Clash of the Titans – trasa koncertowa zorganizowana w drugiej części 1990 i latem 1991, skupiająca najbardziej znane w owym czasie zespoły thrashmetalowe (poza Metalliką) – Anthrax, Megadeth, Slayer oraz Testament. W roli supportu wystąpiły formacje Suicidal Tendencies (Europa) i Alice in Chains (Ameryka Północna). Clash of the Titans uznawana jest za jedną z najbardziej udanych tras w historii heavy metalu, która w znacznym stopniu przyczyniła się do zminimalizowania luki między popularnością thrash metalu, a powstaniem sceny alternatywnej i grunge’owej[1][2].
Opis trasy
Trasa Clash of the Titans skupiała najbardziej znane w owym czasie zespoły thrashmetalowe[3]. Łącznie składała się z 67 koncertów (z czego 1 występ został odwołany). Była podzielona na dwa etapy. Pierwszy składał się z 18 koncertów na kontynencie europejskim – występowały na nim Megadeth, Slayer, Testament i Suicidal Tendencies[4]. Drugi etap odbył się latem 1991 w Ameryce Północnej i liczył 49 koncertów[5].
W porównaniu do trasy europejskiej, formacja Testament została zastąpiona przez Anthrax. W roli supportu występowała grupa Alice in Chains[6][7]. Pierwotnie udział w trasie miał wziąć zespół Death Angel, jednak muzykom uniemożliwił to wypadek samochodowy busa, którym podróżowali[7]. W trakcie tournée, grupa Alice in Chains często była wygwizdywana przez fanów Slayera[6][8]. 5 czerwca 1991, podczas koncertu w Red Rocks Amphitheatre, zespół został obrzucony butelkami. Jedna z nich trafiła w zestaw perkusyjny Seana Kinneya[6][9]. Wokalista Layne Staley, poirytowany zachowaniem zgromadzonej publiczności, przeskoczył barierki i zaczął odrzucać w stronę tłumu różne przedmioty znalezione na scenie. Po chwili do wokalisty dołączyła reszta członków zespołu[6][9]. „To była próba ognia. Nie było to łatwe, ale bywało nieraz zabawnie. Spędziliśmy wiele nocy grając, kiedy nad naszymi głowami latały różne przedmioty. Czasem bywało dość brutalnie. Ale to nie było w stanie nas zatrzymać” – relacjonował Jerry Cantrell[10]. Frontman Slayera, Kerry King, odnosząc się do tej sytuacji, przyznał: „W pewnym sensie działo się tak dlatego, że to był festiwal thrashmetalowy, a oni prezentowali najlepszy hard rock. Ale to wspaniały zespół. To było niefortunne”[11]. Mimo tych incydentów, zespół z Seattle zyskał sobie sympatię wielu fanów muzyki metalowej podczas trasy[6].
Zapytany o brak Metalliki na trasie, perkusista formacji Anthrax, Charlie Benante przyznawał: „Metallica była wielka sama w sobie, byli zbyt wielką jednostką. Gdy nagrywasz płytę taką jak Black Album [1991], albo coś takiego jak Back in Black [1980] czy The Dark Side of the Moon [1973], to tak właśnie się dzieje. To jest jakby wiesz, pożegnanie. Niczego więcej nie potrzebujesz. Jesteś ustawiony”[12]. Gitarzysta Slayera, Kerry King wyznał: „Wydaje mi się, że dorośliśmy do rozgłosu w tym samym czasie, troje z nas pojechało na Clash of the Titans, a Metallica nas nie potrzebowała (…) Byli [na fali] Czarnego Albumu, człowieku, oni ustawili się w roli supergwiazdy”[12].
1 lutego 2010 wortal Blabbermouth.net ogłosił, że trasa Clash of the Titans, po prawie 20 latach, będzie mieć swoją kontynuację. Udział w American Carnage Tour potwierdziły formacje Megadeth, Slayer i Testament[13]. 11 lipca 2010 podano informację, że druga część trasy American Carnage Tour, obejmie występy grup Anthrax, Megadeth i Slayer[14].
