Kościół św. Małgorzaty i św. Augustyna w Witowie
![]() | |||||||
kościół parafialny | |||||||
![]() | |||||||
Państwo |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||
Wyznanie | |||||||
Kościół | |||||||
Parafia | |||||||
Wezwanie | św. Małgorzaty i św. Augustyna | ||||||
Przedmioty szczególnego kultu | |||||||
Cudowne wizerunki | obraz Matki Bożej | ||||||
| |||||||
Położenie na mapie gminy Sulejów ![]() | |||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||
Położenie na mapie województwa łódzkiego ![]() | |||||||
Położenie na mapie powiatu piotrkowskiego ![]() | |||||||
![]() | |||||||
| |||||||
Strona internetowa |
Kościół pw. św. Małgorzaty i św. Augustyna w Witowie – parafialny kościół rzymskokatolicki we wsi Witów-Kolonia z cudownym obrazem Matki Bożej Zwiastowania. Po rekoronacji obrazu świątynia nosi miano Sanktuarium Matki Bożej Zwiastowania.
Historia
Kościół, należący niegdyś do opactwa norbertanów, został ufundowany przez biskupa płockiego Wita z Chotla w 1179; od jego imienia pochodzi nazwa „Witów”. W 1241 na klasztor napadli Tatarzy, mordując wszystkich zakonników i zakonnice. Według legendy trzy zdołały uciec do pobliskiego lasu i dzięki temu przeżyły. W czasie gdy w pobliskim Piotrkowie Trybunalskim odbywały się zjazdy sejmów walnych, w witowskim klasztorze przebywali królowie polscy. Rozbudowany w 1677, był później jeszcze wielokrotnie przebudowywany i obecnie ma charakter barokowy. Od połowy XIX wieku, kiedy miała miejsce kasata zakonu, kościół popadał w ruinę. Udało się jednak witowską świątynię odratować. Dzięki staraniom byłego proboszcza ks. kanonika Grzegorza Gogola odrestaurowano cały kościół oraz doprowadzono do rekoronacji obrazu i nadania tytułu sanktuarium maryjnego.
Świątynia jest bazylikowa, trzynawowa, z dwiema czterobocznymi wieżami. Barokowe wnętrze kościoła pochodzi z I połowy XVIII wieku. Centralnym miejscem jest ołtarz główny z cudownym obrazem Matki Bożej. W świątyni znajdują się 12-głosowe organy, stiuki i zdobienia ścienne.
Z dawnego klasztoru pozostała baszta bramna, pełniąca obecnie funkcję dzwonnicy oraz jedno skrzydło klasztoru, obecna plebania.
Witowskie opactwo norbertanów było niegdyś jednym z najzamożniejszych klasztorów w Polsce, funkcjonowało nawet przysłowie „czerwony jak opat witowski”.
9 maja 1999 r. w kościele odsłonięta została tablica upamiętniająca ks. Rocha Łaskiego (1902 - 1949), kapłana diecezji łódzkiej, kapelana Wojska Polskiego, więźnia KL Dachau, proboszcza tutejszej parafii w latach 1946–1949, który po aresztowaniu i pobiciu przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa zmarł 13 maja 1949 r[2].
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 [dostęp 2010-05-13] .
- ↑ ROCH ŁASKI — MARTYROLOGIUM [online], www.swzygmunt.knc.pl [dostęp 2022-10-10] .
Bibliografia
- Głowacki K., Kościół św. Małgorzaty i św. Augustyna oraz dawny klasztor norbertański w Witowie, Witów 2005.
Linki zewnętrzne
- Strona witowskiej parafii
- Archiwalne widoki kościoła w bibliotece Polona