Nicole Garcia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/1rightarrow_blue.svg/15px-1rightarrow_blue.svg.png)
Nicole Garcia | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Algemene informatie | ||||
Geboren | Oran, 22 april 1946 | |||
Land | Frankrijk | |||
Werk | ||||
Jaren actief | 1967 - | |||
Beroep | Acteur, filmregisseur en schrijfster | |||
(en) IMDb-profiel | ||||
MovieMeter-profiel | ||||
(mul) TMDb-profiel (en) AllMovie-profiel | ||||
|
Nicole Garcia (Oran, 22 april 1946) is een Franse actrice, filmregisseur en schrijfster.
Biografie
Nicole Garcia werd in een pied-noir familie geboren in 1946 in Oran (Algerije). Ze bracht er haar kindertijd en haar jeugd door. In 1962 trok ze naar Frankrijk. In Parijs volgde ze lessen aan het Conservatoire national supérieur d'art dramatique (CNSAD) waar ze in 1967 een eerste prijs in Moderne Komedie behaalde. Ze vertolkte enkele kleine rollen in films zoals Le Gendarme se marie (1968) vooraleer ze opgemerkt werd in de historische film Que la fête commence (1975).
Haar eerste echte hoofdrol speelde ze in het historisch drama La Question (1976), het debuut van Laurent Heynemann. De film speelde zich af tijdens de Algerijnse Oorlog, een episode die ze van dichtbij gekend had. De prent werd uit de zalen verwijderd omdat de harde Franse repressie werd aangeklaagd. Met Heynemann werkte ze nog twee keer samen in de eveneens politiek geïnspireerde werken Le Mors aux dents (1979) en Stella (1983). Echt doorbreken deed ze in de komedie Le Cavaleur (1979) dankzij haar rol van bedrogen echtgenote.
In de jaren tachtig, haar vruchtbaarste periode als filmactrice, bevestigde ze haar talent en populariteit door krachtig maar ook gevoelig gestalte te geven aan verscheidene facetten van de moderne vrouw. Dat deed ze onder meer in de komedie Garçon! (1983), in het politiedrama Péril en la demeure (1985) en in het drama L'État de grâce (1986). Ze trad in die jaren ook op in het gerechtsdrama L'Honneur d'un capitaine (1982) dat zich twintig jaar na de Algerijnse Oorlog afspeelde. Ze vertolkte er de weduwe van een Franse officier die beschuldigd werd van oorlogsmisdaden.
In de jaren negentig was ze maar sporadisch op het grote scherm te zien. In 1990 maakte ze haar debuut als langspeelfilmregisseur met de tragikomedie Un week-end sur deux. Er volgden nog zes prenten, hoofdzakelijk drama's, waarvoor ze telkens samenwerkte met scenarist Jacques Fieschi.
Vanaf de jaren 2000 kwam ze weer regelmatiger op het voorplan, onder meer in de op een roman van Ruth Rendell gebaseerde politiefilm Betty Fisher et autres histoires (2001) en in de tragikomedie La Petite Lili (2002), twee films van Claude Miller. Voor haar drama Un balcon sur la mer (2010) gebruikte ze de Algerijnse Oorlog als achtergrond. De film gaf haar voor het eerst de gelegenheid haar geboortestad Oran te tonen.
Nicole Garcia is de moeder van Frédéric Bélier-Garcia, een toneel- en operaregisseur en scenarist die meeschreef aan het scenario van enkele films van zijn moeder. Uit haar relatie met acteur Jean Rochefort heeft ze een tweede zoon, de acteur Pierre Rochefort.
