Jakub Wiktor
Data urodzenia | 1814 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 10 lipca 1887 |
Miejsce spoczynku | Cmentarz w Zarszynie |
Narodowość | polska |
Rodzice | Euzebiusz, Joanna |
Małżeństwo | Wincentyna (I), Leopoldyna (II) |
Dzieci | Adam, Maria, Władysław, Zofia, Adam |
Krewni i powinowaci | Jan, Aniela, Józef (rodzeństwo), |
Jakub Maurycy Apolinary Wiktor[a] herbu Brochwicz (ur. 1814, zm. 10 lipca 1887 w Karlsbadzie) – polski ziemianin, właściciel dóbr, działacz gospodarczy i społeczny.
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Manor_house_in_Wola_S%C4%99kowa_%28nonexistent%29.jpg/240px-Manor_house_in_Wola_S%C4%99kowa_%28nonexistent%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Tomb_of_Jan_Wiktor_at_Cemetery_in_Zarszyn.jpg/240px-Tomb_of_Jan_Wiktor_at_Cemetery_in_Zarszyn.jpg)
Jakub Maurycy Apolinary Wiktor urodził się w 1814[1]. Był synem Euzebiusza Tomasza Wiktora z Wróblika herbu Brochwicz (1785-, członek Stanów Galicyjskich) i Joanny z domu Grodzickiej herbu Łada[1]. Jego rodzeństwem byli: Jan (1812–1877), Aniela (1816-1877, właścicielka dóbr Niebocko, dwukrotnie zamężna pod nazwiskiem Kraińska), Józef (1817-1854, właściciel dóbr Wojkówka)[1].
W 1845 Jakub i Józef Wiktorowie przejęli majątek dworski w Woli Sękowej (wieś była także określana jako (Wola) Senkowa i Wola Seńkowa). W kolejnych latach Jakub Wiktor władał majątkiem[2][3]. W połowie XIX wieku był właścicielem posiadłości tabularnej Senkowa, Wola Jaworowa, Zaliw[4]. Posiadał też połowę wsi Nagórzany i Nowotaniec[1]. Na podstawie darowizny z 11 listopada 1884 dwór w Woli Sękowej przejął Władysław Jan Wiktor i posiadał go w późniejszym czasie[5].
Był wybierany do Rady c. k. powiatu sanockiego jako reprezentant grupy większych posiadłości: w 1867[6] (pełnił funkcję prezesa wydziału)[7][8], w 1870 (ponownie wybrany prezesem wydziału)[9][10][11][12]. Na początku maja 1870 w jego miejsce w Radzie jako przedstawiciel większych posiadłości został wybrany Stanisław Bieliński[13].
Był członkiem Stanów Galicyjskich[1][14]. Był uprawniony o wyboru posłów na Sejm Krajowy Galicji: w 1870 jako posiadacz dóbr tabularnych Wola Sękowa i Wola Jaworowa (analogicznie jego brat Jan jako posiadacz majątków Długie, Posada Zarszyńska i Zarszyn)[15], w 1884 jako posiadacz tabularnej własności Nowotaniec (część), Wola Jaworowa, Wola Seńkowa[16]. Pełnił funkcję kuratora fundacji Sikorskich[1][14].
Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek Komitetu GTG (od 28 czerwca 1870 do 18 czerwca 1875)[17][18][12]. W 1860 został członkiem pierwszego zarządu Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie[19] i pełnił tę funkcję do 1868[12]. Od 1887 był szacownikiem dóbr dla okręgu sanockiego C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku[20]. Pełnił funkcję delegata (1868-1870), dyrektora (1870) i wiceprezesa (1884-1887) Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego[21][22][1][23]. 26 marca 1887 został wybrany członkiem wydziału Galicyjskiej Kasy Oszczędności we Lwowie[24][12]. Był też dyrektorem Towarzystwa Zaliczkowego dla Rolnictwa i Przemysłu[1][12]. Był numizmatykiem[1].
Jakub Wiktor był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną od 1845 była Wincenta (wzgl. Wincentyna) z domu Zatorska herbu Ślepowron[12] (1824-1847, właścicielka majątków Załuż i Wujskie pod Sanokiem), z którą miał syna Adama (1847-1907)[1]. Drugą żoną została w 1858 siostra przyrodnia pierwszej żony, Anna Leopoldyna (1820-1898, właściciela majątku Wańkowa), a ich dziećmi byli: Maria Scholastyka (1854-1940, żona Franciszka Rozwadowskiego[22], po ojcu spadkobierczyni majątku Wańkowa[25]), Władysław Jan Duklan (ur. 1855, podporucznik w rezerwie ułanów), Zofia (ur. 1865, po mężu Nikorowicz)[1]. Nieślubnym dzieckiem Jakuba Wiktora i Wincenty Jasińskiej (1848–1924[26])) był Adam Didur (1874-1946), światowej sławy śpiewak[27].
