Ewa Chojecka
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 13 kwietnia 1933 | ||
---|---|---|---|
profesor zwyczajny nauk humanistycznych | |||
Specjalność: historia sztuki | |||
Alma Mater | |||
Doktorat | 1959 – nauki humanistyczne | ||
Habilitacja | 1969 – nauki humanistyczne | ||
Profesura | 11 czerwca 1987 | ||
Funkcja Jednostka PAN | członek | ||
Nauczyciel akademicki | |||
Uczelnia | |||
Muzeum Wydział | |||
Stanowisko | asystent (1958) | ||
Okres zatrudn. | 1958–1977 | ||
Uczelnia | |||
Wydział | |||
Stanowisko | docent (1977) | ||
Okres zatrudn. | 1977–2003 | ||
Uczelnia | Śląska Wyższa Szkoła Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach | ||
Wydział | Nauk Społecznych i Technicznych | ||
Stanowisko | profesor zwyczajny | ||
Okres zatrudn. | 2006–2013 | ||
Kierownik Zakładu Historii Sztuki Uniwersytet Śląski w Katowicach | |||
Okres spraw. | 1978–2003 | ||
Kierownik Katedry Ochrony Dóbr Kultury Śląska Wyższa Szkoła Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach | |||
Okres spraw. | 2006–2013 | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
Ewa Sabina Chojecka (ur. 13 kwietnia 1933 w Bielsku) – polska historyk sztuki, profesor zwyczajny dr hab. nauk humanistycznych, członek Narodowego Komitetu Historii Sztuki i Komitetu Nauk o Sztuce Wydziału I Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk[2]. Specjalizuje się w malarstwie i grafice późnego średniowiecza i renesansu oraz sztuce środkowoeuropejskiej XIX i XX wieku[3].
Życiorys
W 1955 ukończyła historię sztuki na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (studia magisterskie 1950–1955). W 1959 obroniła na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UJ doktorat (promotor prof. Karol Estreicher jr), a w 1969 – habilitację (tamże), zaś w 1977 uzyskała docenturę na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymała 11 czerwca 1987, zaś profesora zwyczajnego – w 1996[2][4][5].
W latach 1958–1963 była asystentem technicznym w Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, zaś w 1963–1977 nauczycielem akademickim w Instytucie Historii Sztuki UJ, będąc starszym asystentem, a od 1966 – adiunktem. W 1977 przeszła na Uniwersytet Śląski w Katowicach, gdzie utworzyła na Wydziale Filologicznym Zakład Historii Sztuki (od 1981 w strukturze Wydziału Nauk Społecznych), którego była pierwszym kierownikiem – od 1978 do przejścia na profesorską emeryturę w 2003[4][5][6]. Pracę dydaktyczną i naukową kontynuowała w latach 2006–2013 na Wydziale Nauk Społecznych i Technicznych Śląskiej Wyższej Szkoły Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach, gdzie była profesorem zwyczajnym i Kierownikiem Katedry Ochrony Dóbr Kultury[2][7].
Jest promotorką pięciu przewodów doktorskich[3]:
- 1985 – Paulina Chmielewska: Fabryka porcelany Giesche w dwudziestoleciu międzywojennym. Zakład, ludzie, dzieła (Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach)[8],
- 1989 – Waldemar Odorowski: Architektura Katowic w latach 1922–1939 (Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie)[9],
- 1991 – Barbara Szczypka-Gwiazda: Natura życia artystycznego woj. śląskiego w okresie międzywojennym 1921–1939 (Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego)[2],
- 1996 – Irma Kozina: Rezydencje rejencji opolskiej w latach 1850–1914 jako wyraz koncepcji i poglądów kształtujących architekturę czasów historyzmu (Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego)[2],
- 1999 – Jerzy Gorzelik: Etapy przemian sztuki barokowej w opactwie cysterskim w Rudach Wielkich koło Raciborza (Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego)[2].
