I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu
szkoła ponadpodstawowa | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Inowrocław | ||
Adres | ul. 3 Maja 11/13 | ||
Data założenia | 1855 | ||
Patron | Jan Kasprowicz | ||
Liczba uczniów | 550 (2010) | ||
Dyrektor | mgr Rafał Łaszkiewicz | ||
Wicedyrektorzy | mgr Kamil Grabowski | ||
Członkostwo | Towarzystwo Szkół Twórczych, | ||
Położenie na mapie Inowrocławia ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu inowrocławskiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu – inowrocławska szkoła średnia o ponadstupięćdziesięcioletniej tradycji (najstarsza na Kujawach Zachodnich). Należy do Stowarzyszenia na rzecz Najstarszych Szkół w Polsce[1], Towarzystwa Szkół Twórczych oraz programu Szkół Stowarzyszonych UNESCO[2]. Od roku szkolnego 2011/2012 do 2018/2019 przy I LO działało Gimnazjum Dwujęzyczne z językiem angielskim[3].
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/Klasa_1936-1939_Pa%C5%84stwowego_Gimnazjum_im._Jana_Kasprowicza_w_Inowroc%C5%82awiu.jpeg/220px-Klasa_1936-1939_Pa%C5%84stwowego_Gimnazjum_im._Jana_Kasprowicza_w_Inowroc%C5%82awiu.jpeg)
Szkoła została założona w 1855, pierwotnie jako niemieckie Królewskie Gimnazjum (Königliches Gymnasiums) dla chłopców. Od 1860 działa w obecnej lokalizacji, przy ul. 3 Maja 11/13. Do najstarszej części dobudowano w 1880 salę sportową otoczoną boiskiem, w latach 1913–1915 dwuskrzydłowy budynek z aulą, zaś w 1976 oddano do użytku nową salę gimnastyczną i łącznik pomiędzy nią a fasadą gmachu głównego.
Szkoła miała w swoich szeregach uczniowskich Niemców, Polaków i Żydów, uczyli w niej również, ze względu na specyfikę regionu, tak Niemcy, jak i nieliczni Polacy. W latach 1870–1880 uczniem gimnazjum był przyszły poeta i patron szkoły, Jan Kasprowicz.
W 1873 język polski utracił w szkole status języka wykładowego, a jako przedmiot stał się nieobowiązkowy. Polskość kultywowały wśród uczniów tajne organizacje – powstałe ok. 1870 Tajne Kółko Literackie Młodzieży Polskiej im. Tomasza Zana, a od 1873 do 1883 organizacja filomacka o nazwie „Wincenty Pol”. Germanizacja postępowała i w 1907 język polski został całkowicie zlikwidowany jako przedmiot.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości szkoła przeszła w 1919 pod administrację polską – rok później odbył się w niej pierwszy egzamin dojrzałości przed polską komisją. W 1926 placówka otrzymała imię Jana Kasprowicza. W 1932, na mocy nowej ustawy o szkolnictwie, została przekształcona z 8-letniego gimnazjum ogólnokształcącego w 6-letnią szkołę z 4-letnim gimnazjum i 2-letnim liceum z wydziałami humanistycznym, klasycznym, przyrodniczym i matematyczno-fizycznym.
Na początku II wojny światowej budynek szkoły służył jako kwatera i szpital dla Niemców rannych w kampanii wrześniowej. W 1940 stworzono tam gimnazjum z internatem dla niemieckich chłopców. Po wyzwoleniu miasta w 1945 gimnazjum i liceum wznowiło działalność jako szkoła polska, już koedukacyjna.
Przez lata swej działalności, zwłaszcza od połowy XX wieku, placówka stanowi ważny ośrodek oświaty regionu. Uczniowie corocznie osiągają sukcesy edukacyjne[4], co daje szkole wysokie pozycje w rankingach. Przy szkole działa teatr[5], koła naukowe, szkolny klub sportowy[6] – organizujący coroczny ogólnopolski turniej koszykarski[7], muzeum i biblioteka z ponad 30 tysiącami woluminów oraz zbiorem starodruków[8]. Prężnie działa też Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum[9] – zjazd z okazji 150-lecia szkoły w 2005 r. zgromadził ich ponad 1000. Szkoła organizuje imprezy kulturalne, odczyty i wykłady, m.in. w ramach Wszechnicy Absolwentów. Uczniowie wraz z wychowawcami trzykrotnie wystawili plenerowe widowisko Misterium Męki Pańskiej dla mieszkańców miasta (2007[10], 2008, 2009), zaś w styczniu 2009 (wraz z grupami rekonstrukcyjnymi) inscenizację walk powstania wielkopolskiego na ulicach Inowrocławia – według scenariusza nauczyciela I LO Edmunda Mikołajczaka[11]. W grudniu 2011 otwarto przy szkole miniobserwatorium astronomiczne jako część projektu Astrobaza[12].
