Amblyornis
Amblyornis | |||
Elliot, 1872[1] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – ogrodnik krótkoczuby (A. subalaris) na ilustracji autorstwa R.B. Sharpe’a | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | altanniki | ||
Rodzaj | Amblyornis | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Ptilonorhynchus inornatus Schlegel, 1871 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Amblyornis – rodzaj ptaków z rodziny altanników (Ptilonorhynchidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei[5].
Morfologia
Długość ciała 24–26 cm; masa ciała 95–155 g[5].
Systematyka
Etymologia
- Amblyornis (Ambliornis): gr. αμβλυοεις ambluoeis „ciemny”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[6].
- Xanthochlamys: gr. ξανθος xanthos „żółty, złoty”; χλαμυς khlamus, χλαμυδος khlamudos „płaszcz, peleryna”[7]. Typ nomenklatoryczny: Amblyornis subalaris Sharpe, 1884.
- Archboldia: Richard Archbold (1907–1976), amerykański zoolog, kolekcjoner z Madagaskaru i Nowej Gwinei, sponsor wypraw na Nową Gwineę i Ocean Spokojny, założyciel Archbold Biological Station na Florydzie w 1941 roku[8]. Typ nomenklatoryczny: Archboldia papuensis Rand, 1940.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:
- Amblyornis subalaris Sharpe, 1884 – ogrodnik krótkoczuby
- Amblyornis inornata (Schlegel, 1871) – ogrodnik brunatny
- Amblyornis flavifrons Rothschild, 1895 – ogrodnik złotoczuby
- Amblyornis papuensis (Rand, 1940) – parkietnik
- Amblyornis macgregoriae De Vis, 1890 – ogrodnik długoczuby
Uwagi
- ↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Amblyornis Elliot, 1872.
Przypisy
- ↑ D.G. Elliot. Descriptions of Two Genera of Paradiseidae, with remarks on some of the Species. „Ibis”. Third Series. 2, s. 113, 1872. (ang.).
- ↑ T. Salvadori. Catalogo d’una collezione d’uccelli del gruppo di Halmahera e di varie località della Papuasia, inviati in dono al Museo Civico di Genova dal Sig. A. A. Bruijn. (Tav. XXI). „Annali del Museo civico di storia naturale di Genova”. 7, s. 780, 1875. (wł.).
- ↑ R.B. Sharpe. List of the genera and species of the Paradiseidce and Ptilonorhynchidae known up to the present day:. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 4 (22), s. xv, 1894. (ang.).
- ↑ A.L. Rand. New birds from the 1938-1939 expedition. „American Museum novitates”. 1072, s. 9, 1940. (ang.).
- ↑ a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Bowerbirds (Ptilonorhynchidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.ptilon1.01. [dostęp 2020-05-28]. (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Amblyornis [dostęp 2023-05-23] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Xanthochlamys [dostęp 2023-05-23] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Archboldia [dostęp 2023-05-23] .
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Ptilonorhynchidae Gray,GR, 1841 - altanniki - Bowerbirds (wersja: 2021-01-16). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-06-25].
Bibliografia
- The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
- Britannica: animal/gardener-bird