Komenda Rejonu Uzupełnień Sieradz
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Rozformowanie | 1939 |
Tradycje | |
Rodowód | PKU Łask w Sieradzu[1] |
Działania zbrojne | |
kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | Sieradz |
Podległość | |
Skład | PKU typ III |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/KRU_DOK_IV.jpg/240px-KRU_DOK_IV.jpg)
Komenda Rejonu Uzupełnień Sieradz (KRU Sieradz) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[2].
Historia komendy
Z dniem 1 października 1927 roku dotychczasowa PKU Łask w Sieradzu zmieniła nazwę na PKU Sieradz[3].
Z dniem 25 września 1928 roku z PKU Sieradz wydzielono powiat łaski, który oddano pod administrację nowo utworzonej PKU Łask[4][5]. Od tego czasu PKU Sieradz administrowała wyłącznie powiatem sieradzkim[6]. W grudniu 1930 roku komenda posiadała skład osobowy typ III[7].
31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[8].
1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Sieradz została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Sieradz przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[9], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[10]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Sieradz normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[11] .
Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiat sieradzki[2].
Obsada personalna
Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU Łask w Sieradzu i PKU Sieradz oraz KRU Sieradz, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w latach 1926 i 1938.
- Komendanci
- ppłk piech. Wiktor Adam Rustocki (1921[12] – IX 1923 → Rezerwa Oficerów Sztabowych DOK V[13])
- ppłk piech. Włodzimierz Krzyczkowski (IX 1923[13][14] – III 1928[15] → dyspozycja dowódcy OK IV)
- mjr piech. Tomasz Marzec (p.o. XI 1928 – II 1929)
- ppłk piech. Władysław Sidziński (III 1929[16] – VI 1935)
- mjr piech. Michał Ignacy Ciążyński[a] (VII 1935[21][22] – 1939[23])
- I referent – kpt. piech. Feliks Bolesławski
- II referent
- urzędnik wojsk. XI rangi Antoni Markiewicz (do 1 VI 1923 → OE Częstochowa PKU Częstochowa[26])
- urzędnik wojsk. XI rangi Włodzimierz I Wysoczański (1 VI 1923[26] – I 1924[27] → OE Łask)
- por. piech. Henryk Bronisław Górak (I 1924[27] – II 1925[28] → 37 pp)
- por. kanc. Michał Drabicki (II 1925 – II 1926 → kierownik II referatu)
- referent – urzędnik wojsk. X rangi / kpt. nauk.-ośw. Anastazy Bielenin (do II 1925[29] → oficer oświatowy Wojskowego Więzienia Śledczego Nr IV)
- oficer instrukcyjny – kpt. piech. Zygmunt Semerga (XI 1924[30] – III 1926[31] → 31 pp)
- oficer ewidencyjny na powiat sieradzki
- urzędnik wojsk. X rangi Mieczysław Ostrowski (do 1 VI 1923 → OE Łowicz PKU Skierniewice[26])
- urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Michał Drabicki (VII 1923[32] – II 1925[33] → II referent)
- chor. Leonard Skwirzyński (od IV 1925[34])
- oficer ewidencyjny na powiat łaski
- por. piech. Henryk Bronisław Górak (VIII 1923[35] – I 1924 → II referent)
- urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Włodzimierz I Wysoczański (od I 1924)
- kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
- mjr. kanc. Feliks Bolesławski (II 1926 – II 1927[39] → stan spoczynku z dniem 30 IV 1927)
- kpt. KS Aleksander Pieniążek (VI[40] – VII 1927[41] → Wojskowy Sąd Rejonowy Skierniewice)
- mjr piech. Tomasz Marzec (X 1927 – XI 1928 → komendant)
- mjr piech. Ryszard Lorenczuk (od XI 1928[42])
- kpt. piech. Michał Daniszewski (był w 1932)
- kierownik II referatu poborowego
- por. kanc. Michał Drabicki (od II 1926, był w 1928)
- por. piech. Bolesław Babczański (był w 1932)
- referent
- kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Edmund Wieprzewski
- kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Bolesław Kazimierz Rabczański
Uwagi
- ↑ Michał Ignacy Ciążyński (ur. 22 września 1893). Należał do grupy oficerów wywodzących się z byłej armii niemieckiej. W listopadzie 1928 roku został przeniesiony z 57 pp do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem do KOP. 2 kwietnia 1929 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 roku i 39. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1931 roku został przeniesiony z KOP do 4 pp Leg. w Kielcach na stanowisko dowódcy batalionu[17]. W czerwcu 1933 roku został przesunięty na stanowisko obwodowego komendanta przysposobienia wojskowego[18]. W lutym 1935 roku został przeniesiony do PKU Sieradz w celu odbycia praktyki poborowej[19]. Był odznaczony Krzyżem Niepodległości (20 lipca 1932 roku), Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi[20].
- ↑ Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939 roku[45].
Przypisy
- ↑ Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 36.
- ↑ a b Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927 roku, poz. 350.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 34 z 4 grudnia 1928 roku, poz. 372.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 169–170.
- ↑ Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 173.
- ↑ Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
- ↑ Historia WKU Suwałki ↓.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 171.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 57 z 30 sierpnia 1923 roku, s. 538.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 6 września 1923 roku, s. 545, tu ogłoszono przeniesienie ppłk. Krzyczkowskiego z dniem 16 sierpnia 1923 roku z 30 pp do Rezerwy Oficerów Sztabowych DOK, do dyspozycji szefa Poborowego.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 21 marca 1928 roku, s. 87.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 90.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 122.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 128.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 marca 1935 roku, s. 31.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 35, 534.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 96.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 171, wg autora obowiązki komendanta PKU objął w 1936.
- ↑ a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 857.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1470, 1553, 1556, 1570.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1279, 1339.
- ↑ a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 30 marca 1923 roku, s. 226.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 10 stycznia 1924 roku, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 4 lutego 1925 roku, s. 53.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 13 lutego 1925 roku, s. 72.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 120 z 12 listopada 1924 roku, s. 671.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 marca 1926. Dodatek „Obsada personalna przysposobienia wojskowego”, s. 8.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 10 lipca 1923 roku, s. 457.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 4 lutego 1925 roku, s. 54.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 5 kwietnia 1925 roku, s. 191, urzędnik wojskowy Leonard Skwirzyński został mianowany z dniem 1 stycznia 1925 roku chorążym zawodowym w piechocie i wcielony do 27 pp z równoczesnym przydziałem do PKU na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat sieradzki.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 56 z 24 sierpnia 1923 roku, s. 523.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 11.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 119, 143, 831.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 523.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 42, 44.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 11 czerwca 1927 roku, s. 168.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 6 sierpnia 1927 roku, s. 232.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 355.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 11 czerwca 1927 roku, s. 172.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 6 sierpnia 1927 roku, s. 235.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. VI.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Karol Firich, Stanisław Krzysik, Tadeusz Kutrzeba, Stanisław Müller, Józef Wiatr: Almanach oficerski na rok 1923/24 zeszyt 2, dział III. Warszawa: Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, 1923.
- Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
- Jarosław Kowalewski: Historia Wojskowej Komendy Uzupełnień w Suwałkach. Wojskowa Komenda Uzupełnień w Suwałkach. [dostęp 2019-05-18].
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- p
- d
- e