Janusz Panasewicz
![]() | |||
Imię i nazwisko | Jan Panasewicz | ||
---|---|---|---|
Pseudonim | Panas | ||
Data i miejsce urodzenia | 18 stycznia 1956 | ||
Instrumenty | gitara[1] | ||
Gatunki | rock, nowa fala, pop-rock, pop | ||
Zawód | wokalista, autor tekstów | ||
Aktywność | od 1976 | ||
Wydawnictwo | QL Music, Universal Music Polska | ||
Zespoły | |||
Ogród Wyobraźni (1979) Desant (1980–1982) Lady Pank (1982–1986, 1987–1991, od 1994) | |||
![]() | |||
| |||
|
Janusz Panasewicz, właśc. Jan Panasewicz (ur. 18 stycznia 1956 w Lipsku[2]) – polski wokalista rockowy, frontman zespołu Lady Pank, autor tekstów utworów muzycznych[3]. Uznawany za jednego z najważniejszych polskich wokalistów rockowych[4][5][6].
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Janusz_Panasewicz_2006.jpg/220px-Janusz_Panasewicz_2006.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0a/Krzysztof_Jaworski_-_mazury_cud_natury.jpg/220px-Krzysztof_Jaworski_-_mazury_cud_natury.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Lady-Pank_Juwenalia-PW_2017-05-19_20-48-22.jpg/220px-Lady-Pank_Juwenalia-PW_2017-05-19_20-48-22.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Lady-Pank_Juwenalia-PW_2017-05-19_20-48-25.jpg/220px-Lady-Pank_Juwenalia-PW_2017-05-19_20-48-25.jpg)
Urodził się w Lipsku, jest synem Tadeusza[6] i Jadwigi Panasewiczów. Jego matka przez 40 lat śpiewała w chórze, a ojciec był naczelnikiem poczty[7]. Ma dwóch braci: Józefa i Tomasza[8].
Absolwent szkoły podstawowej w Olecku[7]. Będąc uczniem ósmej klasy, amatorsko śpiewał i grał na gitarze w przerwach lekcyjnych[9]. Jako nastolatek dorabiał, grając na weselach w charakterze perkusisty[10].
W 1973 za wykonanie utworu „Bradziaga” zajął szóste miejsce na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[10]. W 1975 zdał maturę w Zespole Szkół Budowlano-Geodezyjnych przy ul. Słonimskiej w Białymstoku[11][12]. Równolegle uczęszczał do ZSM im. Ignacego Paderewskiego w Białymstoku, gdzie śpiewu uczył go Karol Olszewski[10][12]. Z Białymstokiem był związany do końca nauki w szkole średniej, mieszkał tam przez kilka lat[12][13]. Po ukończeniu szkoły średniej podjął pracę w Regionalnym Ośrodku Kultury „Mazury Garbate” w Olecku. W 1979 dołączył do zespołu Ogród Wyobraźni[14], jednak jeszcze tego samego roku zakończył z nim współpracę[10]. Następnie, w trakcie odbywania zasadniczej służby wojskowej, śpiewał w zespole wojskowym Desant, którego siedziba mieściła się w Lublinie[7][15]. W czerwcu 1981 uczestniczył jako laureat w Jubileuszowym XX Konkursie Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[16]. Podczas trwania służby, za sprawą Andrzeja Mogielnickiego (z którego przyszłą żoną Urszulą śpiewał w Desancie), w 1982 trafił do grupy Lady Pank, której został wokalistą[7][17]. Pierwszymi utworami, które zaśpiewał z Lady Pank, były: „Minus 10 w Rio” i „Tańcz głupia tańcz”[18]. Po okresie protestów i odmowy śpiewania na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu z Desantem został karnie przeniesiony do jednostki wojskowej czołgowej w Sanoku[19][20]. By uniknąć nieporozumień i mylenia go z Janem Borysewiczem, od czasu grania w Lady Pank posługuje się imieniem Janusz[21].
