Anton Steiner
![]() | |||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 20 września 1958 | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | Union Prägraten | ||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 170 cm | ||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 9.01 1976, Wengen (8. miejsce - zjazd) | ||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | 17.01 1976, Morzine | ||||||||||||||||||||||||
Pierwsze zwycięstwo w PŚ | 21.01 1979, Kitzbühel | ||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
|
Anton Steiner (ur. 20 września 1958 w Lienzu) – austriacki narciarz alpejski, brązowy medalista olimpijski oraz brązowy medalista mistrzostw świata.
Kariera
W zawodach Pucharu Świata Anton Steiner zadebiutował w 1975 roku. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 9 stycznia 1976 roku w Wengen, gdzie był ósmy w biegu zjazdowym. Osiem dni później we francuskim Morzine po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w tej samej konkurencji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak - Franz Klammer oraz Bernhard Russi ze Szwajcarii. Było to jego jedyne podium w sezonie 1975/1976, który ukończył ostatecznie na 16. pozycji. W lutym 1976 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie zajął 22. miejsce w slalomie, a rywalizacji w zjeździe nie ukończył. Jedno podium w zawodach PŚ wywalczył także w sezonie 1976/1977, tym razem zajmując trzecie miejsce w kombinacji 16 stycznia w 1977 roku w Kitzbühel. Sezon ten zakończył na 27. pozycji.
Blisko pierwszego medalu był podczas mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen w 1978 roku. W slalomie zajął tam czwarte miejsce, przegrywając walkę o podium z Willim Frommeltem z Liechtensteinu o 0,27 sekundy. Na tych mistrzostwach był ponadto czternasty w gigancie. W zawodach pucharowych trzykrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce, jednak na podium nie stanął. W klasyfikacji generalnej zajął dopiero 39. miejsce. Lepszą formę prezentował w kolejnym sezonie, który ukończył na siódme pozycji. Dziewięć razy zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, w tym raz stając na podium: 21 stycznia 1979 roku w Kitzbühel wygrał kombinację.
Najważniejszym punktem sezonu 1979/1980 były igrzyska olimpijskie w Lake Placid. Austriak był tam siódmy w slalomie, a giganta ukończył na osiemnastej pozycji. W zawodach Pucharu Świata wielokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, a trzykrotnie stawał na podium: 16 grudnia 1979 roku w Madonna di Campiglio był trzeci w kombinacji, 12 stycznia w Lenggries był drugi, a 4 marca 1980 roku w Chamonix zwyciężył w tej samej konkurencji. Pozwoliło mu to zająć piąte miejsce w klasyfikacji generalnej oraz trzecie w klasyfikacji kombinacji. Lepsi okazali się jedynie Phil Mahre z USA oraz Andreas Wenzel z Liechtensteinu. Steiner stracił cały kolejny sezon po tym jak na trasie Saslong w Val Gardena upadł po skoku, odnosząc ciężką kontuzję[1].
Powrócił do narciarstwa w sezonie 1981/1982, punktując kilkukrotnie. Najlepszy wynik osiągnął 14 marca 1982 roku w Jasnej, gdzie był trzeci w slalomie. W klasyfikacji generalnej był jednak ostatecznie dopiero czterdziesty. W lutym 1982 roku wziął także udział w mistrzostwach świata w Schladming, gdzie zdobył brązowy medal w kombinacji. W zjeździe uzyskał dopiero 23. czas, jednak w slalomie był najlepszy i awansował na najniższy stopień podium. W zawodach tych wyprzedzili go tylko Francuz Michel Vion i Szwajcar Peter Lüscher. Sezon 1982/1983 stracił z powodu kolejnej kontuzji, zerwania więzadła krzyżowego, której doznał po upadku na trasie Streif w Kitzbühel[2].
Steiner zdążył wyleczyć kontuzję i przygotować się do startów w sezonie 1983/1984. W zawodach PŚ dziesięć razy zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, a pięć razy stawał na podium. Odniósł jedno zwycięstwo: 22 stycznia 1984 roku w Kitzbühel wygrywając kombinację, trzykrotnie był drugi: 15 stycznia w Wengen w zjeździe, 17 stycznia w Parpan w kombinacji oraz 4 marca w Aspen ponownie w zjeździe. Ponadto raz zajął trzecie miejsce, w zjeździe, 21 stycznia w Kitzbühel. Podobnie jak w sezonie 1979/1980 zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej oraz trzecie w klasyfikacji kombinacji. Tym razem wyprzedzili go Andreas Wenzel oraz Pirmin Zurbriggen ze Szwajcarii. Trzecie miejsce wywalczył również na rozgrywanych w lutym 1984 roku igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie na podium stanął w zjeździe. Szybsi na olimpijskiej trasie byli jedynie Bill Johnson z USA oraz Peter Müller ze Szwajcarii. Na tych samych igrzyskach brał też udział w slalomie i slalomie gigancie, jednak w obu przypadkach kończył rywalizację już w pierwszych przejazdach. W slalomie został zdyskwalifikowany, a w gigancie wypadł z trasy.