Jubileuszowy rok 150-lecia szkoły (2005) został ogłoszony przez Radę Miasta Inowrocławia „Rokiem Liceum Jana Kasprowicza”, zaś rok później placówka została odznaczona honorową odznaką „Zasłużony dla Województwa Kujawsko-Pomorskiego”.
Najdłużej urzędującym dyrektorem szkoły był Zdzisław Żyliński, sprawujący tę funkcję w latach 1977–2005. Od 2005 do 2007 dyrektorem szkoły był Grzegorz Roszak, który zrezygnował z funkcji po wyborze na Posła na Sejm VI kadencji. Po jego odejściu obowiązki dyrektora pełnił przez krótki czas Krzysztof Śledziński (wicedyrektor od 1994). Od 1 stycznia 2008 stanowisko dyrektora piastuje Rafał Łaszkiewicz.
Dyrektorzy
- I – okres od powstania szkoły do odzyskania niepodległości przez Inowrocław (1855–1919)
- Eduard Gustav Schaub 1855–1859
- Theodor Bernhard Gunther 1859–1872
- Karl Friedrich Menzel 1872–1882
- Ernst Traugott Eichner 1883–1902
- Ernst Viedt 1902–1919
- II – okres międzywojenny (1919–1939)
- Wojciech Krajewski 1919–1920
- Jan Augustak 1920–1931
- Zenon Niedzielski 1931–1932
- Józef Czownicki 1932–1939
- III – okres powojenny (od 1945)
- Jan Mikołajewski 1945
- Edward Mańkowski 1945–1951
- Mieczysław Zandecki 1951–1953
- Roman Mróz 1953–1956
- Stanisław Korpalski 1956–1966
- Henryk Kaczmarek 1966–1968
- Andrzej Krzemiński 1968-1977
- Zdzisław Żyliński 1977–2005
- Grzegorz Roszak 2005–2007
- Krzysztof Śledziński 2007 (p.o.)
- Rafał Łaszkiewicz od 2008[13]
Nauczyciele
- Jan Bolechowski (język polski)
Uczniowie
Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci I LO im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu.
- Jan Kasprowicz (1860–1926), poeta, dramaturg, tłumacz literatury, rektor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie
- prof. Henryk Arctowski (1871–1931), geofizyk, geograf, największy polski badacz polarny, „ojciec” glacjologii polskiej
- prof. Marian Biskup (1922–2012), historyk, mediewista, czołowy polski badacz dziejów Prus i Pomorza, członek PAN i PAU, honorowy obywatel miasta Inowrocławia
- prof. Zbigniew Błochowiak, inżynier budownictwa lądowego, główny inspektor rozbudowy Krakowa, w latach 1976–1982 kierował Instytutem Technologii i Organizacji Budownictwa Politechniki Krakowskiej
- hr. Adolf Rafał Bniński (1884–1942), wojewoda poznański, podczas II wojny światowej delegat rządu dla ziem zachodnich
- Ryszard Brejza (ur. 1958), polityk, poseł na Sejm III kadencji, prezydent Inowrocławia od 2002
- Kazimierz Burzyński (1897–1944), pilot komunikacyjny II Rzeczypospolitej, podczas II wojny światowej pilot „Mostu Atlantyckiego”
- Stefan Chojnacki (1913–1942), dziennikarz, działacz polityczny Stronnictwa Narodowego
- Stefan Cybichowski (1881–1940), architekt, projektant obiektów Targów Poznańskich i stu kościołów
- prof. Zygmunt Cybichowski (1879–1946), prawnik, specjalista prawa międzynarodowego, dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze, przewodniczący International Law, sędzia Trybunału Rozjemczego w Hadze
- prof. Mieczysław Czajkowski, fizyk, wykładowca na Uniwersytecie Windsor
- Witold Degler (1915–1985), poeta i satyryk, współpracownik Szpilek i Karuzeli, w czasie okupacji wstąpił w szeregi Polskiej Armii Powstania, w latach 1943–1945 więziony m.in. w hitlerowskim obozie na Błoniach w Inowrocławiu
- Ryszard Długołęcki (ur. 1933) – polski lekarz, himalaista, uczestnik wypraw wysokogórskich, publicysta i tłumacz literatury pięknej oraz naukowej
- Zbigniew Droszcz (1930–1997), dyrygent, związany z teatrami operowymi we Wrocławiu, Bydgoszczy i Gdańsku.
