Ernest Giżejewski
![]() | |
![]() | |
Pełne imię i nazwisko | Ernest Zygmunt Giżejewski |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 6 lutego 1889 |
Data i miejsce śmierci | 6 czerwca 1931 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1911–1931 |
Siły zbrojne | Wojsko Polskie |
Jednostki | |
Stanowiska | zastępca dowódcy pułku |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Ernest Zygmunt Giżejewski (ur. 6 lutego 1889 w Zabłotowie, zm. 6 czerwca 1931 w Krakowie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 6 lutego 1889 w Zabłotowie, w ówczesnym powiecie śniatyńskim Królestwa Galicji i Lodomerii[1][2]. Na porucznika awansował ze starszeństwem z 1 września 1911[3][4]. Pełnił służbę w c. i k. 13 pułku piechoty w Opawie[5][6]. 1 listopada 1917 został mianowany kapitanem. Jego oddziałem macierzystym był nadal c. i k. 13 pułk piechoty[7].
12 czerwca 1919 został wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Stryj[8]. W listopadzie 1919 pełnił służbę w Oddziale II Informacyjnym Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego na stanowisku naczelnika Wydziału I Organizacyjnego Sekcji II (Biura Wywiadowczego) kierowanej przez majora Ignacego Matuszewskiego. Do zakresu jego obowiązków należało szkolenie wywiadowcze i zastosowanie techniki dla wywiadu[9]. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana z dniem 1 kwietnia 1920, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 20 pułku piechoty[10]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Poznań”, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 20 pułk piechoty w Krakowie[11].
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 300. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 20 pułk piechoty[12]. W 1923 pełnił służbę w Sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisku szefa Oddziału IV, pozostając oficerem nadetatowym 69 pułku piechoty w Gnieźnie[13]. 2 listopada 1923 został przydzielony do 69 pułku piechoty z jednoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kursu Doszkolenia. 15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został ponownie przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu[14]. Do stycznia 1927 pełnił służbę na stanowiskach: kierownika Referatu Mobilizacyjnego, kierownika Referatu Ogólnego i szefa Oddziału Ogólnego, pozostając oficerem nadetatowym 69 pułku piechoty[15]. Za ten okres służby ówczesny dowódca korpusu, generał dywizji Edmund Hauser udzielił mu 8 stycznia 1927 pochwały[16]. 1 grudnia 1924 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 80. lokatą w korpusie oficerów piechoty[17]. Następnie odbył staż liniowy w 58 pułku piechoty w Poznaniu. 5 maja 1927 został przeniesiony do 43 pułku piechoty w Dubnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[18]. 26 kwietnia 1928 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Oddziału IV Sztabu Głównego w Warszawie[19][20]. 29 stycznia 1929 otrzymał przeniesienie na stanowisko delegata Sztabu Głównego przy Dyrekcji PKP w Stanisławowie[21]. Później na stanowisku delegata Sztabu Głównego w Dyrekcji PKP w Krakowie[22]. Zmarł 6 czerwca 1931 w Krakowie[23]. Został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie (kwatera 3WOJ-płn-13 pas oficerski)[24].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 7 listopada 1925 „za zasługi na polu organizacji armji”[25][26][27]
- W czasie służby w c. i k. Armii otrzymał:
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami,
- Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej,
- Krzyż Wojskowy Karola,
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913[28].
Twórczość
W 1917 w Krakowie pod pseudonimem „Emil Kwaśny” wydał nakładem własnym pracę: „Krakowskie Dzieci” (trzynasty pułk) na polu chwały 1914–1915.
Przypisy
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-08-22].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-04-11]..
- ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 357.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 269.
- ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 491.
- ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 405.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 136, 482.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 68 z 21 czerwca 1919, poz. 2191.
- ↑ Pismo szefa Oddziału II Informacyjnego NDWP majora Karola Bołdeskuła w sprawie schematu nowej organizacji pracy z 6 listopada 1919 roku, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/2/5, s. 498–499.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920, s. 769.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 79, 629.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 32.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 101, 323, 402.
- ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 7.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 56, 286, 344.
- ↑ Żołnierz Wielkopolski. Ilustrowany tygodnik poświęcony wojsku i przysposobieniu wojskowemu, Nr 21 (235), Poznań 27 marca 1927, s. 3.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924, s. 732.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 maja 1927, s. 127.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928, s. 140.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 117, 165.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929, s. 25.
- ↑ Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 5.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931, s. 267.
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], www.zck-krakow.pl [dostęp 2023-04-11] .
- ↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1084.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 123 z 20 listopada 1925, s. 662.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-04-11]..
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 482.
Bibliografia
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1911. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1910. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Lista oficerów Sztabu Generalnego (stan z dnia 31 grudnia 1925 roku). Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1926.
- Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 roku). Warszawa: Sztab Główny, 1931.
- VIAF: 300934460
- PLWABN: 9810645785405606