W pierwszej połowie lat 80. nagrał duet z Krystyną Prońko – „Firma ja i ty”[22]. Utwór zadebiutował na Liście Przebojów Programu Trzeciego 5 stycznia 1985 i był pierwszym nagraniem artysty poza zespołem Lady Pank[23]. W 1987 współtworzył projekt muzyczny Nasz Wspólny Świat, w którym nagrał partie wokalne do utworu „Stanie się cud”[24] oraz wystąpił w serii koncertów charytatywnych[25]. Został okrzyknięty wokalistą roku 1987 w rankingu tygodnika „Zarzewie” oraz zajął drugie miejsce w analogicznym plebiscycie organizowanym przez redakcję „Non Stop”[26].
W 1988 zadebiutował jako aktor epizodyczną rolą w Oszołomieniu Jerzego Sztwiertni[27]. Poza tym wystąpił gościnnie w dwóch piosenkach („Brzydkie dzieci”, „Neapolitano”) na albumie Piotra Zandera pt. Pora na seks[27].
W latach 1991–1994 w trakcie zawieszenia działalności Lady Pank mieszkał w Chicago oraz Nowym Jorku[28]. Podczas pobytu w USA grał z Ryszardem Sygitowiczem[29][30] i okazjonalnie występował z grupą Wander Band.[potrzebny przypis]. W 1993 wystąpił gościnnie w ramach solowego koncertu Jana Borysewicza w Chicago, co finalnie przesądziło o reaktywacji zespołu[31].
Po powrocie do Polski, w 1994 reaktywował Lady Pank z Janem Borysewiczem[32]. Tego samego roku ujawnił się jako autor tekstów na albumie Nana. Od tamtego momentu jest autorem tekstów piosenek na kilku płytach Lady Pank, w tym słów do utworów: „Młode orły”[33], „Nie chcę litości”, „Na granicy”, „Znowu pada deszcz”, „Słońcem opętani”, „Mój świat bez ciebie” czy „Do Moniki L.”, kompozycji stanowiącej ilustrację muzyczną do filmu Marka Koterskiego Ajlawju[34]. W latach 90. m.in. nagrywał też z Robertem Gawlińskim („Choćby nie wiem co”)[35] i występował gościnnie z Perfectem (koncertowe „Niewiele ci mogę dać”)[36]. W 1998 wykreował postać Antoniego, głównego bohatera filmu fabularnego Doroty Kędzierzawskiej Nic[37]. W 1999 wraz z innymi wykonawcami brał udział w nagraniu piosenki „Z kopyta kulig rwie”[27]. Kilkukrotnie zasiadał gościnnie w jury programu TVN Zostań Gwiazdą (emitowanego w latach 1998–1999[38]). W 2004 nagrał w duecie z Kubą Molędą utwór „Już zawsze na zawsze” na potrzeby albumu pt. Kubuś Puchatek – piosenki ze Stumilowego Lasu[27].
W 2008 nagrał w duecie z Andrzejem Kraińskim z Kobranocki utwór „Jeżdżę na rezerwie”, który jednak nigdy nie doczekał się oficjalnego wydania[27]. Również w 2008 premierowo zaprezentował swój pierwszy solowy singel – „Po co słowa”. 19 września nakładem QL Music wydał solowy album, zatytułowany po prostu Panasewicz[39]. Rok 2009 spędził głównie na promowaniu na koncertach swojego solowego debiutu, pierwszy występ z premierowym materiałem dał 23 stycznia w Regionalnym Ośrodku Kultury „Mazury Garbate” w Olecku[40]. 27 marca otrzymał tytuł „zasłużony dla miasta Olecka”[41]. W 2011 wystąpił gościnnie w wielu nagraniach telewizyjnych (m.in. Szymon Majewski Show, Szansa na sukces i Po zmierzchu)[42] oraz wziął udział w nagraniu utworu „Mazurski cud”[43], powstałego w ramach akcji „Mazury Cud Natury”, promującego region Mazur[44]. Wiosną 2012 wziął udział w drugiej edycji programu Bitwa na głosy, wraz ze swoją drużyną z Olecka zajął czwarte miejsce, odpadając w 7. odcinku[45]. W 2013 nagrał utwór „Kura” na potrzeby projektu „Zwierzaki – faceci dla dzieci”[46]. 25 marca 2014 wydał drugi solowy album pt. Fotografie, do którego muzykę napisali John Porter oraz producent nagrań Jakub Galiński[47]. W 2017 został jurorem piątej edycji programu talent show Idol[48]. Tego samego roku wystąpił gościnnie w ramach koncertu 35-lecia zespołu T.Love podczas Polsat SuperHit Festival. W duecie z Muńkiem Staszczykiem zaśpiewał utwór „Autobusy i tramwaje”[49]. Ponadto nagrał solowy utwór „Zmysłów taniec”, który finalnie nie doczekał się premiery[50].
