Eleonora Kunik
Data i miejsce urodzenia | 7 kwietnia 1906 |
---|---|
Data śmierci | 4 maja 2006 |
Posłanka III kadencji Sejmu PRL | |
Okres | od 16 kwietnia 1961 |
Przynależność polityczna | posłanka bezpartyjna |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Eleonora Kunik (ur. 7 kwietnia 1906 w Piaskach, obecnie część Czeladzi, zm. 4 maja 2006[1]) – polska nauczycielka, posłanka na Sejm PRL III kadencji.
Życiorys
Uzyskała wykształcenie średnie, z zawodu była nauczycielką i pracowała w szkole w Wolbromiu. Po wybuchu II wojny światowej wstąpiła do Armii Krajowej oraz uczestniczyła w tajnym nauczaniu. Udzielała także pomocy i swojego mieszkania dla ruchu oporu, rannych oraz ocalałych z pacyfikacji Poręby Dzierżnej[2][3]. Po wojnie zatrudniona w szkole podstawowej w Starczynowie, pełniła funkcję zastępcy kierownika szkoły, której szefował jej mąż Leon[3]. Należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego (przez pięć kadencji kierowała strukturami ZNP w Olkuszu), Polskiego Czerwonego Krzyża, Komitetu do Walki z Gruźlicą i Ligi Kobiet. Otrzymała dyplom i herb za aktywne działanie na rzecz rozwoju miasta Bukowno. W 1961 uzyskała mandat posła na Sejm PRL w okręgu Chrzanów. W trakcie kadencji zasiadała w Komisji Spraw Wewnętrznych.
7 kwietnia 2006 roku obchodziła setne urodziny[3].
Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Srebrny Krzyż Zasługi (1955)[4]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[5]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Złota Odznaka ZNP
- Złota Odznaka PCK.
Przypisy
- ↑ Eleonora Kunik - prezentacja multimedialna - YouTube [online], youtube.com [dostęp 2024-04-23] (pol.).
- ↑ Łukasz Kostyra: O bohaterskich postawach nauczycieli z ziemi olkuskiej podczas niemieckiej okupacji. gazetaolkuska.pl, 21 listopada 2021. [dostęp 2022-05-27].
- ↑ a b c Jubileusz 100 rocznicy urodzin Pani Eleonory Kunik. umbukowno.pl, 6 kwietnia 2006. [dostęp 2022-05-27].
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 96, poz. 1299
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 35, poz. 346
Bibliografia
- Profil na stronie Biblioteki Sejmowej