Yamaha YZ450F
De Yamaha YZ450F is een viertakt race-motorcrossfiets gebouwd door Yamaha Motor Corporation. Het was de opvolger van de vorige YZ426F, waarvan de productie in 2003 werd stopgezet. De YZ450F wordt gezien door deCycle World en Dirt Rider tijdschriften als de fiets die de viertakt crossmotor-revolutie begon.[1][2] De YZ250F en YZ450F van 2006 waren de eerste productiemotorfietsen uitgerust met titanium veren.[3]
De WR450F is de enduro-versie van de YZ450F.
Introductie
Al vele jaren gebruikte de motorcrosswereld bijna uitsluitend tweetaktmotoren. AMA -raceklassen hadden twee klassen: de 125 cc en 250 cc tweetakt, zonder voorzieningen voor de viertakten. De meeste rijders beschouwden de viertaktmotortechnologie als grotendeels utilitair, niet-competitief en alleen geschikt voor 'trail rijden'.[4]
In 1996 veranderde de AMA de regels om 450 cc viertaktmotoren toe te laten in dezelfde raceklasse als de 250 cc tweetaktmotoren.[5] Yamaha-ingenieur Yoshiharu Nakayama kwam voor het eerst met het idee om de eerste competitieve viertakt race-motorcrossfiets te maken.[6] De Yamaha YZ400F is ontwikkeld om in deze categorie te passen. Het loste het krachtdilemma op door superbike-technologie toe te passen en de YZ een vijftal kleppen, vloeistofkoeling en een compressieverhouding van 12.5-1 te geven.
In 1997 schudde Yamaha de motorcrosswereld op met de introductie van het YZ400M-prototype, een concept-motorfiets die veel technologie van het wegracen gebruikte. De YZM liep ver voor op alle concurrenten die ook viertaktmotocrossfietsen maakten. Doug Henry behaalde de eerste overwinning voor de YZ400M tijdens de Las Vegas Supercross in 1997. Dit was de eerste keer dat een viertakt crossmotor een AMA-evenement had gewonnen.[7] De YZ400M was de voorloper van de productie YZ400F, die het jaar daarop werd uitgebracht.
Eerste generatie: YZ400F 1998-2000
Yamaha nam de YZ400F in 1998 in productie na een succesvol AMA-seizoen in 1997. Het was "de eerste moderne viertaktmotocrosser die direct concurrerend was tegen tweetaktmotoren."[1] Aanvankelijk had Yamaha een drooggewicht van 106 kg in gedachten (gelijk aan de 250 cc tweetakten van die tijd), maar na productie woog de motor 113 kg. De motor had een tot 11.600 tpm begrensd[8] vermogen en koppel dicht bij zijn 250 cc tweetakt-rivalen.[1] Hij profiteerde van het remmen op de compressie van de motor, waardoor de motor tijdens het remmen de motorfiets kon vertragen, waardoor de remmen zogezegd tot rust kwamen.[1] De 1998 YZ400F was de eerste crossmotor die standaard geleverd werd met een Keihin FCR carburateur.
In 1998 won Doug Henry het AMA National Motocross Championship met de YZF en werd daarmee de eerste rijder die een kampioenschap won op een viertakt motorfiets. Deze overwinning wordt door sommigen beschouwd als het belangrijkste keerpunt in de motorcrosswereld - voor het eerst werden viertaktmotoren beschouwd als een competitieve racemachine.[7]
Tweede generatie: YZ426F 2001-2002
In 2000 heeft Yamaha de YZ400F bijgewerkt, waardoor de capaciteit is verhoogd naar 426 cc voor meer vermogen en gasrespons. Bovendien zijn de carburateur en de jets bijgewerkt om de beginnende ellende van de YZ400F te verminderen.
