Bachorce
![]() | Ten artykuł od 2015-02 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
wieś | |
Państwo |
|
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | Kruszwica |
Liczba ludności (III 2011) | 322[2] |
Strefa numeracyjna | 52 |
Kod pocztowy | 88-150[3] |
Tablice rejestracyjne | CIN |
SIMC | 0089419 |
Położenie na mapie gminy Kruszwica ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu inowrocławskiego ![]() | |
![]() |
Bachorce – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Kruszwica.
Podział administracyjny
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bachorce, po jej zniesieniu w gromadzie Piecki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Demografia
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 322 mieszkańców[2]. Jest ósmą co do wielkości miejscowością gminy Kruszwica.
Historia
Przed rokiem 1939 wieś znajdowała się na terenie powiatu Strzelno. W Bachorcach było 2 rolników, którzy mieli gospodarstwa o powierzchni powyżej 50 ha: Jan Grochowina (59 ha) i Jan Kmieć (57 ha). W Bachorcach było już wówczas rozwinięte rzemiosło:
- cieśle – T. Gorzycki, W. Gorzycki i Sz. Sulski
- kołodziej – L. Wyborski
- krawcy – J. Grzybowski, W. Grzybowski, Cz. Jaworski i S. Kwiatkowski, J. Mrówczyński
- murarze – J. Kościelny, J. Kuropatwiński, A. Kuropatwiński i Cz. Szczupak
- rzeźnik – F. Lewandowski
- szewcy – A. Paliwoda, W. Puchalski i J. Wibarski
- zegarmistrz – M. Jaranowski
We wsi była też restauracja J. Różyckiego, 2 wiatraki: Fr. Lewandowskiego i W. Stannego, sklep wielobranżowy P. Sołtysiaka oraz sprzedaż wyrobów tytoniowych A. Włódarka. Wieś w tym czasie zamieszkiwało 779 osób.
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 1554
- ↑ a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 10 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
Bibliografia
- Księga Adresowa Polski, 1927
Linki zewnętrzne
- Bachorce, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 63 .
- p
- d
- e
Siedziba gminy | |
---|---|
Wsie |
|
Osady |
|
Integralne części wsi | |
Integralne części miasta |
|