Afrokulczyk blady
Crithagra xanthopygia[1] | |||
(Rüppell, 1840) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | łuszczakowate | ||
Podrodzina | łuskacze | ||
Plemię | Carduelini | ||
Rodzaj | Crithagra | ||
Gatunek | afrokulczyk blady | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
| |||
|
Afrokulczyk blady[3], kulczyk blady[4] (Crithagra xanthopygia) – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występuje w zachodnio-środkowej i północnej Etiopii oraz w Erytrei[5]. Nie jest zagrożony.
- Taksonomia
- Gatunek monotypowy[5][6]. Dawniej bywał uznawany za podgatunek afrokulczyka żółtorzytnego (C. atrogularis), podobnie jak afrokulczyk etiopski (C. reichenowi); taksony te umieszczano wówczas w rodzaju Serinus[1][7].
- Ekologia i zachowanie
- Zamieszkuje tereny krzewiaste (scrub), unika gęstej roślinności i zadrzewień. Występuje w przedziale wysokości 900–2500 m n.p.m.[5]
- Śpiew to świergoty i trele; śpiewa wytrwale. Spokojny.
- Gniazdo wije wśród roślin. Materiały na gniazdo: sucha trawa, włókna roślinne, w tym kokosowe, sizalowe i lniane, pióra, szarpie, mech. Składa 3–4 jaja; wysiadywanie trwa ok. 14 dni. Agresywny wobec współplemieńców.
- Zjada głównie nasiona roślin, także niewielkie ilości owadów[5]. Żeruje na ziemi – na terenach otwartych oraz w kępach roślinności krzewiastej, w parach lub małych stadkach[5]. W hodowli żywi się nasionami zawierającymi tłuszcze, ale głównie węglowodany, dojrzałe i na wpół niedojrzałe nasiona traw i chwastów, włośnica ber, kiełki, zielenina, pokarm jajeczny i żywy.
- Status
- IUCN uznaje afrokulczyka bladego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana; ptak ten opisywany jest jako występujący lokalnie, pospolity przynajmniej w części zasięgu występowania. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istotne zagrożenia dla gatunku, BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako stabilny[2].
Przypisy
- ↑ a b c d Crithagra xanthopygia, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Crithagra xanthopygia, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Carduelini Vigors, 1825 (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-25].
- ↑ P. Mielczarek & W. Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 409, 1999. ISSN 0550-0842.
- ↑ a b c d e f Clement, P.: Yellow-rumped Serin (Crithagra xanthopygia), version 1.0. [w:] Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana, Editors) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2021-12-04]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Finches, euphonias, longspurs, Thrush-tanager. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-25]. (ang.).
- ↑ Yellow-rumped Seedeater (Serinus xanthopygius). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2016-06-23]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagranie głosu i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).