Recenzowała też wiele rozpraw doktorskich i habilitacyjnych[2].
Dwukrotnie była stypendystką Uniwersytetu Londyńskiego (w 1960 i 1970)[5].
Twórczość naukowa
Jest autorką około 150 opracowań naukowych dotyczących środkowoeuropejskiej sztuki i architektury XIX i XX wieku (głównie Górnego Śląska), malarstwa oraz grafiki późnośredniowiecznej i renesansowej, kultury artystycznej książki, ilustracji naukowej i emblematyki, jak również teorii sztuki[3][5][7].
Ważniejsze publikacje[10]
Monografie autorskie
- Deutsche Bibelserien in der Holzstocksammlung der Jagellonischen Universität in Krakau, Baden-Baden: Heitz, 1961, ss. 210 (Studien zur Deutschen Kunstgeschichte, H. 321, ISSN 0081-7228).
- Dekoracja malarska ksiąg promotionum i diligentiarum Universytetu Jagiellońskiego XVI–XVIII wieku, Kraków: nakładem Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1965, ss. 162 (Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, nr 95, ISSN 0860-0139, Prace z Historii Sztuki, z. 3, ISSN 0083-4424).
- Astronomische und astrologische Darstellungen und Deutungen bei kunsthistorischen Betrachtungen alter wissenschaftlicher Illustrationen des XV. bis XVIII. Jahrhunderts, Berlin: VEB Deutscher Verlag der Wissenschaften, 1967, ss. 143 (Veröffentlichungen des Staatlichen Mathematisch-Physikalischen Salons, Forschungsstelle, Dresden-Zwinger, Bd. 4) (na podstawie artykułów drukowanych w latach 1956–1963 w „Biuletynie Historii Sztuki”).
- Bayerische Bild-Enzyklopädie. Das Weltbild eines wissenschaftlich-magischen Hausbuches aus dem frühen 16. Jahrhundert, Baden-Baden: Verlag Valentin Koerner, 1982, ss. 304, ISBN 3-87320-358-8 (Studien zur deutschen Kunstgeschichte, H. 358, ISSN 0081-7228)[5].
- Architektura i urbanistyka Bielska-Białej 1855–1939, Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1987, ss. 387, ISBN 83-7008-050-2 (seria: Nieznane Piękno Sztuki Śląskiej),
- Architektura i urbanistyka Bielska-Białej do 1939 roku. Miasto jako dzieło sztuki, Bielsko-Biała: Urząd Miasta, 1994, ss. 487, 12, ISBN 83-901390-0-6 (Biblioteka Bielska Białej, nr 2, ISSN 1231-1650) (nowa wersja książki, znacznie poszerzona).
- Ratusz w Bielsku-Białej. Dzieło sztuki i pomnik samorządności 1897–1997, Bielsko-Biała: Urząd Miasta 1999, ss. 124, ISBN 83-901390-3-0 (Biblioteka Bielska Białej, nr 9, ISSN 1231-1650).
- Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku (współautorzy: Jerzy Gorzelik, Irma Kozina, Barbara Szczypka-Gwiazda), red. nauk. Ewa Chojecka, Katowice: Muzeum Śląskie 2004, ss. 711, ISBN 83-87455-77-6 (najważniejsze dzieło).
- wyd. 2 popr., Katowice: Muzeum Śląskie, 2009, ss. 719, ISBN 978-83-60353-73-8.
- Silesia incognita. Architektura kościołów ewangelickich Górnego Śląska 1945–2017 (tło historyczne, forma, treści ideowe), Bielsko-Biała: Wydawnictwo Od.Nowa, 2020, ss. 167, ISBN 978-83-66720-22-0.
Inne autorskie
- Portret polski XVII i XVII wieku. Katalog wystawy. Galeria BWA Katowice, maj–czerwiec 1978, Katowice: Galeria Sztuki Współczesnej BWA, 1978, ss. 16, 18 tabl.