23 sierpnia 2019 wystąpił jako gość Darii Zawiałow w ramach dziesiątej edycji trasy Męskie Granie[51]. Nagrał z nią również utwór „Szarówka vol. 2”, który został umieszczony na reedycji albumu Helsinki[52]. W tym samym roku wziął udział w nagraniu utworu „Zaprowadź do piekła (Cayenne)” jako gość duetu Wac Toja n Matheo[53]. W 2020 zaśpiewał gościnnie w duecie z Kasią Kowalską w ramach jej koncertu z cyklu MTV Unplugged. Następnie, w 2021 wziął udział w trasie koncertowej Kowalskiej[54]. W 2021 nagrał również utwór „Czarny Sport” do filmu pt. Żużel[55].
Nagrody i odznaczenia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/%C5%81aweczka_Janusza_Panasewicza_w_Olecku_%28autor_rze%C5%BAby-_Micha%C5%82_Selerowski%29.jpg/220px-%C5%81aweczka_Janusza_Panasewicza_w_Olecku_%28autor_rze%C5%BAby-_Micha%C5%82_Selerowski%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Lady_Pank_2007.jpg/220px-Lady_Pank_2007.jpg)
Indywidualne
27 marca 2009 otrzymał tytuł „zasłużony dla miasta Olecka” i został odznaczony medalem w trakcie uroczystości[41].
20 lipca 2018, podczas 25. Przystanku Olecko, została odsłonięta ławka na której usadzona jest rzeźba Panasewicza. W uroczystym odsłonięciu pomnika brał udział sam artysta w towarzystwie rodziny oraz fanów[56]. Pomnik stanowi formę wyróżnienia i podziękowania za całokształt twórczości muzyka, a także jedną z atrakcji turystycznych miasta.
Z zespołem Lady Pank
W czerwcu 2007 wraz z zespołem Lady Pank odsłonił gwiazdę na Alei Gwiazd Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu[57]. W 2016 podczas festiwalu Polsat SuperHit Festival odebrał nagrodę w postaci Bursztynowego Słowika[58]. W 2024 zespół wystąpił z Januszem Panasewiczem jako wokalistą podczas KFPP w Opolu, w ramach którego otrzymał statuetkę SuperJedynki[3].
Charakterystyka muzyczna i inspiracje
W młodości słuchał zespołów The Beatles, Led Zeppelin, Pink Floyd, UFO[59][60] i Erica Claptona[61]. Album Led Zeppelin II uważa za „najważniejszą płytę w życiu”[10]. Cenił sobie również twórczość Ewy Demarczyk[62] i Wojciecha Młynarskiego[59]. Śpiewał poezję Konstantego Gałczyńskiego do długich suit z gatunku rocka progresywnego[63]. W późniejszym czasie zainteresował się także muzyką zespołu The Rolling Stones i osobą Micka Jaggera[62].
W latach 80. XX w. zainteresował się grupami The Cars, The Cure i The Police[59]. Doceniał też twórczość Michaela Jacksona, choć jak sam wyznał w jednym z wywiadów, nigdy nie był jego fanem[62]. W wywiadzie dla magazynu Zarzewie przyznał, że jednym z jego największych idoli jest Jim Morrison z zespołu The Doors.
Na pierwszym solowym albumie Panasewicz (2008) umieścił głównie liryczne ballady, ale też m.in. elementy muzyki irlandzkiej[64]. Jego drugi solowy album pt. Fotografie (2014) stanowi zwrot w kierunku klasycznego rocka[65]. Na płycie zamieścił m.in. utwór „Tępy nóż” nawiązujący stylistycznie do zespołu Republika[66].
