Leopoldo Lugones
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 13 czerwca 1874 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 lutego 1938 | ||
Zawód, zajęcie | poeta, dziennikarz, krytuk literacki | ||
![]() | |||
|
Leopoldo Lugones (ur. 13 czerwca 1874 w Villa de María del Río Seco, zm. 19 lutego 1938 w Buenos Aires) – argentyński poeta i krytyk literacki, reprezentant kierunku zwanego modernizmem hispanoamerykańskim.
Urodził się w mieście Villa de María del Río Seco w prowincji Córdoba. W młodości związał się z socjalistami, w 1897 roku był współzałożycielem wydawanego w Buenos Aires lewicowego czasopisma La montaña. Był aktywnym członkiem grupy modernistycznych poetów eksperymentalnych, skopionych wokół Nikaraguańczyka Rubéna Darío[1].
Pierwszy zbiór wierszy Lugonesa, zatytułowany Las montañas del oro (Złota Góra) został opublikowany w 1897 roku. Jego ówczesna poezja wykazywała zbieżność z modernizmem, charakteryzowała się używaniem wiersza wolnego oraz egzotycznej metaforyki. Tych samych środków Lugones używał w kolejnych tomach, Los crepúsculos del jardín (1905) oraz Lunario sentimental (1909)[1].
W latach 1911–1914 przebywał w Paryżu, gdzie redagował pismo Revue Sudaméricaine. Po wybuchu I wojny światowej wrócił do Argentyny. Jego poglądy polityczne, dotąd zbliżone do socjalizmu, uległy zmianie i skierowały się w stronę konserwatyzmu i nacjonalizmu. W 1929 roku został faszystą. Zmiana ta znalazła odzwierciedlenie również w stylu literackim, który stał się bardziej realistyczny, co jest widoczne m.in. w poemacie El libro de los paisajes (1917), wychwalającym piękno argentyńskiej wsi[1].
W latach 1914–1938 był dyrektorem Narodowej Rady Edukacji. W 1924 roku reprezentował Argentynę w Komitecie ds. Współpracy Intelektualnej przy Lidze Narodów. Zajmował się też historią Argentyny, a także klasyczną literaturą grecką, m.in. przełożył na język hiszpański Iliadę i Odyseję[1].
Działalność publiczna i związana z nią odpowiedzialność stanowiła znaczącą trudność dla introwertycznego poety i wywoływała silne napięcie emocjonalne. 19 lutego 1938 Lugones popełnił samobójstwo[1].
Pozostawił zróżnicowaną pod względem stylu i poetyki twórczość (poezje w stylu romantycznym i dekadencko-modernistycznym, dzieła o zabarwieniu ironicznym, patriotyczne opowiadania, bukoliki).
Wybrana twórczość
Poezja
- Las montañas del oro (1897)
- Los crepúsculos del jardín (1905)
- Lunario sentimental (1909)
- Odas seculares (1910)
- El libro fiel (1912)
- El libro de los paisajes (1917)
- Las horas doradas (1922)
- Romances del río seco (wydane pośmiertnie, 1939)
Proza
- La guerra gaucha (1905
- Las fuerzas extrañas (1906)
- Cuentos fatales (1926)
- Yzur (1906)
Przypisy
Bibliografia
- Wielka Encyklopedia Polonica. Suplement, Poznań, 2000, str. 1185
- ISNI: 0000000109019646
- VIAF: 54160474
- LCCN: n50048827
- GND: 118780794
- NDL: 00470730
- LIBRIS: sq4691jb17f3qn4
- BnF: 12020670p
- SUDOC: 02835401X
- NKC: jn20000603825
- DBNL: lugo001
- BNE: XX1045801
- NTA: 070692041
- Open Library: OL62912A, OL6382706A
- PLWABN: 9810575503005606
- NUKAT: n2005121424
- J9U: 987007264595705171
- PTBNP: 110496
- CANTIC: a10469898
- BNA: 000024674
- ΕΒΕ: 169811
- KRNLK: KAC201012050
- PWN: 3934391
- Britannica: biography/Leopoldo-Lugones
- Universalis: leopoldo-lugones
- БРЭ: 2149784
- NE.se: leopoldo-lugones
- SNL: Leopoldo_Lugones
- VLE: leopoldo-lugones-arguello
- Catalana: 0038710
- DSDE: Leopoldo_Lugones
- Hrvatska enciklopedija: 37435