- Der armenische beitrag zum Orientalisierungsprozess der polnischen Kunst, w: II International Symposium on Armenian Art, 2, Yerevan 1978, Yerevan: Academy of Sciences of Armenian SSR, Institute of Arts, 1978, ss. 13 (artykuł).
- Ilustracja polskiej książki drukowanej XVI i XVII w., Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1980, ss. 46 (seria: ABC).
- Katalog zabytków sztuki w Polsce. Miasto Kraków, cz. 4: Kazimierz i Stradom. Kościoły i klasztory, 1. [1], Tekst (Ewa Chojecka i współautorzy), pod red. Izabelli Rejduch-Samkowej i Jana Samka, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1987, ss. XXVIII, 2, 177, ISBN 83-221-0237-2.
- Katalog zabytków sztuki w Polsce. Miasto Kraków, cz. 5: Kazimierz i Stradom. Kościoły i klasztory, 2. [1], Tekst (Ewa Chojecka i współautorzy), pod red. Izabelli Rejduch-Samkowej i Jana Samka, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1994, ss. XIV, 4, 145, ISBN 83-221-0636-X.
- Kościół św. Józefa w Zabrzu Dominikusa Böhma na tle krajobrazu artystycznego Górnego Śląska, Katowice: Muzeum Śląskie, 1999, ss. 38, ISBN 83-87455-06-7.
Redakcje monografii i materiałów konferencyjnych
- Z dziejów sztuki Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, pod red. Ewy Chojeckiej, Katowice: Uniwersytet Śląski, 1982, ss. 352, ISBN 83-00-00243-X (Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, nr 494, ISSN 0208-6336).
- Śląskie dzieła mistrzów architektury i sztuki, praca zbiorowa pod red. Ewy Chojeckiej, Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1987, ss. 212, ISBN 83-7008-047-2 (seria: Nieznane Piękno Sztuki Śląskiej, Silesiana).
- O sztuce Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego XV–XX wieku. Sztuka Śląska odkrywana na nowo, pod redakcją Ewy Chojeckiej, Katowice: Muzeum Śląskie, 1989, ss. 121, ISBN 83-85039-10-4.
- Sztuka a natura. Materiały XXXVIII Sesji Naukowej Stowarzyszenia Historyków Sztuki, przeprowadzonej 23–25 listopada 1989 roku w Katowicach, red. nauk. Ewa Chojecka, Katowice: Oddział Górnośląski Stowarzyszenia Historyków Sztuki, 1991, ss. 465, ISBN 83-85039-89-9.
- O sztuce Górnego Śląska i przyległych ziem małopolskich, red. nauk. Ewa Chojecka, Katowice: Stowarzyszenie Historyków Sztuki. Oddział Górnośląski, 1993, ss. 380, ISBN 83-85039-91-0 (Biblioteka Oddziału Górnośląskiego Stowarzyszenia Historyków Sztuki, 2).
- Przestrzeń, architektura, malarstwo. Wybrane zagadnienia sztuki górnośląskiej, pod red. Ewy Chojeckiej, Katowice: Centrum Dziedzictwa Kulturowego Górnego Śląska, 1995, ss. 139, ISBN 83-85871-03-9.
- Sztuka Górnego Śląska na przecięciu dróg europejskich i regionalnych. Materiały V Seminarium Sztuki Górnośląskiej odbytego w dniach 14–15 listopada 1997 roku w Katowicach, red. nauk. Ewa Chojecka, Katowice: Muzeum Śląskie 1999, ss. 420, ISBN 83-47455-11-3.
- Marmur dziejowy / Historical marble. Studia z historii sztuki, red. Ewa Chojecka, Poznań: Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 2002, ss. 560, ISBN 83-7063-347-1 (Prace Komisji Historii Sztuki, Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, Wydział Nauk o Sztuce we współpracy z Uniwersytetem Wrocławskim, t. 32, ISSN 0079-466X).
