Leon Leja
![]() Tablica upamiętniająca prof. Leona Leję (Collegium im. Floriana Znanieckiego w Poznaniu) | |||
Data i miejsce urodzenia | 21 czerwca 1913 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 18 stycznia 1997 | ||
profesor nauk humanistycznych | |||
Specjalność: dydaktyka | |||
Alma Mater | |||
Nauczyciel akademicki | |||
Uczelnia | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c4/Leon_Leja%2C_Poznan_Junikowo.jpg/240px-Leon_Leja%2C_Poznan_Junikowo.jpg)
Leon Leja (ur. 21 czerwca 1913 w Żołyni, zm. 18 stycznia 1997[1] w Poznaniu) – polski pedagog, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Życiorys
Uczęszczał do gimnazjum we Lwowie oraz w Sokalu, następnie podjął studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie napisał pracę magisterską pt. Spółdzielczość a katolicka myśl społeczna[2].
Był oficerem Armii Krajowej, posiadał stopień majora[2]. Podczas II wojny światowej zajmował się także organizowaniem tajnego nauczania[3].
W 1947 roku był jednym z założycieli i pierwszych nauczycieli Państwowego Koedukacyjnego Gimnazjum i Liceum Handlowego w Kole[4]. Był fundatorem szkolnego internatu i pełnił funkcję jego kierownika[4]. W Kole pracował także jako nauczyciel w szkole podstawowej oraz w Liceum Ogólnokształcącym, jednocześnie studiował socjologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[3]. W 1951 roku na UAM obronił rozprawę doktorską pt. Przeobrażenia społeczno-gospodarcze w powiecie kolskim (1918-1948)[3].
Od 1957 roku mieszkał na stałe w Poznaniu, gdzie został wicedyrektorem tamtejszej Biblioteki Pedagogicznej, prowadził także wykłady w Studium Nauczycielskim oraz przygotowywał audycje pedagogiczne w Polskim Radiu[3]. W 1960 roku został adiunktem w Katedrze Pedagogiki UAM[3]. W 1964 roku uzyskał habilitację na podstawie rozprawy Kształcenie kadr zawodowych w konińskim i tarnobrzeskim rejonie przemysłowym[3].
W latach 1966–1983 był kierownikiem Międzywydziałowego Zakładu Nowych Technik Nauczania UAM[3], natomiast w latach 1970–1976 dyrektorem Instytutu Nowych Technik Kształcenia. W 1971 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1977 roku profesorem zwyczajnym[3]. Był jednym z pionierów koncepcji kształcenia multimedialnego[5]. W 1984 roku przeszedł na emeryturę[6].
Był redaktorem rocznika naukowego Neodidagmata, poświęconego dydaktyce[7]. Jego uczniem i następcą był prof. dr hab. Wacław Strykowski[8]. W 1995 jako członek założyciel współtworzył Polskie Towarzystwo Technologii i Mediów Edukacyjnych[9].
Został pochowany 23 stycznia 1997 na cmentarzu na Junikowie w Poznaniu[1].
Ważniejsze prace
- Kształcenie kadr zawodowych w konińskim i tarnobrzeskim rejonie przemysłowym (1964)
- Unowocześnianie infrastruktury dydaktycznej (1976)
- Techniczne środki dydaktyczne (1976)
Odznaczenia
- Order Virtuti Militari V klasy
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Walecznych
- Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”[10]
Upamiętnienie
W Collegium im. Floriana Znanieckiego w Poznaniu znajduje się tablica upamiętniająca Leona Leję, odsłonięta 30 marca 2016 o treści: Profesor Leon Leja, 1913-1997, Twórca polskiej szkoły technologii kształcenia[9]. Tablica pierwotnie została odsłonięta 1 lipca 1999 w budynku UAM przy ul. Słowackiego 20 w Poznaniu, gdzie przez wiele lat pracował. Ponadto w latach 1999-2015 największa sala Zakładu Technologii Kształcenia mieszcząca się na I piętrze tego budynku - sala 12 - poświęcona była jego pamięci[11].
Przypisy
- ↑ a b Miejsce pochówku - prof. Leon Leja (1913-1997). Urząd Miasta Poznania. [dostęp 2017-01-21]. (pol.).
- ↑ a b Strykowski 1997 ↓, s. 3.
- ↑ a b c d e f g h Strykowski 1997 ↓, s. 4.
- ↑ a b KazimierzK. Kasperkiewicz KazimierzK. i inni, Ekonomik – 70 lat w Kole, Koło: Zespół Szkół Ekonomiczno-Administracyjnych im. Stanisława i Władysława Grabskich w Kole, 2017, s. 46, ISBN 978-83-940458-6-9 .
- ↑ Strykowski 1997 ↓, s. 5.
- ↑ Strykowski 1997 ↓, s. 7.
- ↑ Strykowski 1997 ↓, s. 6.
- ↑ Lechosław Gawrecki: Z Gaju Wielkiego do wielkiej kariery czyli rzecz o życiu i działalności Wacława Strykowskiego. Poznań: Wydawnictwo eMPi2 Mariana Pietraszewskiego, 2012, s. 58. ISBN 978-83-62325-62-7. (pol.).
- ↑ a b Pamięci prof. Leona Leji. Polskie Towarzystwo Technologii i Mediów Edukacyjnych, 2016-04-04. [dostęp 2016-09-19]. (pol.).
- ↑ Słownik / Powiat Łańcucki. Powiat Łańcucki. [dostęp 2018-01-13]. (pol.).
- ↑ Pamięci profesora Leona Leji. „Gazeta Poznańska”, 2 lipca 1999. [dostęp 2016-10-05]. (pol.).
Bibliografia
- Wincenty Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 2007, s. 217-218.
- Prof. zw. dr hab. Leon Leja, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2017-01-21] .
- Słownik / Powiat Łańcucki. powiatlancut.pl. [dostęp 2018-01-13]. (pol.).
- WacławW. Strykowski WacławW., Profesor Leon Leja (1913-1997), „Neodidagmata”, 23, 1997, s. 3-8, ISSN 0077-653X .