Wpływ na popkulturę
Uznawany za jednego z najważniejszych polskich wokalistów rockowych[4][5][6]. Do inspiracji jego twórczością przyznaje się m.in. wokalista zespołu Video, Wojciech Łuszczykiewicz[67]. W postać Janusza Panasewicza kilkukrotnie wcielali się uczestnicy programu show Twoja twarz brzmi znajomo, emitowanego w telewizji Polsat. Wcielili się w niego kolejno: Grzegorz Wilk (wykonał utwór „Mniej niż zero”)[68], Marcel Sabat („Kryzysowa narzeczona”)[69], Bogumił Romanowski („Zawsze tam, gdzie ty”)[70], Kamil Pawelski („Zamki na piasku”)[71], Robert Szpręgiel („Tańcz głupia, tańcz”)[72] i Piotr Stramowski („Marchewkowe pole”)[73].
Życie prywatne
W 1980 ożenił się z Bogusławą Ossowską, z którą ma syna Wojciecha (ur. 1980)[74]. Po rozwodzie związał się z Ewą Smolarczyk, z którą ma synów-bliźniaków – Brunona i Juliusza (ur. 2007)[75].
Pasjonat piłki nożnej. W 2009 był felietonistą „Magazynu Futbol”[76]. Wielokrotnie występował w charakterze komentatora w programie As Wywiadu[77] oraz programach kanału Polsat Sport. W 2018 został ekspertem telewizyjnym stacji Polsat Sport Premium, dla której komentuje spotkania piłkarskiej Ligi Mistrzów[78]. Fanatyk FC Barcelony[79][80] i kibic Legii Warszawa[81]. Ceni sobie również Jagiellonię Białystok[13]. W 2020 był gościem programu Hejt Park w dobrym składzie, podczas którego udzielił odpowiedzi na wiele pytań dotyczących sportu[12]. Prócz piłki nożnej lubuje się w koszykówce i łyżwiarstwie[63].
Kontrowersje
9 czerwca 2007 na koncercie w Pruszczu Gdańskim, będąc w stanie nietrzeźwości (wskazano 1,8 promila alkoholu w jego krwi), rzucił butelką w 24-letnią fotoreporterkę[75]. We wrześniu 2008 Sąd Rejonowy w Gdańsku ukarał go grzywną w wysokości 13 tys. zł na rzecz poszkodowanej i 3 tys. zł kosztów sądowych[82]. W marcu 2009 gdański sąd rejonowy ukarał go także naganą za wulgarne zwracanie się do publiczności podczas tego samego koncertu[82].
W 2014 wystąpił nietrzeźwy podczas koncertu w Tarnobrzegu w ramach cyklu Lato z Radiem, na którym fałszował i mylił słowa własnych piosenek[83][84]. Zachowanie wokalisty wywołało krytykę w mediach. Muzyk publicznie wystosował przeprosiny[85], a ostatecznie rzucił alkohol[86][87]. Deklaruje się jako abstynent[88].
Dyskografia
Albumy solowe
Rok | Tytuł | Pozycja na liście |
---|---|---|
POL | ||
2008 | Panasewicz
| 12[89] |
2014 | Fotografie
| 8[90] |
Notowane utwory
Rok | Tytuł | Pozycja na liście | Album |
---|---|---|---|
LP3 [91] | |||
1985 | „Firma „Ja i Ty” (oraz Krystyna Prońko) | 14 | Firma „Ja i Ty” |
2008 | „Obudź się” | 32 | Panasewicz |
Inne
Rok | Tytuł | Utwór/Uwagi |
---|---|---|
1987 | Nasz wspólny świat – Stanie się cud[24] |
|
1988 | Piotr Zander – Pora na seks |
|
1990 | Krystyna Prońko – Firma „Ja i Ty” |
|
1997 | Różni wykonawcy – Być wolnym[92] |
|
1998 | Kubuś Puchatek – Piosenki ze Stumilowego Lasu |
|
2003 | Spotkania z kulturą muzyczną |
|
2008 | Kobranocka – Cisi mnisi[93] |
|
2019 | Wac Toja n Matheo – Ostry sos[53][94] |
|
2020 | Daria Zawiałow – Helsinki Special Edition[52] |
|
2022 | ForevaYang – Fuck You[95] |
|
Filmografia
Źródło[96]:
Role filmowe