Het jaar daarop, in 2001, heeft Yamaha de vorige stalen kleppen vervangen door titanium exemplaren. De nieuwe kleppen waren meer dan veertig procent lichter dan de vorige kleppen, wat zorgde voor lichtere en zachtere klepveren, die op hun beurt zorgen voor een motor die sneller op toeren komt, een betere gasrespons, hoger maximaal t.p.m. en meer kracht.[4] De krukas kreeg ook een nieuwe vorm en de hele constructie werd opnieuw ontworpen voor een snellere reactie op het gaspedaal en, volgens Yamaha, "minder verlies van hoogwaardige pk's". Naast motoraanpassingen zijn er enkele wijzigingen aangebracht aan de transmissie om het vermogen te helpen beheersen en een lange levensduur te garanderen. De ophanging kreeg ook een beetje een revisie met als doel minder gewicht en soepeler handelen tijdens de hele slag.[9] Yamaha heeft ook een nieuw ontwerp voor de uitlaatpijp ontworpen, zodat het verwijderen van de uitlaatkop niet langer nodig is bij het vervangen van het oliefilter. De carburateur is aangepast om te kunnen omgaan met opstartproblemen.
Ook in 2001 werd het subframe veranderd van staal naar een blauwgeverfde aluminiumstijl. In 2002 werd de blauwe kleur gestopt en restte een aluminiumlook.[10] In feite is het hele ergonomische pakket op deze YZF goed doordacht. Het stuur heeft een mooie bocht en is goed geplaatst voor een goede controle van de rijder en voldoende beenruimte.
In 2002 herontwikkelde Yamaha het digitale CD-ontstekingssysteem dat een meer precieze vonk en optimale timing levert voor een snellere, krachtigere reactie tijdens harde acceleratie en minder terugslag tijdens het starten. Ook een geheel nieuwe swingarm die lichter en sterker is voor minder gewicht, grotere stijfheid en een betere achterwielophanging. Terwijl een geanodiseerde afwerking de motor een gesimuleerde look geeft. De 426 heeft ook een grotere pivot-shift voor verhoogde duurzaamheid. Er werd ook een grotere achterremschijf toegevoegd, wat meer remvermogen betekent.[11]
Derde generatie YZ450F 2003-2005
Voor 2003 ontving de YZF de grootste update in zijn geschiedenis. Eerst werd de cilinderinhoud met 449 cc verhoogd in overeenstemming met het nieuwe AMA Motocross reglement. De motor produceerde nu 52 pk. Vervolgens werden het frame en het plastic bijgewerkt voor een nieuwe, slankere look. Bovendien was het gewicht van de YZF afgenomen van de oorspronkelijke 110 kg tot 106 kg. De motorfiets had enorm veel kracht; velen dachten echter dat de motor te veel kracht had voor een motorcrossbaan.
Vierde generatie YZ450F 2006-2009
De YZ450F heeft in 2006 een grote update gekregen, waarbij meer dan 300 onderdelen zijn gewijzigd en verbeterd. De kracht werd gladgestreken en de motorfiets was gemakkelijker te rijden, waardoor de klacht dat de YZ te veel kracht had, werd onderdrukt.[12] De transmissie werd teruggebracht naar een meer traditionele vijfversnellingsbak. Een geheel nieuw aluminium frame met een enkele backbone haalde nog eens 10 pond van het gewicht af.
In 2006 zagen we KYB SSS-vorken.
In 2007 zagen we veranderingen in de nokkenassen en uitlaat, waarmee het vermogen van een laag toerental naar midden toerental werd verplaatst.
Vijfde generatie YZ450F 2010-2013
Op 8 september 2009 introduceerde Yamaha zijn geheel nieuwe YZ450F met brandstofinjectie. De motorcilinder is achterwaarts scheef, de hoek van de krukas is gewijzigd voor een meer complete verbranding, de kop met 5 kleppen is nu een kop met 4 kleppen, de tank bevindt zich onder het zadel, de uitlaatpijp komt uit de achterkant van de cilinder en de luchtinlaat bevindt zich nu aan de voorkant van de motorfiets. Ze hebben een nieuw bilateraal frame dat zorgt voor een nieuwe verbeterde besturing en de nieuwe motorcomponenten. Het hele pakket komt samen om een fiets te maken die massa-gecentraliseerd is. De fiets werd geïntroduceerd door Yamaha Factory Motorcross rijder James Stewart.