W kolejnych sezonach Steiner osiągał słabsze wyniki, plasując się poza czołową dziesiątką klasyfikacji generalnej PŚ. W tym czasie najlepiej wypadł w sezonie 1985/1986, kiedy trzykrotnie stawał na podium: 30 grudnia w Wiedniu był trzeci w slalomie równoległym, a 7 lutego w Morzine i 15 marca 1986 roku w Whistler wygrywał w zjeździe. Zwycięstwo z Whistler było ostatnim w jego karierze. W klasyfikacji generalnej był osiemnasty, a w klasyfikacjach zjazdu i kombinacji zajmował ósmą pozycję. Ostatnie podium zawodów Pucharu Świata wywalczył 9 stycznia 1988 roku w Val d’Isère, gdzie był drugi w zjeździe. Punkty w sezonie 1987/1988 zdobył jeszcze tylko 29 stycznia w Schladming, gdzie był siódmy w tej samej konkurencji. W efekcie w klasyfikacji generalnej zajął 40. miejsce. W 1987 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Crans-Montana, gdzie był czternasty w kombinacji. Brał również udział w rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując siódme miejsce w zjeździe. Ponadto trzykrotnie zdobywał tytuł mistrza kraju: w kombinacji w latach 1976 i 1982 oraz w slalomie w 1982 roku. W 1988 roku zakończył karierę
Osiągnięcia
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
DNF | 5 lutego | 1976 | ![]() | Zjazd | 1:45,73 | - | ![]() |
22. | 14 lutego | 1976 | ![]() | Slalom | 2:03,29 | +11,61 | ![]() |
18. | 19 lutego | 1980 | ![]() | Gigant | 2:40,74 | +5,02 | ![]() |
7. | 22 lutego | 1980 | ![]() | Slalom | 1:44,26 | +1,15 | ![]() |
DNF | 14 lutego | 1984 | ![]() | Gigant | 2:41,18 | - | ![]() |
3.![]() | 16 lutego | 1984 | ![]() | Zjazd | 1:45,59 | +0,36 | ![]() |
DSQ | 19 lutego | 1984 | ![]() | Slalom | 1:39,41 | - | ![]() |
7. | 15 lutego | 1988 | ![]() | Zjazd | 1:59,63 | +2,56 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
DNF | 5 lutego | 1976 | ![]() | Zjazd | 1:45,73 | - | ![]() |
22. | 14 lutego | 1976 | ![]() | Slalom | 2:03,29 | +11,61 | ![]() |
14. | 2 lutego | 1978 | ![]() | Gigant | 3:02,52 | +5,33 | ![]() |
4. | 5 lutego | 1978 | ![]() | Slalom | 1:39,54 | +1,20 | ![]() |
18. | 19 lutego | 1980 | ![]() | Gigant | 2:40,74 | +5,02 | ![]() |
7. | 22 lutego | 1980 | ![]() | Slalom | 1:44,26 | +1,15 | ![]() |
DNF1[3] | 7 lutego | 1982 | ![]() | Slalom | 1:48,48 | – | ![]() |
3.![]() | 5 lutego | 1982 | ![]() | Kombinacja | 12,64 pkt | +7,84 pkt | ![]() |
14. | 1 lutego | 1987 | ![]() | Kombinacja | 28,27 pkt | +74,72 pkt | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1975/1976: 16.
- sezon 1976/1977: 27.
- sezon 1977/1978: 39.
- sezon 1978/1979: 7.
- sezon 1979/1980: 5.
- sezon 1981/1982: 40.
- sezon 1983/1984: 5.
- sezon 1984/1985: 27.
- sezon 1985/1986: 18.
- sezon 1986/1987: 50.
- sezon 1987/1988: 40.
Zwycięstwa w zawodach
Kitzbühel – 21 stycznia 1979 – (kombinacja)
Chamonix – 4 marca 1980 – (kombinacja)
Kitzbühel – 22 stycznia 1984 – (kombinacja)
Morzine – 7 lutego 1986 – (zjazd)
Whistler – 15 marca 1986 – (zjazd)
Pozostałe miejsca na podium
Morzine – 17 stycznia 1976 (zjazd) – 3. miejsce
Kitzbühel – 16 stycznia 1977 (kombinacja) – 3. miejsce
Madonna di Campiglio – 16 grudnia 1979 (kombinacja) – 3. miejsce
Lenggries – 12 stycznia 1980 (kombinacja) – 2. miejsce
Jasná – 14 marca 1982 (slalom) – 3. miejsce
Wengen – 15 stycznia 1984 (zjazd) – 2. miejsce
Parpan – 17 stycznia 1984 (kombinacja) – 2. miejsce
Kitzbühel – 21 stycznia 1984 (zjazd) – 3. miejsce
Aspen – 4 marca 1984 (zjazd) – 2. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 26 stycznia 1985 (zjazd) – 3. miejsce
Wiedeń – 30 grudnia 1985 (slalom równoległy) – 3. miejsce
Val d’Isère – 9 stycznia 1988 (zjazd) – 2. miejsce
Bibliografia
- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-11)]. (ang.).
- Profil na Alpine Ski Database (ang.)