- 1984 – To tylko Rock (reż. Paweł Karpiński)
- 1988 – Oszołomienie (reż. Jerzy Sztwiertnia) w roli piosenkarza
- 1998 – Nic (reż. Dorota Kędzierzawska) w roli Antoniego
- 2003 – Segment '76 (reż Oskar Kaszyński) w roli barmana
- 2014 – Kino (reż. Magdalena Wleklik, Tomasz Lechicki) w roli Arnolda – 39. Festiwal Filmowy w Gdyni
Role serialowe
- 2008 – 39 i pół – gościnnie, jako sprzedawca w sklepie muzycznym, Blitza
- 2010 – Licencja na wychowanie – jako były mąż Weroniki[97][98]
- 2023 – Rafi – gościnnie, jako on sam[99]
Ścieżka dźwiękowa
- 1984–1989 – O dwóch takich co ukradli księżyc – wykonania wokalne (z zespołem Lady Pank)
- 1995 – Cisza (reż. Paweł Trzaska) – słowa piosenek
- 1999 – Ajlawju (reż. Marek Koterski) – wokal w utworze „Do Moniki L.”[100]
- 2019 – Władcy przygód. Stąd do Oblivio (reż. Tomasz Szafrański) – wokal w utworze „To rock’n’roll”[101][102]
- 2021 – Żużel (reż. Dorota Kędzierzawska) – wokal w utworze „Czarny sport”[103][104]
Przypisy
- ↑ Janusz Panasewicz i inne gwiazdy w akcji Onetu. [dostęp 2019-01-16]. (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz. filmweb.pl. [dostęp 2013-02-09]. (pol.).
- ↑ a b Janusz Panasewicz. znanipolacy.pl. [dostęp 2020-05-18]. (pol.).
- ↑ a b Janusz Panasewicz: "Zdarzało mi się przesadzić" [online], cozatydzien.tvn.pl, 25 lutego 2023 [dostęp 2024-08-04] (pol.).
- ↑ a b Janusz Panasewicz - wiek, wzrost, dzieci, gdzie mieszka, piosenki, żony [online], www.eska.pl [dostęp 2024-08-04] (pol.).
- ↑ a b c Panasewicz o śmierci ojca i dziadka [online], fakt.pl, 14 czerwca 2016 .
- ↑ a b c d Grzesiek 2013 ↓, s. 30–31.
- ↑ Telewizja PolskaT.P. S.A Telewizja PolskaT.P., Odpoczynek z Panasewiczem? Lider Lady Pank ma swoją ławeczkę [online], olsztyn.tvp.pl [dostęp 2018-10-13] (pol.).
- ↑ Dzień DobryD.D. TVN Dzień DobryD.D., Miłość ze szkolnych czasów [online], dziendobry.tvn.pl, 11 lutego 2018 [dostęp 2020-08-15] (pol.).
- ↑ a b c d e Grzesiek 2013 ↓, s. 32–33.
- ↑ Janusz Panasewicz: Nie czuję się dezerterem z Jagiellonii [online], plus.wspolczesna.pl, 9 września 2018 [dostęp 2021-10-18] (pol.).
- ↑ a b c d Hejt Park z Panasem! [online], weszlo.com, 5 czerwca 2020 [dostęp 2020-08-14] (pol.).
- ↑ a b Ekstraklasa w Sport.pl. Janusz Panasewicz: W Legii nie ma kogoś, kto porwałby tłumy [WYWIAD] [online], Sport.pl [dostęp 2021-10-18] (pol.).
- ↑ scenamazur – OGRÓD WYOBRAŹNI [online], scenamazur.pl [dostęp 2020-08-17] (pol.).
- ↑ DominikaD. Polonis DominikaD., Janusz Panasewicz: Życie to ciągła improwizacja [online], Lubelski.pl – portal lifestyle, 14 kwietnia 2020 [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ Gazeta Festiwalowa. Zielona Góra: Komitet Organizacyjny „Święta Prasy”, 1981, s. 4.
- ↑ Paweł Gzyl: Janusz Panasewicz opowiada o początkach kariery, popularności i prawdziwej przyjaźni. gazetakrakowska.pl. [dostęp 2016-11-10]. (pol.).
- ↑ Panie Panasewicz, pan tu więcej 'Mniej niż zero' nie zagrasz [online], TVN24.pl [dostęp 2020-08-14] .
- ↑ Lady Pank – mocny, rockowy debiut [online], PolskieRadio.pl .
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 35.
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 45–46.
