Krzysztof Łypacewicz
Data i miejsce urodzenia | 21 kwietnia 1931 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 6 sierpnia 2017 |
Zawód, zajęcie | inżynier |
Alma Mater | Politechnika Warszawska |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Krzysztof Roman Łypacewicz (ur. 21 kwietnia 1931 w Warszawie, zm. 6 sierpnia 2017[1] tamże[2]) – polski inżynier, więzień polityczny, działacz opozycji w okresie PRL, były wicewojewoda warszawski.
Życiorys
Syn Stanisława i Anny[2]. W okresie II wojny światowej należał do Szarych Szeregów. W 1944 był łącznikiem w powstaniu warszawskim w Śródmieściu[3]. Od 1948 działał w grupach niepodległościowych. W 1951 został aresztowany, następnie skazany na karę sześciu lat pozbawienia wolności, zwolniono go warunkowo w 1954.
Ukończył w 1958 studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, w 1975 obronił doktorat.
W latach 1958–1989 pracował jako główny projektant w Centralnym Ośrodku Badawczo-Projektowym Konstrukcji Metalowych „Mostostal” w Warszawie. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, przewodniczył komisji zakładowej, zasiadał w zarządzie Regionu Mazowsze, był delegatem na I KZD w Gdańsku. W stanie wojennym został internowany na okres około trzech miesięcy. Działał potem w podziemnych strukturach związku.
W 1990 objął urząd wicewojewody warszawskiego. Bez powodzenia ubiegał się o mandat senatorski w wyborach z 1991 z ramienia KLD. W 1994 podał się do dymisji, przechodząc na emeryturę. Do 1998 zasiadał w radzie gminy Warszawa-Centrum. Należał do Związku Powstańców Warszawskich.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 1994 otrzymał Krzyż Oficerski tego orderu[4]. Wyróżniony także Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”, Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym i Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.
Przypisy
Bibliografia
- Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2017-08-08].