- Katowice. Środowisko, dzieje, kultura, język i społeczeństwo, T. 1, pod red. Antoniego Barciaka, Ewy Chojeckiej, Sylwestra Fertacza, Katowice: Muzeum Historii Katowic, 2012, ss. 820, ISBN 978-83-87727-24-6.
- Katowice. Środowisko, dzieje, kultura, język i społeczeństwo, T. 2, pod red. Antoniego Barciaka, Ewy Chojeckiej, Sylwestra Fertacza, Katowice: Muzeum Historii Katowic, 2012, ss. 835, ISBN 978-83-87727-29-1.
Księga pamiątkowa
Profesor Ewie Chojeckiej zadedykowano księgę pamiątkową z okazji 50-lecia pracy naukowej:
- Rozum i rzetelność są wsparciem jedynym. Studia z historii sztuki ofiarowane Ewie Chojeckiej, red. Barbara Szczypka-Gwiazda, Katowice: Muzeum Śląskie, 2006, ss. 295, ISBN 83-87455-49-0[10].
Działalność w gremiach naukowych
W Polskiej Akademii Nauk jest od 2011 członkinią Narodowego Komitetu Historii Sztuki[1], a od 1990 przez 3 kadencje była członkinią Komitetu Nauk o Sztuce[5][7]. W Oddziale PAN w Katowicach działa od 1981, będąc członkinią Komisji Urbanistyki i Architektury, Komisji Historycznej i Komisji Studiów nad Przyszłością Górnego Śląska[5].
Była współpomysłodawczynią spotkań roboczych polskich i niemieckich badaczy debatujących nad wspólnym dziedzictwem obu narodów[11].
Działalność społeczna i polityczna
W Stowarzyszeniu Historyków Sztuki (SHS) była w latach 1979–1986 członkinią Zarządu Głównego, a od 1989 członkinią Głównej Komisji Ochrony Zabytków przy Zarządzie Głównym[5]. Zainicjowała utworzenie w 1979 Oddziału Górnośląskiego SHS[11], zostając jego pierwszym Prezesem (1979–1982)[5]. W 1988 została Prezesem Komisji Roboczej Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Stowarzyszenia Architektów Polskich i Towarzystwa Urbanistów Polskich ds. pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego i Powstańca Śląskiego w Katowicach[5][12]. Dzięki niej sprowadzono w 1991 z Chorwacji do Katowic konny pomnik Józefa Piłsudskiego, dzieło Antuna Augustinčića z 1939, pozostawiony tam z powodu wybuchu II wojny światowej[13].
Była aktywną propagatorką idei reaktywowania Muzeum Śląskiego w Katowicach, a w latach 1980 (1981)–1986 członkinią Społecznego Komitetu Odbudowy Muzeum Śląskiego oraz od początku do 2013 członkinią, Przewodniczącą i Wiceprzewodniczącą Rady Muzeum Śląskiego[5][11][13]. W 1993 zainicjowała wystawę pt. Oblicza sztuki protestanckiej na Górnym Śląsku, zorganizowaną przez Muzeum Śląskie[13]. W latach 2007–2021 była również członkinią Rady Muzeum (Historycznego) w Bielsku-Białej[14][15][16].
W 1989 została jednym z 18 założycieli Związku Górnośląskiego[17][5] oraz założycielką i członkinią pierwszego Zarządu Towarzystwa Szkolnego im. M. Reja w Bielsku-Białej[18][5]. W latach 1989–1995 była Prezesem Oddziału Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego w Bielsku-Białej[4].
Ponadto była członkinią Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1981–1993), Komitetu Obywatelskiego w Bielsku-Białej (1989–1992), w którym pełniła funkcję wiceprzewodniczącej oraz Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie (1990–1992)[5].
