Hachee
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Hachee_1.jpeg/220px-Hachee_1.jpeg)
![]() | Zobacz Hachee w książce kucharskiej w Wikibooks |
Hachee – duszone, duże kawałki chudej wołowiny z cebulą i przyprawami w sosie własnym, serwowane najczęściej z gotowanymi ziemniakami lub purée. Jest to tradycyjna, mięsna potrawa jednogarnkowa spożywana na gorąco w całej Holandii i szczególnie popularna zimą[1][2].
Przez Polaków nazywana potocznie „holenderskim gulaszem”[3].
Spora ilość ciemnego piwa oraz dodane przyprawy (szyszkojagody jałowca, liście laurowe i goździki) odpowiadają za smak potrawy[4]. Goździki, które przywoziły do Holandii statki VOC z Moluków, nadają jej nieco „egzotyczny charakter”[1] i charakterystyczny zapach.
Danie jest proste do przyrządzenia, ale czasochłonne, gdyż wymaga mieszania od czasu do czasu przez 2 do 3 godzin[4]. Pozwala na wykorzystanie w kuchni gorszych gatunków mięsa wołowego.
W sklepach mięsnych można kupić już pokrojoną w kostkę surową wołowinę na hachee lub gotowy produkt, natomiast w supermarketach dostępne są na plastikowych tackach gotowe zestawy obiadowe z hachee, purée i czerwoną kapustą do przygrzewania w kuchence mikrofalowej.
Opis
Mięso wołowe jest krojone na dość duże kostki (o boku 3 cm[4]) i obtaczane w mące z solą i pieprzem, a następnie podsmażane na maśle w rondlu o grubym dnie na dużym ogniu. Gdy mięso i mąka uzyskają brązowy kolor, to dodaje się do rondla cebulę, w ilości wagowej równej ilości mięsa, pokrojoną na grube kawałki lub półpierścienie, wraz z liściem laurowym i goździkami, po czym smaży aż do zeszklenia cebuli, regularnie mieszając. Następnie do rondla wlewa się kostkę bulionową rozpuszczoną w ciepłej wodzie lub bulion, ciemne piwo (niekoniecznie) oraz przyprawia octem winnym (mięso powinno być zakryte). Po zagotowaniu zmniejsza się ogień i dusi na małym ogniu pod lekko uchyloną przykrywką przez około 3 godziny, od czasu do czasu mieszając i sprawdzając czy nie wygotowała się woda.
Po trzygodzinnym duszeniu kawałki mięsa wołowego są miękkie, a cebula ma konsystencję papki. Oprószenie mięsa mąką przed smażeniem sprawia, że otrzymany sos jest związany i gęsty.
Według niektórych przepisów pokrojoną cebulę dodaje się do garnka dopiero po półtoragodzinnym duszeniu, gdyż długo duszona cebula jest ciężkostrawna[4].
Uduszoną wołowinę z cebulą podaje się razem z ugotowanymi ziemniakami, purée lub rzadziej ryżem. Jako warzywo serwuje się najczęściej czerwoną kapustę z jabłkiem[5][6]. Można także podawać z chlebem[4].
Wariantem potrawy jest duszona wołowina z cebulą i jabłkami. Obrane ze skórki i pokrojone na ósemki jabłka odmiany złota reneta dodaje się do rondla na samym końcu i dusi razem przez około 10 minut[7]. W tej wersji ocet winny zastępuje się syropem jabłkowym[8].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b Hachee – recept voor Hollands stoofvlees. smulweb.nl. [dostęp 2012-02-13]. (niderl.).
- ↑ Hachee. nationalehacheedag.nl. [dostęp 2012-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 maja 2014)]. (niderl.).
- ↑ Kuchnia holenderska. wiatrak.nl. [dostęp 2012-02-14]. (pol.).
- ↑ a b c d e Manon Sikkel, Michiel Klønhammer: Oerhollands. Wyd. 5. 2010, s. 34,35. NUR 442. ISBN 978-90-230-1267-2. (niderl.).
- ↑ Stoofschotels – hachee. mijnreceptenboek.nl. [dostęp 2012-02-14]. (niderl.).
- ↑ Hachee. kunst-en-cultuur.infonu.nl. [dostęp 2012-02-14]. (niderl.).
- ↑ Hachee met appels. keukentips.nl. [dostęp 2012-02-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 października 2008)]. (niderl.).
- ↑ Hachee. ah.nl. [dostęp 2012-02-14]. (niderl.).
Bibliografia
- Manon Sikkel i Michiel Klønhammer Oerhollands; wydanie V, 2010; język niderlandzki; ISBN 978-90-230-1267-2/ NUR 442 (opis i przepis potrawy hachee)