- dr n. med. Aleksander Dubiski (1886–1939), lekarz, działacz społeczny i polityczny w Ostrowie Wielkopolskim, jeden z najważniejszych uczestników wydarzeń Republiki Ostrowskiej 1918
- ks. kardynał Bolesław Filipiak (1909–1978), dziekan Świętej Roty Rzymskiej
- Eligiusz Zbigniew Gałęzewski (1923–1996), inżynier, dyrektor i wiceprezes Lockheed Aircraft International A.G. w Kalifornii, komandos, żołnierz AK i 2 Korpusu Polskiego
- ks. kardynał Józef Glemp (1929–2013), arcybiskup metropolita warszawski, prymas Polski, honorowy obywatel miasta Inowrocławia, Matura'50
- Janusz Głowacki (1929-), dyr. DOKP w Lublinie i Katowicach, podsekretarz stanu w Ministerstwie Komunikacji. dyr. gen. Dyrekcji Generalnej PKP
- Arthur Greiser, gauleiter Kraju Warty podczas okupacji hitlerowskiej
- prof. Jan Hanasz (ur. 1934–2020), radioastronom, autor pierwszego polskiego eksperymentu kosmicznego
- Radosław Hyży (ur. 1973), koszykarz, reprezentant Polski, zawodnik m.in. Noteci Inowrocław, Śląska Wrocław
- prof. Mariusz Jaskólski (ur. 1952), chemik, laureat Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej
- Jerzy Jędrzejewski mgr. inż lotnictwa, pilot doświadczalny
- Beata Kawka (ur. 1967), aktorka filmowa, teatralna i dubbingowa
- bł. ks. Stanisław Kubski (1876–1942), proboszcz parafii Zwiastowania NMP w Inowrocławiu, społecznik, męczennik
- ks. Antoni Laubitz (1861–1939), biskup sufragan gnieźnieński, działacz społeczny i narodowy, honorowy obywatel miasta Inowrocławia
- Tadeusz Lisicki (1910–1991), generał Armii Brytyjskiej, konstruktor, koordynator prac polskich kryptologów w Wielkiej Brytanii podczas II wojny światowej
- Kazimierz Mazur (1930–2000), pięcioboista nowoczesny, olimpijczyk w Rzymie 1960 r., medalista mistrzostw Polski
- prof. Benon Miśkiewicz (1930–2008), historyk, rektor Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, minister nauki i szkolnictwa wyższego
- prof. Jan Witold Moll (1912–1990), kardiochirurg, wykonawca pierwszego w Europie Środkowo-Wschodniej przeszczepu serca, operacja się nie powiodła
- prof. Jacek Namieśnik (1949–2019) profesor nauk chemicznych, rektor Politechniki Gdańskiej
- Julian Nowicki (1912–1936), działacz ruchu robotniczego, dziennikarz
- prof. Maciej Nowicki (ur. 1941), Minister Środowiska w rządach Jana Krzysztofa Bieleckiego i Donalda Tuska, ekspert ONZ do spraw ochrony środowiska
- Ryszard Olszewski (ur. 1932) – koszykarz, reprezentant Polski, uczestnik olimpiady w Rzymie 1960
- Agnieszka Pachałko(ur. 1973), modelka, Miss International 1993
- ks. Tomasz Peta (ur. 1951), arcybiskup metropolita Astany, konsultor papieskiej Kongregacji Ewangelizacji Narodów
- prof. Antoni Pruszewicz (ur. 1931), otolaryngolog, rektor Akademii Medycznej w Poznaniu w latach 1987–1993
- prof. Moritz von Rohr (1868–1940), niemiecki matematyk, fizyk i optyk, ekspert w Zakładach Karla Zeissa w Jenie, twórca synoptera (190) – urządzenia przekształcającego obrazy dwuwymiarowe w trójwymiarowe