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 180.
- ↑ Archiwum LP3, utwór Firma „Ja i Ty”, Krystyna Prońko & Janusz Panasewicz | Lista Przebojów Programu Trzeciego [online], lp3.pl [dostęp 2022-12-17] .
- ↑ a b Various – Stanie Się Cud [online], Discogs [dostęp 2020-08-15] (ang.).
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 248–251.
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 254.
- ↑ a b c d e Grzesiek 2013 ↓, s. 457.
- ↑ PiotrP. Jankowski PiotrP., Janusz Panasewicz: Bulls skradli moje serce. Dziś trzymam kciuki za Warriors [online], Z Narożnika NBA, 6 czerwca 2023 [dostęp 2023-12-14] (pol.).
- ↑ Wyspa.fm, Wyspa.fm - Janusz Panasewicz (Lady Pank): „Szybko ze sceny nie zejdziemy, bo nic lepszego niż granie nam się w życiu nie przydarzyło!” [online], wyspa.fm [dostęp 2023-12-14] (pol.).
- ↑ Ryszard Sygitowicz [online], magazyngitarzysta.pl [dostęp 2023-12-14] (pol.).
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 297.
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 297.
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 316.
- ↑ Janusz Panasewicz: Janusz Panasewicz. [dostęp 2010-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-17)]. (pol.).
- ↑ R. Gawliński / J. Panasewicz / J. Borysewicz - Choćby Nie Wiem Co. [dostęp 2022-12-17].
- ↑ Janusz Panasewicz – Biografia – Muzyka – WP.PL. [dostęp 2010-04-09]. (pol.).
- ↑ Nic (1998) Dorota Kędzierzawska [online], gutekfilm.pl [dostęp 2021-04-18] (pol.).
- ↑ Zostań Gwiazdą [online], tvnfakty.pl [dostęp 2023-10-27] .
- ↑ a b Płyta Panasewicz – Janusz Panasewicz. muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)]. (pol.).
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 447.
- ↑ a b Olecko: Janusz Panasewicz zasłużony dla Olecka (wideo, zdjęcia) – 28 marca 2009.
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 464.
- ↑ Mazurski Cud. harlem.pl. [dostęp 2015-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-13)]. (pol.).
- ↑ Cudne Mazury: Lady Pank, Afromental, Ryszard Rynkowski i Vader razem!. muzyka.interia.pl. [dostęp 2011-07-09]. (pol.).
- ↑ "Bitwa na głosy" bez Janusza Panasewicza [online], muzyka.interia.pl [dostęp 2021-04-18] (pol.).
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 491.
- ↑ Redakcja, Janusz Panasewicz: Płyta Fotografie to ukochane dziecko [WYWIAD] [online], Dziennik Zachodni, 30 marca 2014 [dostęp 2021-04-18] (pol.).
- ↑ „Idol” powraca. Wojtek Łuszczykiewicz: Najbardziej szanuję kosmitów [online], interia.pl, 15 lutego 2017 [dostęp 2017-02-15] (pol.).
- ↑ To był jeden z ostatnich koncertów T.Love! - Polsat.pl [online], polsat.pl [dostęp 2023-04-26] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz nagrywa kolejną solową płytę - Polsat.pl [online], polsat.pl [dostęp 2023-04-26] (pol.).
- ↑ Dziesiąta edycja trasy Męskie Granie dobiegła końca [ZDJĘCIA, RELACJA] [online], Onet Kultura, 25 sierpnia 2019 [dostęp 2019-08-26] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-25] (pol.).
- ↑ a b TerazT. Rock TerazT., Daria Zawiałow nowym klipem zapowiada reedycję płyty „Helsinki” [WIDEO] – Teraz Muzyka [online], terazmuzyka.pl [dostęp 2020-09-16] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-18] (pol.).
- ↑ a b Janusz Panasewicz w utworze “Zaprowadź do piekła (Cayenne)” rapera Wac Toja – Polska Płyta / Polska Muzyka [online] [dostęp 2020-03-05] (pol.).
- ↑ Kasia Kowalska MTV Unplugged na trzech koncertach [online], magazyngitarzysta.pl [dostęp 2023-04-26] (pol.).
