Koniczyna pogięta
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | |||
Rząd | bobowce | ||
Rodzina | bobowate | ||
Podrodzina | |||
Rodzaj | koniczyna | ||
Gatunek | koniczyna pogięta | ||
Nazwa systematyczna | |||
Trifolium medium L. Amoen. acad. 4:105. 1759 | |||
| |||
|
Koniczyna pogięta[3][4] (Trifolium medium L.) – gatunek rośliny wieloletniej należącej do rodziny bobowatych. Występuje w prawie całej Europie, a także w Azji Zachodniej, na Kaukazie i w Syberii[5]. W Polsce jest dość pospolity[6]. Znana też jako koniczyna średnia[4].
Morfologia
- Łodyga
- Podnosząca się lub rozesłana i zygzakowato pogięta (stąd nazwa), o wysokości 15–50 cm. Jest przylegająco owłosiona, ale rzadko[7].
- Liście
- 3-listkowe, na górnej stronie zazwyczaj z jasnymi wybarwieniami[7]. Listki eliptyczne lub szeroko odwrotnie jajowate, delikatnie ząbkowane. Przylistki orzęsione, trójkątnie jajowate, o końcach ostro przechodzących w szydłowaty koniec[8].
- Kwiaty
- Kwiaty motylkowe, zebrane w jajowatą lub kulistą główkę. Zazwyczaj wyrastają po 2 główki razem i otulone są wspierającymi je liśćmi. Kwiaty karminowoczerwone z 10-nerwowym kielichem. Rurka kielicha jest z zewnątrz przylegająco owłosiona, a w gardzieli posiada pierścień włosków. Kielich jest 1,5 – 3 razy krótszy od korony[8].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Trifolium_medium_01.jpg/220px-Trifolium_medium_01.jpg)
Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Porasta suche łąki i jasne lasy. Rośnie głównie na glebach piaszczystych i bezwapiennych[9]. W górach występuje po regiel dolny[7]. Gatunek charakterystyczny dla związku (All.) Trifolion medii[10].
Zmienność
- Występuje w dwóch odmianach[5]:
- Trifolium medium L. var. medium. Jest bardziej rozpowszechniona
- Trifolium medium L. var. sarosiense (Hazsl.) Savul. & Rayss. Występuje tylko w Rumunii
- Tworzy mieszańce z koniczyną długokłosową, k.dwukłosową, k. łąkową, k. pagórkową[6].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Fabales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-09-23] (ang.).
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
- ↑ a b Jakub Mowszowicz: Pospolite rośliny naczyniowe Polski. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 215. ISBN 83-01-00129-1.
- ↑ a b Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].
- ↑ a b Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ a b c Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Warszawa: Oficyna Wyd. MULTICO, 2006. ISBN 978-83-7073-397-1.
- ↑ a b Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- ↑ Bertram Münker: Kwiaty polne i leśne. Warszawa: Świat Książki, 1998. ISBN 83-7129-756-4.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych. Warszawa. ISBN 83-01-14439-4.
- SNL: skogkløver
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 40050
- EoL: 704120
- EUNIS: 172081
- Flora of China: 242352917
- Flora of North America: 242352917
- FloraWeb: 6043
- GBIF: 5358812
- identyfikator iNaturalist: 85065
- IPNI: 523364-1
- ITIS: 26285
- NCBI: 97028
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): ild-9039
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:523361-1
- Tela Botanica: 75418
- identyfikator Tropicos: 13040317
- USDA PLANTS: TRME
- CoL: 58PY4