bij de Foreign Service.[3][4]
Ze was plaatsvervangend vicesecretaris van het Bureau of Population, Refugees and Migration (2004–2006), hoofd plaatsvervangend vicesecretaris voor Afrikaanse Zaken (2006–2008), ambassadeur naar Liberia (2008–2012) en directeur-generaal van de Foreign Service, naast directeur van Human Resources (2012–2013).[3]
Thomas-Greenfield heeft buitenlandse posten bekleed in Zwitserland, Pakistan, Kenia, Gambia, Nigeria en Jamaica.[5]
Van 2013 tot 2017 was ze viceminister van Buitenlandse Zaken voor Afrikaanse Zaken.[5]
Vijf dagen nadat Donald Trump president werd ontsloeg hij Thomas-Greenfield.[6]
Tijdens Joe Bidens transitie naar zijn presidentschap als president-elect benoemde hij Thomas-Greenfield als vrijwillig lid. Ze leidde de transitie van het State Department.[6][7]
Op 24 november 2020 kondigde Biden aan dat hij Thomas-Greenfield zou benoemen tot ambassadeur naar de Verenigde Naties[8] en haar zou toevoegen aan zijn kabinet en zijn Nationale Veiligheidsraad.[9]
Ambassadeur naar de Verenigde Naties
Tijdens de hoorzitting over haar nominatie voor VN-ambassadeur zei Thomas-Greenfield dat ze spijt had dat ze in 2019 een toespraak heeft gehouden aan het door het door de Chinese overheid gesubsidieerde Confuciusinstituut. Ze bekritiseerde China's "autoritaire agenda" en was het grotendeels eens met de Senaatscommissie voor Buitenlandse Zaken wat betreft buitenlands beleid. Ze zei een "zeer sterke relatie" met Afrika te hebben, die ze wil gebruiken om China's "egoïstische en parasitaire ontwikkelingsdoelen" in Afrika terug te dringen. Senator Ted Cruz hekelde Thomas-Greenfield dat ze de Chinese mensenrechtenschendingen en leenpraktijken, vaak aangeduid als "schuldenvaldiplomatie", niet heeft aangepakt.[10] Hij stelde de stemming over haar nominatie uit.[11] Thomas-Greenfield noemde tijdens de hoorzitting de BDS-beweging "onacceptabel" en zei dat de beweging "grenst aan antisemitisme". Ze zei ernaar uit te kijken "naast Israël te staan, tegen het oneerlijk richten op Israël".[12]
![Thomas-Greenfield staat tegenover vicepresident Kamala Harris, waarbij ze haar rechterhand omhoog heeft en haar linkerhand op een bijbel, waarbij ze wordt beëdigd als ambassadeur naar de Verenigde Naties](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/V20210224LJ-0130_%2851013313857%29.jpg/260px-V20210224LJ-0130_%2851013313857%29.jpg)
Op 23 februari 2021 werd Thomas-Greenfield bevestigd door de Senaat, met 78 stemmen voor en 20 tegen.[13]
Van 1 maart tot 31 maart 2021 was de Verenigde Staten president van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. In deze maand was Thomas-Greenfield president van de raad, als hoofd van de Amerikaanse delegatie.[14]
Thomas-Greenfield heeft de Volksrepubliek China beschuldigd van het plegen van een genocide op Oeigoeren en van het vastzetten van meer dan een miljoen Oeigoeren en andere etnische minderheden in interneringskampen in Xinjiang. Ze zei dat de Verenigde Staten zich zal "blijven uitspreken, totdat de Chinese overheid stopt met haar misdaden tegen de menselijkheid en de genocide op Oeigoeren en andere etnische minderheden in Xinjiang".[15]
Ze heeft haar bezorgdheid uitgesproken over escalerende etnische spanningen in Tigray in Ethiopië en drong aan op een vreedzaam einde van de oorlog in Tigray. Ze noemde de situatie een humanitaire ramp.[16]
Bibliografie
- (en) Thomas-Greenfield, Linda (1 juli 2001). U.S. Refugee Admissions History and Policy. Refugee Survey Quarterly 20 (2): 165–169. ISSN: 1020-4067. DOI: 10.1093/rsq/20.2.165.
- (en) Thomas-Greenfield, Linda, Wharton, D. Bruce (2019). Zimbabwe's Coup: Net Gain or No Gain?. Military Review: 165–169.
- (en) Thomas-Greenfield, Linda, Burns, William J. (2019). The Transformation of Diplomacy: How to Save the State Department. Foreign Affairs 99 (6).
Externe links
- Ambassador Linda Thomas-Greenfield
- Verschijningen op C-SPAN
- "UN Ambassador nominee Linda Thomas-Greenfield testifies at confirmation hearing" (Interview). Geïnterviewd door Senate Foreign Relations Committee. C-SPAN. 27 januari 2021.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/25px-Commons-logo.svg.png)
Bronnen
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Linda Thomas-Greenfield op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Referenties
- ↑ (en) Ballard, Mark (23 februari 2021). US Senate confirms Baker-native Linda Thomas-Greenfield as UN ambassador. Gearchiveerd op 23 december 2021. The Advocate
- ↑ (en) Ambassador-designate has La Follette School connection. Robert M. La Follette School of Public Affairs (8 december 2021). Gearchiveerd op 23 december 2021. Geraadpleegd op 23 december 2021.
- ↑ a b (en) Assistant Secretary of State for African Affairs: Who Is Linda Thomas-Greenfield?. AllGov.com (5 juli 2013). Gearchiveerd op 27 december 2021. Geraadpleegd op 27 december 2021.
- ↑ (en) Linda Thomas-Greenfield. Leadership Council for Women in National Security. Gearchiveerd op 27 december 2021. Geraadpleegd op 27 december 2021.
- ↑ a b (en) Linda Thomas-Greenfield. United States Department of State. Geraadpleegd op 27 december 2021.
- ↑ a b (en) Wilkinson, Tracy; Bierman, Noah, "Biden looks to rehire diplomats and others fired by Trump to rebuild the State Department", Los Angeles Times, 19 november 2020. Geraadpleegd op 27 december 2021.
- ↑ (en) Agency Review Teams. President-Elect Joe Biden. Gearchiveerd op 10 november 2020.
- ↑ "Biden nomineert ministers: Blinken wordt minister voor Buitenlandse Zaken, Kerry gezant voor klimaat", De Morgen, 23 november 2020. Geraadpleegd op 27 december 2021.
- ↑ (en) Crowley, Michael; Smialek, Jeanna, "Biden Will Nominate First Women to Lead Treasury and Intelligence, and First Latino to Run Homeland Security", The New York Times, 25 november 2020. Geraadpleegd op 27 december 2021. “Biden zal ook Linda-Thomas Greenfield nomineren als ambassadeur naar de Verenigde Naties en de baan terugbrengen op kabinetsniveau, waardoor mevrouw Thomas-Greenfield, die een Afro-Amerikaan is, een zetel krijgt in zijn Nationale Veiligheidsraad.”
- ↑ (en) Feng, John, Linda Thomas-Greenfield Says She Regrets Positive China Speech in Senate Grilling. Newsweek (28 januari 2021). Geraadpleegd op 3 januari 2021.
- ↑ (en) Bade, Gavin, Cruz delays vote on U.N. nominee Thomas-Greenfield as impeachment trial looms. Politico (2 februari 2021). Geraadpleegd op 3 januari 2021.
- ↑ (en) Samuels, Ben, "'BDS Verges on Antisemitism,' Biden's Pick for UN Envoy Says", Haaretz, 27 januari 2021. Geraadpleegd op 3 januari 2021.
- ↑ (en) Heath, Ryan, ‘It can only get better’: Linda Thomas-Greenfield headed to crisis-plagued U.N.. Politico (23 februari 2021). Geraadpleegd op 27 december 2021.
- ↑ (en) Nichols, Michelle, U.S. to push for 'intense' U.N. Security Council talks on Myanmar. Reuters (1 maart 2021). Geraadpleegd op 27 december 2021.
- ↑ (en) Nichols, Michelle, U.S., UK, Germany clash with China at U.N. over Xinjiang. Reuters (12 mei 2021). Geraadpleegd op 27 december 2021.
- ↑ (en) US, EU demand action to end 'nightmare' in Ethiopia's Tigray. France 24 (10 juni 2021). Geraadpleegd op 27 december 2021.