Daty i miejsca koncertów
1990
Grupa Slayer, jedna z głównych gwiazd festiwaluGrupa Megadeth, jedna z głównych gwiazd festiwaluGrupa Anthrax, jedna z głównych gwiazd amerykańskiej edycji festiwaluGrupa Testament, jedna z głównych gwiazd europejskiej edycji festiwaluGrupa Suicidal Tendencies występowała jako support na europejskiej części trasy jesienią 1990Grupa Alice in Chains występowała jako support na amerykańskiej części trasy latem 1991
↑Jon Wiederhorn. Clash of the Titans Tour: Iron Giants. „Guitar World”. ISSN 1045-6295. [dostęp 2019-02-12]. [zarchiwizowane z adresu 2018-06-30]. (ang.).brak numeru strony
↑Mikal Gilmore. Heavy Metal Thunder: Slayer, Megadeth and Anthrax. „Rolling Stone”. ISSN 0035-791X. [dostęp 2020-11-20]. [zarchiwizowane z adresu 2020-11-20]. (ang.).brak numeru strony
↑ abJoel McIver: The Bloody Reign of Slayer. Omnibus Press, 2010. ISBN 978-1849383868. (ang.). Brak numerów stron w książce
↑ abSlayer Tour Dates Database 1990. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)]. (ang.).
↑ abSlayer Tour Dates Database 1991. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)]. (ang.).
↑Alice in Chains Guitarist Discusses 1990 Clash of the Titans Tour, Touring with Ozzy. Blabbermouth.net. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-17)]. (ang.).
↑Brett Buchanan: Slayer Guitarist ‘Hated’ What Fans Did to Alice In Chains. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-02)]. (ang.).
↑ abKory Grow. The Story of the Big Four: The Clash of the Titans. „Revolver”. ISSN 1527-408X. [dostęp 2015-08-24]. [zarchiwizowane z adresu 2014-06-19]. (ang.).brak numeru strony
↑Slayer, Megadeth, Testament Announce New Dates for ‘American Carnage’ Tour. Blabbermouth.net. [dostęp 2017-11-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-19)]. (ang.).
↑Slayer, Megadeth, Anthrax to Join Forces for Leg Two of ‘American Carnage’. Blabbermouth.net. [dostęp 2017-11-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-19)]. (ang.).
↑John Bacus: Alice in Chains Concert Chronology 1991. [dostęp 2016-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)]. (ang.).
↑Testament Tour Statistics: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2011-06-18]. (ang.).
↑Testament Average Setlist for Tour: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2016-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-01)]. (ang.).
↑Anthrax Tour Statistics: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2011-06-18]. (ang.).
↑Anthrax Average Setlist for Tour: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2016-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-01)]. (ang.).
↑Megadeth Tour Statictics: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2011-06-18]. (ang.).
↑Megadeth Tour Statictics: Clash of the Titans 1991. setlist.fm. [dostęp 2015-08-24]. (ang.).
↑Megadeth Average Setlist for Tour: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2016-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-02)]. (ang.).
↑Megadeth Average Setlist for Tour: Clash of the Titans 1991. setlist.fm. [dostęp 2016-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-01)]. (ang.).
↑Slayer Tour Statictics: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2015-08-24]. (ang.).
↑Slayer Tour Statictics: Clash of the Titans 1991. setlist.fm. [dostęp 2015-08-24]. (ang.).
↑Slayer Average Setlist for Tour: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2016-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-01)]. (ang.).
↑Slayer Average Setlist for Tour: Clash of the Titans 1991. setlist.fm. [dostęp 2016-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-01)]. (ang.).
↑Suicidal Tendencies Tour Statictics: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2011-06-18]. (ang.).
↑Suicide Tendencies Average Setlist for Tour: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2016-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-01)]. (ang.).
↑Alice in Chains Tour Statictics: Clash of the Titans 1990. setlist.fm. [dostęp 2011-06-18]. (ang.).
↑Alice in Chains Average Setlist for Tour: Clash of the Titans 1991. setlist.fm. [dostęp 2016-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-01)]. (ang.).
Bibliografia
Greg Prato: Grunge Is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music. ECW Press, 2009. ISBN 978-1550228779. (ang.).
David de Sola: Alice in Chains: The Untold Story. Thomas Dunne Books, 2015. ISBN 978-1250048073. (ang.).