Ordery, odznaczenia, nagrody i uhonorowania
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1989)[5]
- Anton-Springer-Medaille, Karl-Marx-Universität Leipzig (1973)[5]
- I nagroda Stowarzyszenia Historyków Sztuki (1964)[5]
- Nagroda im. Karola Miarki (1991)[5][19]
- IKAR – Nagroda Prezydenta Miasta Bielska-Białej w dziedzinie kultury i sztuki (1996, „za wybitną dotychczasową działalność”)[20]
- Śląski Szmaragd – wyróżnienie przyznawane przez diecezję katowicką Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego (2005)[13]
- Nagroda im. ks. Augustina Weltzla „Górnośląski Tacyt” (2006, za redakcję monografii Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku)[21]
- Nagroda Kulturalna im. Georga Dehio (2013, Nagroda Główna za dokonania w badaniach i popularyzacji historii sztuki Górnego Śląska jako części europejskiego dziedzictwa kulturowego)[22]
- Członek Honorowy Stowarzyszenia Historyków Sztuki (2022)[23]
Życie prywatne
Jest córką Stefana Chojeckiego i Sabiny z domu König[24], pochodzących z Wielkopolski. Od urodzenia mieszka w Bielsku[12] (w Olszówce Dolnej). Jest ewangeliczką konfesji augsburskiej[4]. Interesuje się muzyką i ogrodnictwem[5].
Przypisy
- ↑ a b Narodowy Komitet Historii Sztuki [online], Komitet Nauk o Sztuce. Polska Akademia Nauk, 25 marca 2014 [dostęp 2023-03-06] (pol.).
- ↑ a b c d e f g Prof. dr hab. Ewa Chojecka, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-03-05] .
- ↑ a b c Ewa Sabina Chojecka, [w:] Narodowy Komitet Historii Sztuki [online], Komitet Nauk o Sztuce. Polska Akademia Nauk, 30 października 2013 [dostęp 2023-03-06] (pol.).
- ↑ a b c d Chojecka Ewa, prof., [w:] Kto jest kim w Diecezji Katowickiej, „Ewangelik. Kwartalnik Diecezji Katowickiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP”, nr 4, 2005, ISSN 1730-8798 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Chojecka Ewa Sabina, [w:] JanuszJ. Kapuścik JanuszJ. (red.), Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, t. tom I: A–G, red. tomu Marek Halawa, Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji, [1999], s. 223–224 (z fotografią), ISBN 83-905295-4-8 (pol.).
- ↑ [Barbara Szczypka-Gwiazda]: Historia sztuki dzisiaj. Zakład Historii Sztuki UŚ – perspektywy badawcze, kierunek studiów. Uniwersytet Śląski. Zakład Historii Sztuki, 2011. [dostęp 2012-08-05]. (pol.).
- ↑ a b c EwaE. Chojecka EwaE., Bielsko i Biała – miejsca wielorakich pamięci, [w:] MarekM. Bernacki, RobertR. Pysz (red.), Czytanie miasta. Bielsko-Biała jako kulturowy palimpsest, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Naukowe Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej, 2016, s. 9–23, ISBN 978-83-65182-42-5 [dostęp 2023-03-05] (pol.), [notka biograficzna na s. 9] (Śląska Biblioteka Cyfrowa).
- ↑ PaulinaP. Chmielewska PaulinaP., Fabryka porcelany Giesche w dwudziestoleciu międzywojennym, Praca doktorska, Uniwersytet Śląski w Katowicach, Wydział Nauk Społecznych, promotor: Ewa Chojecka. Katowice, 1985, 237 k. [dostęp 2023-03-05] (pol.), (niepublikowana, w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach).
- ↑ Tytuły i stopnie naukowe nadane w IS PAN od 1960 roku [online], Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2023 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ a b Ewa Chojecka [online], (hasło osobowe), Katalog Biblioteki Narodowej [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ a b c Komunikat październik/listopad 2022, [w:] Oddział Warszawski – Komunikat, Stowarzyszenie Historyków Sztuki, 2022 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ a b ZbigniewZ. Rokita ZbigniewZ., Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku, (rozdział 50), Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2020, s. 226–231, ISBN 978-83-8191-077-4 .
