Łasica pręgowana
Mustela strigidorsa[1] | |||
Gray, 1853 | |||
![]() XIX - wieczna ilustracja łasicy pręgowanej | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | drapieżne | ||
Rodzina | łasicowate | ||
Podrodzina | łasice | ||
Rodzaj | łasica | ||
Gatunek | łasica pręgowana | ||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() Zasięg występowania Mustela strigidorsa. | |||
| |||
|
Łasica pręgowana[3] (Mustela strigidorsa) – gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych (Mustelidae). Zamieszkuje tereny od Nepalu na wschodzie, poprzez północno-wschodnie Indie, Mjanmę i południowe Chiny do Wietnamu i na południe do centralnego Laosu na wysokościach od 1000–2500 m. [4][5][6] W Czerwonej Księdze IUCN oznaczono go jako gatunek najmniejszej troski.
Od innych gatunków z rodzaju Mustela wyróżnia go wąski pas srebrzystego futra od karku niemal do nasady ogona i odpowiadający mu na brzuchu pas żółtawego futra na klatce piersiowej i podbrzuszu. Reszta futra po wierzchniej stronie ciała jasno- lub ciemnoczekoladowa, czasem bledsza na głowie i zwykle ciemniejsza wzdłuż pasa grzbietowego. Ogon i nogi w podobnej barwie. Górna warga, od nosa, policzki i gardło do wysokości uszu jasne, od niemal białego do żółtobrunatnego. Na tylnej części gardła i z przodu klatki piersiowej jasny odcień stopniowo zwęża się i między przednimi łapami zamienia się w pas jasnego futra biegnącego do podbrzusza.
Podeszwy stóp nagie. Ogon długości 1/3-1/2 długości ciała. Długość ciała u samicy zbadanej w Laosie wynosiła 28,5 cm, a długość ogona 15,2 cm.
Niewiele wiadomo o biologii i zachowaniach łasicy pręgowanej. Do tej pory zbadano dopiero osiem osobników, trzy z Sikkim i po jednym z Nepalu, Laosu, Mjanmy, Tanintharyi i Tajlandii.[7] Inne przypadki spotkań z przedstawicielami gatunku mogły nie zostać udokumentowane. W Nagaland widziano osobnika skradającego się za dużym jamrajowatym.[6] Osobnik z Mjanmy natomiast pochodził z gęstej, położonej na wzgórzach dżungli.[6]
Przypisy
- ↑ Mustela strigidorsa, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ S.S. Roberton S.S. i inni, Mustela strigidorsa, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.2 [dostęp 2015-07-20] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 161. ISBN 978-83-88147-15-9.
- ↑ Choudhury, A. U. 1997a. Checklist of the mammals of Assam. Revised 2nd edn. Gibbon Books & ASTEC, Guwahati
- ↑ Datta, Aprajita. (1999). SMALL CARNIVORES IN TWO PROTECTED AREAS OF ARUNACHAL PRADESH. Journal of Bombay Natural History Society. 96: 399-404
- ↑ a b c R. I. Pocock|Pocock, R. I., 1941. The Fauna of British India, including Ceylon and Burma. Mammalia Vol. II. Carnivora (suborders Aeluroidae (part) and Arctoidae). Taylor & Francis, Ltd., London, United Kingdom. 503 pp
- ↑ KRUSKA, D. (1990): Mustelids. In: Grzimek's Encyclopedia of Mammals. Vol. 3. Ed. by S. P. Parker. MacGraw-Hill, New York. Pp. 388 – 447