Dixie Kid
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 23 grudnia 1883 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 6 kwietnia 1934 | ||
Obywatelstwo | Stany Zjednoczone | ||
Wzrost | 173 cm | ||
Styl walki | praworęczny | ||
Kategoria wagowa | półśrednia | ||
Bilans walk zawodowych | |||
Liczba walk | 154 | ||
Zwycięstwa | 79 | ||
Przez nokauty | 55 | ||
Porażki | 30 | ||
Remisy | 14 | ||
Nieodbyte | 4 | ||
|
Dixie Kid (właśc. Aaron Lister Brown, ur. 23 grudnia 1883 w Fulton w stanie Missouri, zm. 6 kwietnia 1934 w Los Angeles[1]) – amerykański bokser zawodowy.
Życiorys
Miał naturalną wagę półśrednią, ale często mierzył się z pięściarzami znacznie cięższymi. Rozpoczął karierę zawodowego boksera w 1900 w Kalifornii. W ciągu kilku lat zdobył uznanie i 29 kwietnia 1904 w San Francisco spotkał się w walce o mistrzostwo świata w kategorii półśredniej z obrońcą tytułu Joe Walcottem. Walcott przeważał w pojedynku, ale w ostatniej 20 rundzie arbiter ogłosił dyskwalifikację Walcotta i zwycięstwo Dixie Kida, mimo że cios Walcotta wydawał się prawidłowy. Jak się później okazało, arbiter postawił pieniądze na wygraną Dixie Kida. Pomimo porażki Walcott nadal był uważany za mistrza świata[2], choć Dixie Kid uważał, że to on jest mistrzem jako zwycięzca walki.
W 1904 Dixie Kid stoczył jeszcze m.in. walkę no decision z „Philadelphia” Jackem O’Brienem i zremisował z Young Peterem Jacksonem. W 1905 walczył tylko trzy razy, a w 1906 raz. Później odbywał karę więzienia za pobicie[3]. Na ring powrócił we wrześniu 1908. W tym czasie zapomniano już o jego roszczeniach do tytułu mistrza świata. 28 września 1909 przegrał przez poddanie po 5. rundzie z Samem Langfordem, który był uważany za „kolorowego” mistrza świata w wadze ciężkiej. W walce rewanżowej 10 stycznia 1910 Langford znokautował Dixie Kida w 3. rundzie.
W marcu 1911 Dixie Kid wyjechał do Europy i tam walczył do końca swojej kariery. 29 sierpnia tego roku w Trouville pokonał przez techniczny nokaut w 5. rundzie przyszłego mistrza świata wagi półciężkiej Georgesa Carpentiera. Walczył ze zmiennym szczęściem do 1915, a potem stoczył jeszcze po dwa pojedynki w 1918, 1919 i 1920.
Był autorem kilku patentów w latach 20., ale potem nadużywał narkotyków i popadł w nędzę. Zmarł po upadku z okna na drugim piętrze. Nie wiadomo, czy był to wypadek, czy samobójstwo[3].
Został wybrany w 2002 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy[4].
Przypisy
- ↑ Dixie Kid (Aaron Lister Brown) [online], The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2015-06-07] (ang.).
- ↑ Barry J.B.J. Hugman Barry J.B.J., 1904-04-29 (142lbs) Dixie Kid w disq 20 (20) Joe Walcott, Woodward’s Pavilion, San Francisco, California, USA [online], boxrec.com [dostęp 2015-06-07] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-04] (ang.).
- ↑ a b James B. Roberts, Alexander G. Skutt: The Boxing Register. International Hall of Fame Official Record Book. Wyd. 4. Ithaca: McBooks Press, Inc., 2006, s. 108-109. ISBN 978-1-59013-121-3. (ang.).
- ↑ Dixie Kid [online], International Boxing Hall of Fame [dostęp 2015-06-07] (ang.).
Bibliografia
- James B. Roberts, Alexander G. Skutt: The Boxing Register. International Hall of Fame Official Record Book. Wyd. 4. Ithaca: McBooks Press, Inc., 2006, s. 108-109. ISBN 978-1-59013-121-3. (ang.).
- Dixie Kid [online], International Boxing Hall of Fame [dostęp 2015-06-07] (ang.).
- Dixie Kid (Aaron Lister Brown) [online], The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2015-06-07] (ang.).
- Wykaz walk zawodowych Dixie Kida [online], boxrec.com [dostęp 2015-06-07] (ang.).
- Dixie KID [online], Sport & Note [dostęp 2015-06-07] (ang.).