- ↑ a b c d BASZ, Katowiczanka 150-lecia. Prof. Ewa Chojecka [online], katowice.wyborcza.pl, 28 lipca 2015 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ Uchwała nr 513/39/III/2007 Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 3.04.2007 roku w sprawie powołania Rady Muzeum w Bielsku-Białej [online], (§1, poz. 7), Biuletyn Informacji Publicznej Województwa Śląskiego. Strona archiwalna, 3 kwietnia 2007 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ Uchwała nr 1651/ 57/IV/2011 Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 21.06.2011 roku w sprawie powołania Rady Muzeum w Bielsku-Białej [online], (§1, poz. 7), Biuletyn Informacji Publicznej Województwa Śląskiego, 21 czerwca 2011 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ Uchwała zarządu nr 751/110/V/2016 Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 26.04.2016 roku w sprawie powołania Rady Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej [online], (§1, poz. 7), Biuletyn Informacji Publicznej Samorządu Województwa Śląskiego, 26 kwietnia 2016 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ Z historii Związku Górnośląskiego Związek Górnośląski [online], Związek Górnośląski. Koło w Piekarach Śląskich – zgpiekary.pl, październik 2016 [dostęp 2016-10-30] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-30] (pol.).
- ↑ Pierwsze Walne Zebranie Członków Towarzystwa Szkolnego, Towarzystwo Szkolne im. M. Reja w Bielsku-Białej, 6 grudnia 1989 [dostęp 2023-03-05] .
- ↑ Wyróżnieni Nagrodą im. Karola Miarki. 1983–2016 [online], Samorząd Województwa Śląskiego. Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego, 2016 [dostęp 2023-03-05] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-03] (pol.).
- ↑ IKAR. Nagroda Prezydenta Miasta Bielska-Białej w dziedzinie kultury i sztuki [online], IKAR 1996 (4. edycja), Bielsko-Biała. Oficjalna strona Urzędu Miejskiego, 2021 (pol.).
- ↑ Statuetki Górnośląskiego Tacyta rozdane [online], katowice.wyborcza.pl, 16 maja 2007 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ Prof. Dr Ewa Chojecka laureatką Nagrody Kulturalnej im. Georga Dehio 2013 [online], Deutsches Kulturforum östliches Europa, 16 października 2013 [dostęp 2023-02-19] (pol.).
- ↑ Komunikat styczeń 2023, [w:] Oddział Warszawski – Komunikat, Stowarzyszenie Historyków Sztuki, 2023 [dostęp 2023-03-05] (pol.).
- ↑ Chojecka, Ewa Sabina, [w:] Kto jest kim w województwie katowickim '98, Katowice: Towarzystwo Zachęty Kultury, 1998, s. 60, ISBN 83-86023-94-5 (pol.).
Bibliografia
- Chojecka Ewa, prof., [w:] Kto jest kim w Diecezji Katowickiej [online] [dostęp 2023-03-05] [też w:] „Ewangelik. Kwartalnik Diecezji Katowickiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP” nr 4, 2005, ISSN 1730-8798.
- Chojecka Ewa Sabina, [w:] Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, red. nauk. Janusz Kapuścik, tom I: A–G, red. tomu Marek Halawa, Warszawa: Ośrodek Przetwarzania Informacji, 1998, s. 223–224 (z fotografią), ISBN 83-905295-4-8.
- Ewa Sabina Chojecka. Narodowy Komitet Historii Sztuki, Komitet Nauk o Sztuce Polska Akademia Nauk, 2013 [online] [dostęp 2023-03-06].
- Karol Estreicher jr., Dziennik wypadków, T. 4: 1967–1972, Kraków: Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, 2004, s. 362, 370, 372–374, ISBN 83-88121-61-8.
- Prof. dr hab. Ewa Chojecka, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-03-05] .
- PWN: 3885694
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 68721
- Ludzie Nauki: 9TmkUE48tmo