Na początku lipca 1887 odwiózł żonę do uzdrowiska Marienbad, po czym sam zmierzał do sanatorium w Karlsbad[22]. W drodze zachorował, stracił przytomność i zmarł w Karlsbadzie 10 lipca 1887[21][22]. Został pochowany w grobowcu rodzinnym w Zarszynie[22].
Po jego śmierci urząd marszałka Rady powiatu sanockiego objął Maksymilian Łepkowski)[9], a w radzie nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie został wybrany Bolesław Augustynowicz[28].
Uwagi
- ↑ W ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Jacob Wiktor”. W piśmiennictwie z XIX wieku imię było zapisywane w formie „Jakób”.
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k Rocznik szlachty (II) 1883 ↓, s. 730.
- ↑ Monarchya austriacka. Sprawy krajowe. „Gazeta Lwowska”. Nr 167, s. 665, 23 lipca 1852.
- ↑ Edykt. „Gazeta Lwowska”. Nr 148, s. 865, 28 czerwca 1872.
- ↑ Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 193.
- ↑ Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
- ↑ Nowiny z kraju i z zagranicy. Sanok. „Dziennik Lwowski–Dodatek”. Nr 166, s. 2, 21 października 1867.
- ↑ Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868, s. 399-400.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1869. Lwów: 1869, s. 274-275.
- ↑ a b Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 280.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 281.
- ↑ a b c d e f Almanach 1908 ↓, s. 817.
- ↑ Kronika. Wybór uzupełniający. „Gazeta Lwowska”. Nr 104, s. 632, 7 maja 1870.
- ↑ a b Almanach 1908 ↓, s. 816.
- ↑ Wykaz posiadaczy dóbr tabularnych uprawnionych do wyboru posłów, w ciele wyborczym posiadaczy większych majętności byłego Obwodu sanockiego. „Gazeta Lwowska”. Nr 126, s. 773, 3 czerwca 1870.
- ↑ Wykaz posiadaczy dóbr tabularnych uprawnionych na mocy § 8 sejm. ord. wyborczej do wyboru posła na Sejm krajowy w kuryi wielkich posiadłości okręgu wyborczego sanockiego. „Gazeta Lwowska”, s. 9, Nr 112 z 14 maja 1884.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1870, s. 567; 1871, s. 502; 1872, s. 500; 1873, s. 516; 1874, s. 561; 1875, s. 564.
- ↑ Wyciąg z protokołu posiedzenia komitetu c. k. Towarzystwa gospodarskiego galic. z dnia 18 czerwca 1870 r.. „Gazeta Lwowska”. Nr 181, s. 1094, 10 sierpnia 1870.
- ↑ 50-lecie Krakowskiego „Tow. Wzaj. Ubezpieczeń”. Pierwszy Zarząd. „Kurier Kolejowy i Asekuracyjny”. Nr 11 (568), s. 3, 1 czerwca 1911.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1888. Lwów: 1888, s. 66.
- ↑ a b Kronika. „Dziennik Polski”. Nr 189, s. 3, 10 lipca 1887.
- ↑ a b c d e Kronika. † Jakób Wiktor. „Dziennik Polski”. Nr 191, s. 3, 12 lipca 1887.
- ↑ Almanach 1908 ↓, s. 816-817.
- ↑ Galicyjska Kasa Oszczędności. „Dziennik Polski”. Nr 86, s. 2, 27 marca 1887.
- ↑ Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 281.
- ↑ W parafialnej księdze zmarłych została wskazana jako Wincenta Didur, żona Antoniego, z domu Jasińska, zmarła 28 czerwca 1924 w Posadzie Olchowskiej w wieku 77 lat. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 291 (poz. 87).
- ↑ Ewa Dzieduszycka: Przygody z Adamem Didurem. lwow.com.pl. [dostęp 2015-10-01].
- ↑ Gospodarstwo, przemysł i handel. Wiadomości osobiste. „Dziennik Polski”. Nr 303, s. 3, 1 listopada 1887.
Bibliografia
- Wiktor herbu Brochwicz. W: Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Rocznik szlachty polskiej. T. 2. Lwów: Księgarnia K. Łukaszewicza, 1883, s. 1-799.
- Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach błękitny. Genealogia żyjących rodów polskich. Lwów / Warszawa: 1908, s. 1-1127.
- Jakub Wiktor. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-10-01].
- Jakub Wiktor. geni.com. [dostęp 2015-10-01].