Zesde generatie YZ450F 2014-2017
De 2014 YZ450f was een nieuw ontwerp en behield de achterover hellende motor. Het 2014-model heeft een wet-sump-motor en een gemakkelijk toegankelijke luchtfilter.
Zevende generatie YZ450F 2018-heden
De YZ450f 2018 is uitgerust met een elektrische start en een Mikuni-brandstofinspuitsysteem. De kickstarter is voor deze generatie verwijderd.
Referenties
- ↑ a b c d Lewis, Jimmy (January 2002). The Main Event: Honda CRF450R lines up against KTM 520 SX and Yamaha YZ426F, 70 ff (8). Gearchiveerd op 23 september 2016. Geraadpleegd op 28 mei 2019.
- ↑ Hoffman, Scott (February 2002). Concept 2003 YZ450F imminent future. Primedia Enterprises, 28ff (3) "It was less than a year ago that innuendos regarding 'an all-new Yamaha YZ450F' circumnavigated the motocross world. The gossip was far less shocking compared to when Yamaha first unveiled its works YZ400M in '97 and its plans to build a competitive motocross four-stroke, although it still held merit. This was also mixed in with Honda's breaking news of its project four-stroke motocross bike, the CRF45OR. Nevertheless, Yamaha forged its name into the hooks five years ago and its revolutionary machine will forever be remembered as the catalyst that sparked the fire under the smoldering world of four-stroke motocrossers."
- ↑ Titanium spring improves motocross motorcycles (July 2006), p. 9. Gearchiveerd op 26 oktober 2012. Geraadpleegd op 28 mei 2019 "For model year 2006, the Yamaha YZ125 and YZ250 two-stroke and the YZ250F and YZ450F four-stroke motocross motorcycles all carry titanium shock springs, marking the first time production motorcycles from any manufacturer have been fitted with titanium suspension springs as original equipment, reports Timet Automotive, Morgantown, Pa. Yamaha claims the new springs offer "outstanding strength and fatigue tolerance" and reduce unsprung weight for improved suspension performance."
- ↑ a b 2001 Yamaha YZ426F: MD Ride Review. motorcycledaily.com. Gearchiveerd op 22 april 2007. Geraadpleegd op 28 mei 2019.
- ↑ Page not found!. www.amaproracing.com. Gearchiveerd op 28 april 2018. Geraadpleegd op 28 mei 2019.
- ↑ YZ426F: Miracle Machine? – Motocross News, Race Reports, Videos, Photos, Interviews, How-Tos. transworldmotocross.com. Gearchiveerd op 10 januari 2008. Geraadpleegd op 28 mei 2019.
- ↑ a b Motorcycle Hall of Fame: Doug Henry (gearchiveerd op 2010-01-13)
- ↑ GT Thunder Test Bench
- ↑ Year 2001 Yamaha YZ426F. Motorcycle.com (27 oktober 2000). Gearchiveerd op 15 december 2011. Geraadpleegd op 27 december 2011.
- ↑ Year 2001 Yamaha YZ426F. motorcycle.com. Gearchiveerd op 8 juni 2007. Geraadpleegd op 28 mei 2019.
- ↑ New Yamaha Dirt Bikes For 2002 : Off-Road.com. Dirtbike.off-road.com (1 november 2005). Gearchiveerd op 29 oktober 2008. Geraadpleegd op 27 december 2011.
- ↑ 2006 Yamaha YZ450F - First Ride - MotorcycleUSA.com. motorcycle-usa.com. Gearchiveerd op 28 april 2018. Geraadpleegd op 28 mei 2019.