Cuyuni-Mazaruni
Region | |||
![]() Widok na gujańską część Roraimy | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siedziba | Bartica | ||
Powierzchnia | 47 213 km² | ||
Populacja (2012) • liczba ludności |
| ||
• gęstość | 0,43 os./km² | ||
Położenie na mapie![]() | |||
|
Cuyuni-Mazaruni, Region 7 – jeden z dziesięciu regionów Gujany położony w zachodniej części państwa. Na północy graniczy z regionem Barima-Waini, od północnego wschodu z Essequibo Islands-West Demerara i Pomeroon-Supenaam, od wschodu z Upper Demerara-Berbice, od południa z Potaro-Siparuni i z brazylijskim stanem Roraima, a od zachodu z wenezuelski stanem Bolívar. Stolicą regionu jest Bartica. Pozostałe miejscowości to m.in. Issano, Isseneru, Kartuni, Peters Mine, Arimu Mine, Kamarang, Keweigek, Imbaimadai, Tumereng i Kamikusa.
Geografia
Większość powierzchni regionu zajmuje przeważnie porośnięta lasem równikowym Wyżyna Gujańska. W części pasma Pacaraima, leżącego w obszarze regionu znajdują się góry Ayanganna i Roraima, na której znajduje się trójstyk granic Brazylii, Gujany i Wenezueli. W części Roraimy należącej do Gujany leży najwyżej położony punkt w państwie - 2762 m n.p.m. Przez region przepływają rzeki Cuyuni, Puruni i Mazaruni, która w pobliżu Bartici uchodzi do Essequibo[1][2].
Gospodarka
Większość mieszkańców regionu zatrudnionych jest górnictwie, przy wydobyciu złota i diamentów. Największym przedsiębiorstwem branży górniczej w regionie jest Omai Gold Mines Ltd. Poniżej górnego biegu rzeki Mazaruni rząd planuje budowę elektrowni wodnej, której zadaniem byłaby produkcja energii elektrycznej dla mieszkańców regionu. Miałaby również wspomóc jego rozwój. W kilku indiańskich osadach w paśmie górskim Pacaraima uprawiana jest roślinność, głównie na potrzeby mieszkańców osiedli wybudowanych przy kopalniach[1].
Demografia
Rząd gujański, od czasu reformy administracyjnej w 1980 r., przeprowadzał do tej pory spisy ludności czterokrotnie, w 1980, 1991, 2002 i 2012 r. Według ostatniego spisu populacja wynosiła 20 280 mieszkańców. Cuyuni-Mazaruni jest największym po Upper Takutu-Upper Essequibo regionem pod względem powierzchni i najmniejszym po Potaro-Siparuni pod względem populacji. Jest drugim najrzadziej zaludnionym regionem Gujany po Upper Takutu-Upper Essequibo[3][4].
Rok | Populacja |
---|---|
2012 | 20 280 |
2002 | 17 597 |
1991 | 14 794 |
1980 | 14 390 |
Miejscowości
Miejscowości w regionie Cuyuni-Mazaruni:
- Ajimipepai
- Akar (Akar Village)
- Amamure Village (Amamuri Village)
- Amokokopai Village
- Apanachi
- Arau Village
- Arawai Village
- Arimu Mine
- Assura Village
- Aunama (Aunama Village)
- Aurora
- Awarabati
- Barakara
- Bartica (Barteke)
- Butakari (Butukari)
- Ekereku
- Enachu (Enachu Landing, Enachu Station)
- Golden Grove
- Hororabo
- Imbaimadai
- Issano
- Isseneru
- Kaikan
- Kalacoon (Kalakoon House, Kalakun, Kalkoon)
- Kamarang
- Kamaria
- Kamikusa
- Kamuda (Kamuda Village)
- Kartuni
- Kaywaek (Kaywaek Village)
- Keweigek
- Klip
- Kokadai
- Kowaeng (Kowaeng Village)
- Kurachi
- Kurutuku Village
- Kwiokrebaru
- Lower Kamaria
- Meruwang
- Minata
- Mongreppo
- Morowta
- Muriakundi (Muruakundi)
- Muruwawe Village
- Opadai
- Oranapai (Oranapai Landing, Oranopai)
- Paruima (Paruima Mission)
- Pathawaru
- Peters Mine
- Pipillipai
- Poterima
- Saint Edwards Mission
- Saint Marys
- The Clip
- Tumereng (Tumareng, Tumureng)
- Upper Kamaria
- Waioklepalul (Waioklepaluta Village)
- Waramadong (Waramadong Village)
- Wineperu
- Wolga
Przypisy
- ↑ a b Region 7 – Cuyuni – Mazaruni. communities.gov.gy. [dostęp 2017-02-24]. (ang.).
- ↑ Guyana Map. mapsofworld.com. [dostęp 2017-02-24]. (ang.).
- ↑ Chapter III: National Redistribution and Internal Migration. webcitation.org. [dostęp 2017-02-24]. (ang.).
- ↑ 2012 Population & Housing Census. Bureau of Statistics. [dostęp 2017-02-24]. (ang.).