Leczo
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Leczo.jpg/220px-Leczo.jpg)
![]() | Zobacz hasło leczo w Wikisłowniku |
Leczo (węg. lecsó)[1] – węgierska potrawa znana także w Polsce, Czechach, na Słowacji, Ukrainie, w Niemczech i Austrii, rodzaj ragoût warzywnego z pomidorów i świeżej papryki duszonych na smalcu z dodatkiem wędzonej słoniny i z podsmażoną cebulą, doprawionych podsmażoną papryką w proszku.
Tak przyrządzone leczo podaje się na Węgrzech jako dodatek do potraw mięsnych, np. kotletów schabowych lub jako samodzielną potrawę. W tym drugim przypadku dodaje się często do niego w trakcie duszenia kiełbasę w całości lub w plasterkach. Można też tuż przed końcem duszenia wmieszać do lecza jajka. Innym sposobem jest dodanie na początku duszenia ryżu, który – gotując się – zagęszcza potrawę.
W zależności od regionu, w Polsce leczo przyrządza się często na oleju i z dodatkiem cukinii lub bakłażanów, przez co zbliża się raczej do prowansalskiego ratatouille.
Przypisy
- ↑ leczo, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-07-23] .
Bibliografia
- Przepis na leczo (ang.)