Ślepce
Spalacinae | |||||
J.E. Gray, 1821[1] | |||||
![]() Przedstawiciel rodzaju – ślepiec mały (Nannospalax leucodon) | |||||
Systematyka | |||||
Domena | eukarionty | ||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||||
Typ | strunowce | ||||
Podtyp | kręgowce | ||||
Gromada | ssaki | ||||
Podgromada | żyworodne | ||||
Rząd | gryzonie | ||||
Podrząd | Supramyomorpha | ||||
Infrarząd | myszokształtne | ||||
Nadrodzina | myszowe | ||||
Rodzina | ślepcowate | ||||
Podrodzina | ślepce | ||||
Typ nomenklatoryczny | |||||
Spalax Güldenstädt, 1770 | |||||
| |||||
Rodzaje | |||||
| |||||
| |||||
|
Ślepce[14] (Spalacinae) – podrodzina ssaków z rodziny ślepcowatych (Spalacidae).
Zasięg występowania
Podrodzina obejmuje gatunki występujące we wschodniej, południowo-wschodniej Europie, zachodniej Azji oraz w północnej Afryce[15][16].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie rodzaje[17][15][14]:
- Spalax Güldenstädt, 1770 – ślepiec
- Nannospalax Palmer, 1903
Opisano również rodzaje wymarłe:
- Debruijnia Ünay-Bayraktar, 1996[18]
- Heramys Klein Hofmeijer & de Bruijn, 1985[19]
- Pliospalax Kormos, 1932[20]
- Sinapospalax Sarica & Şen, 2003[21]
- Vetusspalax De Bruijn, Marković & Wessels, 2013[22] – jedynym przedstawicielem był Vetusspalax progressus De Bruijn, Marković & Wessels, 2013
Uwagi
Przypisy
- ↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 303, 1821. (ang.).
- ↑ J.G. Fischer von Waldheim: Zoognosia tabulis synopticis illustrata: in usum praelectionum Academiae imperialis medico-chirugicae mosquensis edita. Cz. 3. Mosquae: Typis Nicolai S. Vsevolozsk, 1813, s. viii, 71. (łac.).
- ↑ C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 57. (fr.).
- ↑ a b J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 342, 1825. (ang.).
- ↑ H.G.L. Reichenbach: Das Königlich Sächsische Naturhistorische Museum in Dresden Das Universum der Natur. Ein Leitfaden zur Beschauung der Schatze desselben. Leipzig: Verlag der Wagner’schen Buchhandlung, 1836, s. 50. (niem.).
- ↑ Ch.-L.Ch.L. Bonaparte Ch.-L.Ch.L., Synopsis Vertebratorum Systematis, 1837, s. 9 (fr.).
- ↑ Ch.G.A. Giebel: Die säugethiere in zoologischer, anatomischer und palæontologischer beziehung umfassend dargestellt. Leizpzig: A. Abel, 1855, s. 517. (niem.).
- ↑ S.F. Baird: Mammals. W: United States. War Department: Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Made under the direction of the secretary of war, in 1853-1857. T. 8. Cz. 1: General report upon the zoology of the several Pacific Railroad routes. Washington: A.O.P. Nicholson, Printer, 1857, s. 236. (ang.).
- ↑ a b J.V. Carus: Handbuch der Zoologie. Cz. 1: Wirbelthiere, Mollusken und Molluscoiden. Leipzig: Wilhelm Engelmann, 1868, s. 108. (niem.).
- ↑ T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 20, 1872. (ang.).
- ↑ E.R. Alston. On the classification of the order Glires. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1876 (1), s. 86, 1876. (ang.).
- ↑ F.E. Schulze. Mammalia Europaea. „Helios – Abhandlungen und Mitteilungen aus dem Gesamtgebiete der Naturwissenschaften”. 14, s. 85, 1897. (niem.).
- ↑ O. Fejfar. Ein neuer Vertreter der Gattung Anomalomys Gaillard, 1900 (Rodentia, Mammalia) aus dem europäischen Miozän (Karpat). „Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie. Abhandlungen”. 141 (2), s. 168, 190, 1972. (niem.).
- ↑ a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 231. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 328. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Subfamily Spalacinae. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-19].
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-01]. (ang.).
- ↑ E. Ünay-Bayraktar: On fossil Spalacidae (Rodentia). W: R.L. Bernor, V. Fahlbusch & H.W. Mittmann (redaktorzy): The evolution of Western Eurasian Neogene mammal faunas. New York: Columbia University Press, 1996, s. 246. ISBN 978-0-231-08246-4. (ang.).
- ↑ G. Klein Hofmeijer & H. de Bruijn. The mammals from the Lower Miocene of Aliveri (Island of Evia, Greece). Part 4: The Spalacidae and Anomalomyidae. „Proceedings of the Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen”. Series B. Palaeontology, Geology, Physics, Chemistry, Anthropology. 88 (2), s. 186, 1985. (ang.).
- ↑ T. Kormos. Neue pliozäne Nagetiere aus der Moldau. „Paläontologische Zeitschrift”. 14 (3), s. 194, 1932. DOI: 10.1007/BF03041633. (niem.).
- ↑ N. Sarica & Ş. Şen: Spalacidae (Rodentia). W: M. Fortelius, J. Kapppelman, Ş. Şen & R.L. Bernor (redaktorzy): Geology and Paleontology of the Miocene Sinap Formation, Turkey. New York: Columbia University Press, 2003, s. 141–162. ISBN 978-0-231-11358-8. (ang.).
- ↑ H. de Bruijn, Z. Marković & W. Wessels. Late Oligocene rodents from Banovići (Bosnia and Herzegovina). „Palaeodiversity”. 6, s. 83, 2013. (ang.).
- Britannica: animal/blind-mole-rat