Lemingowiec leśny
Myopus schisticolor[1] | |||
(Lilljeborg, 1844) | |||
![]() Lemingowiec leśny w Finlandii. | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Nadgromada | żuchwowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Infragromada | |||
Rząd | gryzonie | ||
Podrząd | Supramyomorpha | ||
Infrarząd | myszokształtne | ||
Nadrodzina | myszowe | ||
Rodzina | chomikowate | ||
Podrodzina | karczowniki | ||
Plemię | lemingi | ||
Rodzaj | lemingowiec | ||
Gatunek | lemingowiec leśny | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[9] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
| |||
|
Lemingowiec leśny[10], leming leśny[11] (Myopus schisticolor) – gatunek ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania
Lemingowiec leśny występuje na Półwyspie Fennoskandzkim przez północną i środkowa Rosję, aż po wybrzeże Oceanu Spokojnego na Rosyjskim Dalekim Wschodzie i wyspę Sachalin, na południe do północnej Mongolii i północno-wschodniej Chińskiej Republiki Ludowej (Heilongjiang)[12].
Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1844 roku szwedzki zoolog N. Lilljeborg nadając mu nazwę Myodes schisticolor[2]. Holotyp pochodził z pobliża Lillehammer, w Mjosen, w Gudbrandsdalen, w Norwegii[13].
Jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju Myopus[13][14][12]. Jest blisko spokrewniony z lemingami (Lemmus)[12]. Pięć podgatunków, które wstępnie uznano, nie odpowiada ewolucyjnej strukturze gatunku[12]. Analiza filogeograficzna wyłoniła dwie główne linie rodowe: jedną ograniczoną do niewielkiego obszaru na Dalekim Wschodzie, a drugą szeroko rozpowszechnioną[12]. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy[12].
Etymologia
- Myopus: gr. μυς mus, μυος muos „mysz”[15]; πους pous, ποδος podos „stopa”[16].
- schisticolor: późnołac. schistus „łupek”, od łac. lapis schistos „kamień rozszczepialny”, od gr. σχιστος skhistos „rozszczepiony”, od σχιζω skhizō „podzielić”; łac. color, coloris „kolor”[17].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 90–115 mm, długość ogona 12–19,7 mm; masa ciała samic 20–40 g, samców 20–38 g[14]. Od leminga norweskiego różni się przede wszystkim wielkością i kolorem futra.
Ekologia
- Pożywienie
Roślinożerca, żywi się mchami.
- Rozmnażanie
Samica rodzi 4-5 młodych, w sezonie może mieć nawet 4-5 miotów.
Przypisy
- ↑ Myopus schisticolor, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b N. Lilljeborg. Beskrifning af 2:ne för Skandinaviens Fauna nya Däggdjur. „Kungl. Svenska vetenskapsakademiens handlingar”. För år 1843, s. 65, 1843. (szw.).
- ↑ N. Lilljeborg. Svenska arter of Myodes och Sorex. „Öfversigt af Kongl. Vetenskaps-akademiens forhandlingar”. 1, s. 33, 1844. (szw.).
- ↑ N. Hollister. New mammals from the highlands of Siberia. „Smithsonian miscellaneous collections”. 60 (14), s. 1, 1912. (ang.).
- ↑ M.A.C. Hinton. On a new species of Myopus from Central Asia. „The Annals and Magazine of Natural History”. Eight series. 13, s. 343, 1914. (ang.).
- ↑ G.M. Allen. Mammals. „Proceedings of the New England Zoölogical Club”. 5, s. 58, 1914. (ang.).
- ↑ B.S. Vinogradov. Materials for the systematics and the morphology of the Rodents. „Ежегодникъ Зоолoгическаго Музея Імператорсуй Академіи Наукъ”. 23, s. 374, 512, 1922. (ang.).
- ↑ B.H. Cкaлoн & А. Раевский. „Научно-методические записки главного управления заповедников”. 7, s. 193, 1940. (ros.).
- ↑ H.H. Henttonen H.H., Myopus schisticolor, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2021-2 [dostęp 2021-11-18] (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 239. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ J. Reichholf: Ssaki. Leksykon przyrodniczy. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 286. ISBN 83-7129-877-3.
- ↑ a b c d e f C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 344. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ a b D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Myopus schisticolor. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-11-18].
- ↑ a b U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 292. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 141.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 180.
- ↑ The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
Bibliografia
- Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1-256, OCLC 637083062 (ang.).
- J. Gaisler, J. Zejda: Ssaki świata. Warszawa: Muza, 1997. ISBN 83-7079-773-3.
- J9U: 987007563452505171
- Britannica: animal/wood-lemming
- SNL: skoglemen