Joanna Michałowska-Gumowska
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 28 września 1945 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 14 września 2001 | ||
Minister Oświaty i Wychowania | |||
Okres | od 12 listopada 1985 | ||
Przynależność polityczna | |||
Poprzednik | |||
Następca | Henryk Bednarski[1] | ||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e6/Gr%C3%B3b_Joanny_Micha%C5%82owskiej-Gumowskiej.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Joanny_Micha%C5%82owskiej-Gumowskiej.jpg)
Joanna Michałowska-Gumowska (ur. 28 września 1945 w Wilnie, zm. 14 września 2001 w Gdańsku) – polska nauczycielka i działaczka komunistycznej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, Minister Oświaty i Wychowania (1985–1987).
Życiorys
Urodziła się w Wilnie w rodzinie robotniczej Witolda i Heleny[2]. Ukończyła technikum przemysłu spożywczego i pracowała w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Przemysłu Zbożowo-Młynarskiego[2]. Należała do komunistycznej młodzieżówki PZPR – Związku Młodzieży Socjalistycznej[2]. W 1971 została absolwentką studiów polonistycznych na Uniwersytecie Gdańskim, po czym została nauczycielką. W 1976 ukończyła podyplomowe studium z dziedziny nauk politycznych, zaś w 1979 uzyskała stopień naukowy doktora w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W grudniu 1968 wstąpiła do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[2]. Pracowała jako instruktorka w Komitecie Dzielnicowym PZPR Gdańsk Śródmieście, w latach 1974–1975 była I Sekretarzem POP w Komitecie Dzielnicowym Gdańsk Śródmieście PZPR, kierowniczką Dzielnicowego Ośrodka Pracy Partyjnej[2]. Od 1975 zajmowała kolejne stanowiska w Komitecie Wojewódzkim PZPR w Gdańsku, m.in. w latach 1982–1985 była Sekretarzem ds. Nauki i Oświaty KW PZPR[3]. Sprawowała mandat radnej Wojewódzkiej Rady Narodowej. Po stanie wojennym wiceprzewodnicząca Rady Wojewódzkiej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. W 1985 kształciła się w Moskwie w Akademii Nauk Społecznych przy Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego[2].
Od 12 listopada 1985[4] do 24 października 1987 minister oświaty i wychowania w rządzie Zbigniewa Messnera. W latach 1986–1989 była członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego, a w latach 1986-1988 wchodziła w skład Społecznego Komitetu Odnowy Starego Miasta Zamościa[5].
Od grudnia 1987 zarządzała Międzywojewódzką Szkołą Partyjną PZPR w Gdańsku oraz. została członkinią Plenum Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku[2].
Odznaczona m.in. Złotym Krzyżem Zasługi.
Zmarła we wrześniu 2001[6][7]. Pochowana na Cmentarzu Łostowickim w Gdańsku (17/1/1).
Przypisy
- ↑ Henryk Bednarski objął urząd ministra edukacji narodowej.
- ↑ a b c d e f g Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2024-03-10] .
- ↑ Bronisław Geremek na UG czyli antysowiecka prowokacja [online], salon24.pl, 25 lutego 2011 [dostęp 2024-03-10] .
- ↑ M.P. z 1985 r. nr 33, poz. 222
- ↑ Zamościopedia - Społeczny Komitet Odnowy Starego Miasta [online], zamosciopedia.pl [dostęp 2024-04-23] (pol.).
- ↑ „Głos Wybrzeża”, nr 181 z 18 września 2001, s. 3, 18 (nekrologi)
- ↑ „Głos Nauczycielski”, nr 39 z 26 września 2001, s. 2 (nekrolog)
Bibliografia
- Posiedzenie Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, „Życie Warszawy”, nr 264 z 13 listopada 1985, s. 4–5.
- Katalog kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL [online], bip.ipn.gov.pl [dostęp 2011-10-16] .
- p
- d
- e
W dniu zaprzysiężenia |
|
---|---|
Późniejsi członkowie rządu |
|
- kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu