Klasztor Santa María de Jonqueres w Barcelonie
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Wspólnota autonomiczna |
| ||
Miejscowość | Barcelona | ||
Kościół | |||
Styl | gotycki | ||
Materiał budowlany | cegła | ||
Data zamknięcia | 1810 | ||
|
Państwo |
| ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | Barcelona | ||||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||
bazylika mniejsza • nadający tytuł | od 2009 | ||||||||||||||
Wezwanie | Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny | ||||||||||||||
| |||||||||||||||
Położenie na mapie Barcelony ![]() | |||||||||||||||
Położenie na mapie Hiszpanii ![]() | |||||||||||||||
Położenie na mapie Katalonii ![]() | |||||||||||||||
Położenie na mapie prowincji Barcelony ![]() | |||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||
|
Klasztor Santa María de Jonqueres – średniowieczny klasztor w Barcelonie, w dzielnicy Eixample.
Historia
Klasztor przy ulicy Jonqueres istnieje od 1273, kiedy przeniosła się do niego kongregacja zakonna z parafii św. Wincentego położonej między miejscowościami Sabadell i Terrasa. Zakonnicy zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru w 1810 przez wojska napoleońskie, które zaadaptowały budynek na szpital wojskowy. Po wyjściu Francuzów z Hiszpanii obiekt nie został zwrócony pierwotnym właścicielom, lecz zamieniony na koszary.
W 1867 kościół klasztorny został przywrócony do pierwotnych funkcji i otrzymał status parafialnego. W dwa lata później władze miasta zdecydowały o rozbiórce zabudowań, które miały przeszkadzać w rozwoju urbanistycznym miasta. Obiekt został jednak uratowany dzięki działaniom mieszkańców dzielnicy, których w staraniach o konserwację klasztoru wsparła Akademia Sztuk Pięknych.
Architektura
Kompleks wzniesiony jest z cegły, na planie czworoboku z wysuniętym kościołem, w stylu gotyckim. Jego fasady i ściany zewnętrzne są dekorowane w stopniu minimalnym: fasada kościoła nie posiada portalu, w jej centrum znajduje się jedynie rozeta oraz fryz poniżej poziomu dachu. Okna świątyni mają kształt ostrych łuków z maswerkiem. Całość wspiera się na przyporach, wewnętrzny dziedziniec klasztorny otacza dodatkowo kolumnada. Kościół klasztorny jest jednonawowy, z rzędem bocznych kaplic i pojedynczą wieżą zwieńczoną iglicą. Wnętrze obiektu zawiera głównie ołtarze z XIX wieku – oryginalne wyposażenie nie zachowało się do naszych czasów.
Bibliografia
- Strona w serwisie o klasztorach Katalonii (kat.)
Linki zewnętrzne
- Galeria (kat.)
- Catalana: 0034778