Filmografie
Actrice
- 1967 : Des garçons et des filles van Étienne Périer
- 1968 : Le Gendarme se marie van Jean Girault
- 1971 : Faire l'amour : De la pilule à l'ordinateur van Jean-Gabriel Albicocco
- 1975 : Que la fête commence van Bertrand Tavernier
- 1976 : Le Corps de mon ennemi van Henri Verneuil
- 1976 : Duelle van Jacques Rivette
- 1976 : La Question van Laurent Heynemann
- 1978 : Un papillon sur l'épaule van Jacques Deray
- 1979 : Le Cavaleur van Philippe de Broca
- 1979 : Le Mors aux dents van Laurent Heynemann
- 1979 : Opération Ogre van Gillo Pontecorvo
- 1980 : Mon oncle d'Amérique van Alain Resnais
- 1981 : Les Uns et les Autres van Claude Lelouch
- 1981 : Beau-père van Bertrand Blier
- 1981 : Qu'est-ce qui fait courir David ? van Elie Chouraqui
- 1982 : L'Honneur d'un capitaine van Pierre Schoendoerffer
- 1983 : A couteau tiré van Roberto Faenza
- 1983 : Stella van Laurent Heynemann
- 1983 : Les Mots pour le dire van José Pinheiro
- 1983 : Garçon! van Claude Sautet
- 1984 : Partenaires van Claude d'Anna
- 1985 : Péril en la demeure van Michel Deville
- 1985 : Le Quatrième pouvoir van Serge Leroy
- 1986 : Mort un dimanche de pluie van Joël Santoni
- 1986 : Un homme et une femme, 20 ans déjà van Claude Lelouch
- 1986 : L'État de grâce van Jacques Rouffio
- 1987 : La Lumière du lac van Francesca Comencini
- 1989 : Outremer van Brigitte Roüan
- 1993 : Aux petits bonheurs van Michel Deville
- 1995 : Fugueuses van Nadine Trintignant
- 1999 : Kennedy et moi van Sam Karmann
- 2001 : Betty Fisher et autres histoires van Claude Miller
- 2002 : Tristan van Philippe Harel
- 2002 : La Petite Lili de Claude Miller
- 2002 : Histoire de Marie et Julien van Jacques Rivette
- 2004 : Ne fais pas ça van Luc Bondy
- 2004 : Le Dernier jour de Rodolphe Marconi
- 2007 : Ma Place au soleil van Eric de Montalier
- 2008 : Les Bureaux de Dieu van Claire Simon
- 2009 : Bancs publics (Versailles Rive-Droite) van Bruno Podalydès
- 2009 : Plein Sud van Sébastien Lifshitz
- 2011 : Pourquoi tu pleures ? van Katia Lewkowicz
- 2012 : 38 témoins van Lucas Belvaux
- 2013 : Tu honoreras ta mère et ta mère van Brigitte Rouan
- 2013 : Gare du Nord van Claire Simon
- 2015 - Belles Familles van Jean-Paul Rappeneau
- 2016 - Papa ou Maman 2 van Martin Bourboulon
- 2017 - De plus belle van Anne-Gaëlle Daval
- 2018 - La Fête des mères van Marie-Castille Mention-Schaar
- 2019 - Celle que vous croyez van Safy Nebbou
- 2024 - Marcello Mio van Christophe Honore
Televisie (actrice)
- 1980 : Gaston Phébus van Bernard Borderie, Jacques Armand
- 1991 : Léon Morin, prêtre van Pierre Boutron
- 1993 : Un homme à la mer van Jacques Doillon
- 2003 : Les Parents terribles van Josée Dayan
- 2007 : Les Prédateurs van Lucas Belvaux
Regisseur
- 1986: 15 août (kortfilm)
- 1990: Un week-end sur deux
- 1994: Le Fils préféré
- 1998: Place Vendôme
- 2002: L'Adversaire
- 2006: Selon Charlie
- 2010: Un balcon sur la mer
- 2014: Un beau dimanche
- 2016: Mal de pierres
Prijzen en nominaties
- 1980 : Le Cavaleur : César voor Beste actrice in een bijrol
- Voor de Césars is ze 10 keer genomineerd geweest.
Externe link
- (en)
Nicole Garcia in de Internet Movie Database
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/25px-Commons-logo.svg.png)