- ↑ BartoszB. Rabenda BartoszB., Żużel. Jest piosenka do żużlowego filmu. Nagrał ją Janusz Panasewicz (WIDEO) [online], PoBandzie - Portal Sportowy, 2 lipca 2021 [dostęp 2023-04-26] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz uhonorowany w niezwykły sposób... ławką, „EskaROCK” [dostęp 2018-07-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-23] (pol.).
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 428–429.
- ↑ Lady Pank z Bursztynowym Słowikiem w Sopocie [online], trojmiasto.pl, 28 maja 2016 [dostęp 2023-04-26] (pol.).
- ↑ a b c PiotrP. Kędzierski PiotrP., Panasewicz. Gdzie są groupies? [online], newonce.net [dostęp 2022-11-17] (pol.).
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 7.
- ↑ t, Janusz Panasewicz: Głupoty jest zdecydowanie więcej niż mądrości i przyzwoitości [online], 15 lipca 2021 [dostęp 2022-12-25] (pol.).
- ↑ a b c RóżaR. Augustyniak RóżaR., Wywiad z Januszem Panasewiczem [online], Róża Augustyniak, 14 grudnia 2023 [dostęp 2023-12-14] (pol.).
- ↑ a b Janusz Panasewicz - polski Mick Jagger [online], Dzień Dobry TVN [dostęp 2022-12-17] (pol.).
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 444–445.
- ↑ Janusz Panasewicz - Fotografie (2014), recenzja Szymona Jaremy [online], All About Music, 25 marca 2014 [dostęp 2023-12-14] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz: po co kończyć? [online], Onet Kultura, 24 marca 2014 [dostęp 2023-12-14] (pol.).
- ↑ Gwiazda jury "Idola" pod wrażeniem kolegi z pracy! "Mam wszystkie płyty..." [online], Jastrząb Post, 30 grudnia 2016 [dostęp 2024-08-14] (pol.).
- ↑ "Twoja Twarz Brzmi Znajomo" 11.04.2015, odcinek 6. Wygrał Stefano Terrazzino [ZDJĘCIA] [online], Telemagazyn, 13 kwietnia 2015 [dostęp 2023-06-09] (pol.).
- ↑ "Twoja twarz brzmi znajomo": Marcel Sabat "sprofanował" Janusza Panasewicza? [online], muzyka.interia.pl [dostęp 2023-06-09] (pol.).
- ↑ Twoja Twarz Brzmi Znajomo 10: Janusz Panasewicz i Krzysztof Klenczon - Antyradio [online], www.antyradio.pl, 10 września 2018 [dostęp 2023-06-09] (pol.).
- ↑ Radio ZłoteR.Z. Przeboje Radio ZłoteR.Z., Kamil Pawelski przemienił się w Janusza Panasewicza i zaśpiewał przebój Lady Pank! [online], Złote Przeboje - radio, muzyka, wiadomości, quizy, 16 kwietnia 2019 [dostęp 2023-06-09] (pol.).
- ↑ Twoja Twarz Brzmi Znajomo: Robert Szpregiel jako Janusz Panasewicz - Antyradio [online], www.antyradio.pl, 12 września 2022 [dostęp 2023-06-09] (pol.).
- ↑ Oskar Cyms sięgnął gwiazd w czwartym odcinku programu [online], www.polsat.pl [dostęp 2023-06-09] (pol.).
- ↑ JANUSZ PANASEWICZ Grzeczny jak nigdy - Kobieta.pl [online], kobieta.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
- ↑ a b Grzesiek 2013 ↓, s. 426–427.
- ↑ Patryk Pallus: Wydawca ‘Magazynu Futbol’ szykuje dziennik o piłce nożnej. wirtualnemedia.pl, 2009-04-27. [dostęp 2021-08-21]. (pol.).
- ↑ „AS Wywiadu” 5 w Sportklubie [wideo] [online], SATKurier.pl [dostęp 2021-05-02] .
- ↑ Tam, gdzie kończy się świat, zaczyna się Liga Mistrzów [online], PiłkaNożna.pl [dostęp 2021-05-02] .
- ↑ Janusz Panasewicz podziwia Barcelonę - internauci komentują [online], Onet Kultura, 4 lutego 2016 [dostęp 2022-12-17] (pol.).
- ↑ Kolejny odcinek programu "Real vs Barcelona" [online], realmadryt.pl [dostęp 2022-12-17] .
