Jan Zagleniczny
![]() 1906 | |||
Data i miejsce urodzenia | 4 marca 1866 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 22 listopada 1931 | ||
Senator II kadencji (II RP) | |||
Okres | od 1928 | ||
Przynależność polityczna | |||
Deputowany do I Dumy | |||
Okres | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
|
Jan Zagleniczny (ur. 4 marca 1866 w Wiązowej, zm. 22 listopada 1931 w Warszawie) – polski przemysłowiec, działacz społeczny, polityk, senator II kadencji w II Rzeczypospolitej.
Życiorys
Po ukończeniu gimnazjum w Kielcach rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim. Został z niego usunięty w 1883 za udział w akcji antyapuchtinowskiej. Ukończył następnie studia chemiczne za granicą. Osiadł później w Warszawie i podjął pracę w przemyśle cukrowniczym. Przebywał również na Ukrainę.
Był członkiem Ligi Narodowej[1]. Związany był z Narodową Demokracją. W 1906 zdobył mandat do Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego. Po wybuchu I wojny światowej zaangażował się w prace charytatywne, działając najpierw w Komitecie Obywatelskim m. Warszawy (1914–1915), a później zostając członkiem zarządu Rady Głównej Opiekuńczej (1916–1918). Był pracownikiem Komitetu Ofiary Narodowej Tymczasowej Rady Stanu[2]. Od 2 stycznia do 27 lutego 1918 był ministrem przemysłu i handlu w rządzie Jana Kucharzewskiego.
Po wojnie nadal zajmował się przemysłem cukrowniczym, należąc w nim do najbardziej wpływowych osób, pełniąc m.in. funkcję prezesa Zarządu Warszawskiego Towarzystwa Fabryk Cukru. W okresie II Rzeczypospolitej zaliczany był do wąskiego grona oligarchii finansowej. Po zamachu majowym przeszedł na pozycje sanacyjne. W 1928 został senatorem z listy BBWR z woj. łódzkiego.
Został prezesem Związku Cukrowników byłego Królestwa Polskiego oraz Amerykańsko-Polskiej Izby Handlowo-Przemysłowej w Polsce (1921-)[3]
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 300-4-4,5,6)[4].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1931)[5]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1925)[6]
Przypisy
- ↑ Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 587.
- ↑ Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 221.
- ↑ Bogusław Winid: „Ameryka” - pierwsze polskie czasopismo poświęcone Stanom Zjednoczonym (1923–1925), Kwartalnik Historii Prasy Polskiej 27/2, s. 61.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: Feliks Zagleniczni, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-03-07] .
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 345 „za zasługi na polu odbudowy i rozwoju polskiego przemysłu”.
- ↑ M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 434 „za pracę nad rozwojem przemysłu rodzimego”.
Bibliografia
- Massalski A., Szczepański J., Słownik biograficzny zasłużonych nauczycieli i wychowanków. I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Kielce 2010, s. 124.
Linki zewnętrzne
- Publikacje J. Zaglenicznego w zbiorach Biblioteki Narodowej - wersja cyfrowa na Polona.pl
- p
- d
- e
Według Monitora Polskiego nr 11 z 28 lutego 1918 r. |
---|
- p
- d
- e
W dniu zaprzysiężenia |
|
---|---|
Późniejsi członkowie rządu |