Krążowniki lekkie typu Duguay-Trouin
![]() Krążownik lekki Dugay-Trouin | |||
Kraj budowy |
| ||
---|---|---|---|
Użytkownicy |
| ||
Zbudowane okręty | 3 | ||
Dane taktyczno-techniczne | |||
Wyporność | 7992 t (standardowa), | ||
Długość | 181,3 m | ||
Szerokość | 17,5 m | ||
Zanurzenie | 6,14 m | ||
Napęd | 4 turbiny Parsonsa, 8 kotłów, 102 000 shp | ||
Prędkość | 33 w | ||
Zasięg | 4 500 mil morskich przy prędkości 15 węzłów | ||
Załoga | 572 oficerów i marynarzy | ||
Uzbrojenie | 8 × 155 mm | ||
Wyposażenie lotnicze | 1 katapulta, 2 wodnosamoloty | ||
|
Krążowniki lekkie typu Duguay-Trouin – typ lekkich krążowników służących we Francuskiej Marynarce Wojennej, zbudowanych w latach 20. XX w.
W skład tego typu wchodziły krążowniki:
- „Duguay-Trouin”,
- „La Motte-Picquet”,
- „Primauguet”.
Historia
Na początku XX wieku Marine Nationale borykała się z brakiem nowoczesnych krążowników lekkich których zadaniem było wspieranie niszczycieli oraz rozpoznanie na rzecz sił głównych floty. W 1909 roku rozpoczęto program budowy nowych krążowników lekkich, jednak wybuch I wojny światowej doprowadził do jego anulowania. Do rozwiązania tego problemu powrócono po zakończeniu wojny, a przy projektowaniu nowych okrętów skorzystano nie tylko z doświadczeń wojennych, ale również z analizy okrętów tej klasy przejętych od marynarek wojennych Niemiec i Austro-Węgier.
Pierwotnie planowano budowę 6 krążowników lekkich, jednak z przyczyn finansowych plan rozwoju floty został okrojony. Ostatecznie zamówione zostały trzy krążowniki, a zamówienia na ich wykonanie otrzymały dwie państwowe stocznie w Breście i Lorient.
Nazwa | Stocznia | Położenie stępki | Wodowanie | W służbie |
---|---|---|---|---|
„Duguay-Trouin” | Arsenal de Brest(inne języki) – Brest | 4 sierpnia 1922 r. | 14 sierpnia 1923 r. | 2 listopada 1926 r. |
„La Motte-Picquet” | Arsenal de Lorient – Lorient | 17 stycznia 1923 r. | 21 marca 1924 r. | 5 marca 1927 r. |
„Primauguet” | Arsenal de Brest – Brest | 16 sierpnia 1923 r. | 21 maja 1924 r. | 1 kwietnia 1927 r. |
Opis konstrukcji
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/Dugay-Trouin-4.jpg/294px-Dugay-Trouin-4.jpg)
Krążowniki typu Duguay-Trouin miały stalowe kadłuby długości 181,3 m, opierające się na 165 wręgach i były podzielone na siedemnaście przedziałów wodoszczelnych. Uzbrojenie główne stanowiło 8 armat M1920 kalibru 155 mm umieszczone w czterech wieżach. Ponadto okręt był uzbrojony w 4 działa kalibru 75 mm oraz w 12 wyrzutni torped kalibru 550 mm. Opancerzenie okrętu składało się z burtowego pasa pancernego o grubości 20 mm oraz pokładu pancernego o takiej samej grubości. Wieże artylerii głównej ich barbety oraz główne stanowisko dowodzenia osłaniane było pancerzem o grubości 30 mm. Maszynownia okrętu składała się z ośmiu kotłów wodnorurkowych typu Guyot, które zasilały parą cztery zespoły turbin parowych systemu Persons o łącznej mocy 102 000 KM, co umożliwiał rozpędzenie okrętu do prędkości 33 w. W połowie lat 30. XX wieku okręty przeszły modernizację w ramach której m.in. wymieniono karabiny maszynowe kalibru 8 mm na kalibru 13,2 mm.
Bibliografia
- Łukasz Pacholski. Krążowniki typu Duguay-Trouin. „Technika Wojskowa – Historia”. 6/2013. s. 82–87. ISSN 2080-9743.
- p
- d
- e
|
- Poprzednik: brak
- Następca: „Jeanne d’Arc”