Eta Draconis
η Dra | |||||||||||||||||||||
![]() Położenie w gwiazdozbiorze | |||||||||||||||||||||
Dane obserwacyjne (J2000) | |||||||||||||||||||||
Gwiazdozbiór | |||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Rektascensja | 16h 23m 59,486s[1] | ||||||||||||||||||||
Deklinacja | +61° 30′ 51,17″[1] | ||||||||||||||||||||
Paralaksa (π) | 0,03542 ± 0,00038″ | ||||||||||||||||||||
Odległość | 92,1 ± 1,0 ly | ||||||||||||||||||||
Wielkość obserwowana | |||||||||||||||||||||
Rozmiar kątowy | 0,0038 | ||||||||||||||||||||
Ruch własny (RA) | -17,02 ± 0,08 mas/rok | ||||||||||||||||||||
Ruch własny (DEC) | 56,95 ± 0,09 mas/rok | ||||||||||||||||||||
Prędkość radialna | -15,20 ± 0,20 km/s | ||||||||||||||||||||
Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||
Rodzaj gwiazdy | olbrzym lub podolbrzym | ||||||||||||||||||||
Typ widmowy | G8 III–IV[1] | ||||||||||||||||||||
Masa | 2,5 M☉[2] | ||||||||||||||||||||
Promień | 9,8–10,6 R☉[2] | ||||||||||||||||||||
Jasność | 61 L☉[2] | ||||||||||||||||||||
Okres obrotu | ~400 d | ||||||||||||||||||||
Temperatura | 5000 K[2] | ||||||||||||||||||||
Alternatywne oznaczenia | |||||||||||||||||||||
|
Eta Draconis (η Dra) – gwiazda w gwiazdozbiorze Smoka, będąca olbrzymem lub podolbrzymem typu widmowego G. Znajduje się około 92 lata świetlne od Słońca.
Nazwa
Tradycyjna nazwa gwiazdy, Athebyne, wywodzi się z języka arabskiego; الذّئبين Al Dhīʼbain oznacza „parę hien”. Arabska nazwa pierwotnie odnosiła się do pary gwiazd w gwiazdozbiorze Smoka, Eta i Zeta Draconis[2]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2017 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Athebyne dla określenia tej gwiazdy[3].
Charakterystyka
Eta Draconis jest drugą co do jasności gwiazdą w konstelacji. W jej jądrze zachodzą obecnie reakcje syntezy helu w węgiel i tlen. Jak wiele podobnych gwiazd, emituje słabe promieniowanie rentgenowskie, związane z otaczającą ją powłoką bardzo gorącego gazu w polu magnetycznym gwiazdy[2]
Eta Draconis ma towarzysza, słabo widocznego przez mały teleskop, oddalonego na niebie o 5,3 sekundy kątowej. Jest to gwiazda ciągu głównego typu K1, odległa o co najmniej 140 au od olbrzyma, której okrążenie środka masy układu zajmuje co najmniej 1000 lat[2].