- ↑ Grzesiek 2013 ↓, s. 406.
- ↑ a b Nagana dla wokalisty Lady Pank – Muzyka w INTERIA.PL [online], interia.pl [dostęp 2021-08-21] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz pijany na koncercie w Tarnobrzegu? – Muzyka w INTERIA.PL [online], muzyka.interia.pl [dostęp 2022-02-22] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz fałszował i mylił słowa. Tarnobrzeg nie zapłaci za koncert Lady Pank [online], naTemat.pl [dostęp 2022-02-22] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz: Zawiodłem. Przepraszam – Muzyka w INTERIA.PL [online], muzyka.interia.pl [dostęp 2022-02-22] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz przestał pić alkohol. Lider Lady Pank ujawnił powód – Radio ZET [online], radiozet.pl [dostęp 2022-02-22] .
- ↑ Janusz Panasewicz rzucił alkohol. „Zdecydowałem się na radykalne posunięcie” – Muzyka w INTERIA.PL [online], muzyka.interia.pl [dostęp 2022-02-22] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz został abstynentem. „Czuję się z tym świetnie” – Plejada.pl [online], plejada.pl [dostęp 2022-02-22] .
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 20.10.2008 – 26.10.2008. olis.onyx.pl. [dostęp 2013-02-09]. (pol.).
- ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 24.03.2014 – 30.03.2014. olis.onyx.pl. [dostęp 2014-04-11]. (pol.).
- ↑ LP3 – statystyki dla wykonawcy Janusz Panasewicz. lp3.pl. [dostęp 2015-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)]. (pol.).
LP3 – statystyki dla wykonawcy Krystyna Prońko & Janusz Panasewicz. lp3.pl. [dostęp 2015-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)]. (pol.). - ↑ Być Wolnym. discogs.com. [dostęp 2013-02-09]. (ang.).
- ↑ Hanna Halek: Jacek i Rafał Bryndalowie. onet.pl, 2008-10-16. [dostęp 2015-12-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)].
- ↑ WAC TOJA n MATHEO – OSTRY SOS [online], Wac Toja [dostęp 2020-08-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-05] (pol.).
- ↑ ForevaYang - Fuck You. 2022-07-22. [dostęp 2023-10-28].
- ↑ Janusz Panasewicz [online], FilmPolski [dostęp 2021-04-18] (pol.).
- ↑ Wirtualna PolskaW.P. Media Wirtualna PolskaW.P., Panasewicz dostał rolę w serialu [online], teleshow.wp.pl, 22 kwietnia 2010 [dostęp 2021-04-18] (pol.).
- ↑ Licencja na wychowanie – Cast, TVmaze [online], tvmaze.com [dostęp 2021-04-18] .
- ↑ Pełna obsada - Rafi s01e07 odcinek 7 | sezon 1 (2023) [online], www.filmweb.pl [dostęp 2023-12-06] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz: Janusz Panasewicz. [dostęp 2010-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-17)]. (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz śpiewa w filmie familijnym [online], rmfclassic.pl .
- ↑ „To Rock’n’Roll”: nowa piosenka Janusza Panasewicza w filmie „Władcy przygód” [online], Onet Kultura (pol.).
- ↑ Żużel (2021) – Film – Obsada, zwiastun, recenzje [online], dlaStudenta.pl [dostęp 2021-07-09] (pol.).
- ↑ Janusz Panasewicz – żużel (czarny sport) – Muzyka w Interia.pl [online], muzyka.interia.pl [dostęp 2021-07-09] .
Bibliografia
- Michał Grzesiek: Lady Pank. Biografia nieautoryzowana. Bukowy Las, 2013.
Linki zewnętrzne
- Janusz Panasewicz w bazie filmpolski.pl
- Janusz Panasewicz w bazie Archiwum Polskiego Rocka
- p
- d
- e
- Jan Borysewicz
- Janusz Panasewicz
- Kuba Jabłoński
- Krzysztof Kieliszkiewicz
- Michał Sitarski
Albumy studyjne |
|
---|---|
Albumy koncertowe |
|
Albumy kompilacyjne |
|
Wydawnictwa specjalne |
|
Powiązane |
|
- FilmPolski.pl: 1113583