- prof. Kazimierz Rolewski (1887–1936), polski duchowny katolicki, rektor Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu, kandydat na ołtarze, zwany męczennikiem konfesjonału
- Grzegorz Roszak, dyrektor Liceum w latach 2005–2007, poseł na Sejm VI kadencji z ramienia Platformy Obywatelskiej
- Bolesław Rumiński (1907–1971), działacz gospodarczy i polityczny, wiceprzewodniczący Rady Państwa, minister przemysłu chemicznego
- dr Leon Surzyński (1891–1967), lekarz, animator kultury, wicemarszałek Sejmu RP, jeden z przywódców Polonii brytyjskiej
- Stanisław Szenic (1904–1987), prawnik, pisarz, varsavianista
- dr Juliusz Trzciński (1880–1939), ekonomista, polityk, minister b. dzielnicy pruskiej
- prof. inż. Józef Zabłocki (ur. 1924), chemik, nauczyciel akademicki na Politechnice Śląskiej w Gliwicach, wpisany do Złotej Księgi Nauki Polskiej
Rankingi
W 2019 roku w Rankingu Perspektyw Liceum zajęło 7 miejsce w województwie kujawsko-pomorskim, a 174 w skali kraju[14].
W roku szkolnym 2007/2008 „Kasper” okazał się najlepszą szkołą średnią w województwie kujawsko-pomorskim: uczniowie zdobyli 26 tytułów laureata i finalisty ogólnopolskich olimpiad przedmiotowych; w roku szkolnym 2008/2009 – na miejscu II w województwie: 21 tytułów laureata i finalisty; w roku szkolnym 2009/2010 – również na miejscu II: 3 tytuły laureata i 20 tytułów finalisty ogólnopolskich olimpiad przedmiotowych.
Od 2011 r. uległy zmianie zasady tworzenia rankingu. Do kryteriów olimpijskich (liczba finalistów i laureatów olimpiad w przeliczeniu na liczbę uczniów) doliczono kryterium związane z wynikami egzaminu maturalnego oraz tzw. kryterium akademickie (ocenę szkoły przez pracowników wyższych uczelni). Stąd w 2011 r. I LO uplasowało się na 55. miejscu w kraju, a na 5. w województwie, według starych zasad utrzymując 2. pozycję w województwie i odnotowując 21. miejsce w kraju[15].
Ogólnopolski ranking szkół ponadgimnazjalnych „Rzeczpospolitej” i „Perspektyw” | |
---|---|
Rok | Miejsce |
2005 | 54. |
2006 | 39. |
2007 | 141. |
2008 | 41. |
2009 | 17[16]. |
2010 | 27[17]. |
2015 | 140[18] |
2016 | 228 |
2017 | 224 |
2018 | 336 |
2019 | 174[19] |
Przypisy
- ↑ Stowarzyszenie na rzecz Najstarszych Szkół w Polsce – historia.
- ↑ Szkoły stowarzyszone UNESCO.
- ↑ Gimnazjum Dwujęzyczne przy I LO.
- ↑ Lista sukcesów olimpijskich.
- ↑ Teatr Otwarty.
- ↑ SKS „Kasprowicz”.
- ↑ Memoriał Józefa Bączkowskiego.
- ↑ Biblioteka im. Zenona Kopcia.
- ↑ Stowarzyszenie Wychowanków.
- ↑ Misterium 2007.
- ↑ Rekonstrukcja walk powstania wielkopolskiego.
- ↑ Projekt ASTROBAZA.
- ↑ Lista dyrektorów liceum od początku istnienia szkoły. I LO im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu. [dostęp 2014-04-02]. (pol.).
- ↑ Ranking Liceów Perspektywy 2019 [online], licea.perspektywy.pl [dostęp 2019-04-20] (pol.).
- ↑ Ranking 2011, według nowych kryteriów.
- ↑ Ranking 2009.
- ↑ Ranking 2010.
- ↑ Ranking Perspektyw 2015.
- ↑ Ranking liceów 2019 – kujawsko-pomorskie.
Linki zewnętrzne
- Strona internetowa szkoły