Red McKenzie
Red McKenzie | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Red McKenzie in 1946 | ||||
Algemene informatie | ||||
Geboren | St. Louis, 14 oktober 1899 | |||
Geboorteplaats | Saint Louis![]() | |||
Overleden | New York, 7 februari 1948 | |||
Overlijdensplaats | New York![]() | |||
Land | ![]() | |||
Werk | ||||
Genre(s) | jazz | |||
Beroep | zanger, orkestleider | |||
(en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
|
Red McKenzie (St. Louis, 14 oktober 1899 - New York, 7 februari 1948)[1][2][3][4] was een Amerikaanse jazzzanger en orkestleider.
Biografie
McKenzie speelde begin jaren 1920 naast zijn baan als hotelboy met enkele vrienden (Dick Slevin (kazoo), Jack Bland (banjo en gitaar), McKenzie (kam en zang)) in St. Louis (ook Mound City genoemd naar de nabijgelegen oude Indianenstad) straatmuziek. De orkestleider Gene Rodemich hoorde hen en organiseerde in 1924 een gezamenlijke opname voor Brunswick Records in Chicago: Arkansas Blues en Blue Blues met de Mound City Blue Blowers[5], waarvan bijna een miljoen exemplaren werden verkocht. Na dit succes traden ze op in New York, waar Eddie Lang erbij kwam en speelden ze als McKenzie's Candy Kids[6] in 1925 in Londen.
Met zijn Mound City Blue Blowers (in wisselende bezetting) speelden later o.a. Muggsy Spanier, Jack Teagarden, Jimmy Dorsey, Glenn Miller, Eddie Condon en later ook Frank Billings. Met Condon nam hij in 1927 als McKenzies and Condons Chicagoans[7] op bij Okeh Records met Gene Krupa en veel bekende muzikanten uit Chicago. In 1928 had Pee Wee Russell zijn eerste opnamen met hem. Op een opname uit 1929 met de Mound City Blue Blowers spelen ook Coleman Hawkins en Rex Stewart mee, waarvoor ze soms als een van de eerste gemengd-rassige jazzopnamen werden aangezien.
Vanaf eind jaren 1920 werkte McKenzie ook als muziekagent, die o.a. de eerste opnamen van Bix Beiderbecke en Frankie Trumbauer voor Okeh Records bemiddelde. Daarnaast trad hij ook op als zanger, werkte hij tijdens de depressie van de jaren 1930 in St. Louis in een brouwerij en speelde hij in de jazzclubs van de 52nd Street in New York tijdens de jaren 1930 een belangrijke rol. Aangezien hij een opvliegend karakter had, liet hij ook vaak de vuisten spreken. In 1944 verhuisde hij weer naar New York, waar hij speelde met Eddie Condon.
Overlijden
Red McKenzie was alcoholicus en overleed relatief jong in februari 1948 op 48-jarige leeftijd aan de gevolgen van levercirrose.
Discografie
- 1935/36: Mound City Blue Blowers (Timeless Records)
- ↑ (en) Red Hot Jazz Archive, Red McKenzie (1899-1948) – The Syncopated Times. syncopatedtimes.com. Geraadpleegd op 29-11-2021.
- ↑ (en) Red McKenzie. Discogs. Geraadpleegd op 29-11-2021.
- ↑ Biography of William 'Red' McKenzie (1899-1948) - TheBiography.us[dode link]. thebiography.us. Geraadpleegd op 29-11-2021.
- ↑ McKenzie, Red (William) | Encyclopedia.com. www.encyclopedia.com. Geraadpleegd op 29-11-2021.
- ↑ (en) The Mound City Blue Blowers. Discogs. Geraadpleegd op 29 november 2021.
- ↑ (en) McKenzie's Candy Kids. Discogs. Geraadpleegd op 29-11-2021.
- ↑ (en) McKenzie & Condon's Chicagoans. Discogs. Geraadpleegd op 29-11-2021.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Red McKenzie op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.