Ludvík Vaculík
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 23 lipca 1926 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 6 czerwca 2015 | ||
Narodowość | czeska | ||
Język | czeski | ||
Alma Mater | Wyższa Szkoła Polityki i Administracji w Pradze | ||
Dziedzina sztuki | proza, krytyka | ||
Ważne dzieła | |||
Dwa tysiące słów | |||
Odznaczenia | |||
Order Tomáša Garrigue Masaryka | |||
| |||
Strona internetowa |
Ludvík Vaculík (ur. 23 lipca 1926 w Brumovie, zm. 6 czerwca 2015 w Dobřichovicach[1]) – czeski prozaik, dziennikarz, felietonista i publicysta[2].
Życiorys
W latach 1941–1946 pracował w zakładach obuwniczych Tomáša Baťi w Zlinie i Zruči nad Sazawą. W 1943 roku skończył szkołę zawodową. Trzy lata później ukończył szkołę handlu zagranicznego. W latach 1946–1950 studiował na wydziale polityki i dziennikarstwa Wyższej Szkoły Polityki i Administracji w Pradze. W latach 1948–1951 pracował na etacie w internatach w Benešovie nad Ploučnicą i w Pradze. W 1955 roku został redaktorem w dziale literatury politycznej wydawnictwa Rudé Právo. w 1957 roku pracował przy redakcji tygodnika rolniczego „Beseda Venkovské Rodiny” W 1959 roku rozpoczął pracę w Radiu Czechosłowackim w redakcji programów dla młodzieży. Od września 1965 był redaktorem czasopism „Literární Noviny”, a następnie „Literární Listy” i „Listy”.
W czerwcu 1967 roku skrytykował politykę Komunistycznej Partii Czechosłowacji. W czerwcu 1968 napisał manifest Dwa tysiące słów (Dva tisíce slov, které patří dělníkům, zemědělcům, úředníkům, vědcům, umělcům, a všem), krytykował w nim powolne tempo reform[3]. Wzywał obywateli do organizowania się. W rocznicę inwazji na Czechosłowację, 21 sierpnia 1969 wziął udział w przygotowaniu odezwy do narodu „Dziesięć punktów”. Mimo oskarżenia o „przygotowania do działań przestępczych na szkodę państwa” nie został aresztowany. Od 1970 roku uczestniczył w odbywających się w mieszkaniu Ivana Klímy spotkaniach pisarzy, objętych zakazem publikacji. W 1972 roku założył niezależne wydawnictwo Petlice. W 1975 roku wraz z Pavlem Kohoutem pisał felietony o aktualnej sytuacji politycznej kraju. Pod koniec lat siedemdziesiątych redagował zbiory Československý fejeton – Československý fejtón oraz Hodina naděje – Almanach české literatury 1968–1978. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych utrzymywał się z honorariów dla prasy zachodniej. W 1981 roku założył miesięcznik „Obsah”, od końca 1987 roku pisał artykuły dla „Lidových Novin” w rubryce Poslední slovo.
Po 1989 roku wydał powieść Jak se dělá chlapec (Jak się robi chłopca) oraz inne jego wcześniejsze publikacje.
Książki (wybór)
- Sekyra (Siekiera), 1966
- Morčata (Świnki morskie), 1971
- Český snàř (Sennik czeski), Toronto 1983
- Jak se dělá chlapec (Jak się robi chłopca) 1987
Nagrody i odznaczenia
- Order Tomáša Garrigue Masaryka (1996)[4]
- Státní ceny za literaturu a za překladatelské dílo (2008)[5]
- Cena Jaroslava Seiferta (1987)[6]
Przypisy
- ↑ Zmarł czeski pisarz, autor słynnego manifestu - Kultura i rozrywka w RMF24. rmf24.pl, 6 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-08].
- ↑ Vaculík Ludvík, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2015-06-08] .
- ↑ Komunizm z ludzką twarzą s. 86.
- ↑ Seznam vyznamenaných - Pražský hrad. hrad.cz. [dostęp 2015-06-08]. (cz.).
- ↑ Státní cena za literaturu a Státní cena za překladatelské dílo: Laureáti. mkcr.cz. [dostęp 2015-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-01)]. (cz.).
- ↑ Cenu Jaroslava Seiferta 2010 získal Jáchym Topol. pioneerinvestments.cz. [dostęp 2015-06-08]. (cz.).
Linki zewnętrzne
- Nieoficjalna strona pisarza
- PWN: 3992106
- Britannica: biography/Ludvik-Vaculik
- Treccani: ludvik-vaculik
- Universalis: ludvik-vaculik
- БРЭ: 5208853
- NE.se: ludvik-vaculik
- SNL: Ludvík_Vaculík
- VLE: ludvik-vaculik
- Catalana: 0068797
- DSDE: Ludvík_Vaculík
- Hrvatska enciklopedija: 63612