Maciej Biesiadecki
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 18 listopada 1864 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 14 stycznia 1935 | ||
Komisarz Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku | |||
Okres | od 1920 | ||
Przynależność polityczna | bezpartyjny | ||
Poprzednik | funkcja utworzona | ||
Następca | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/Gr%C3%B3b_Macieja_Biesiadeckiego.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Macieja_Biesiadeckiego.jpg)
Maciej Biesiadecki (ur. 18 listopada 1864 w Krakowie, zm. 14 stycznia 1935 w Krakowie) – prawnik, austriacki urzędnik i polski dyplomata, pierwszy Komisarz Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku.
Życiorys
Syn Stanisława[1]. Absolwent Gimnazjum św. Jacka w Krakowie (1882) oraz Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1887), uzyskując tytuł doktora prawa.
Wstąpił do austriackiej służby państwowej, w której m.in. pełnił funkcję w ramach autonomicznej Galicji (starosty bialskiego i starosty krakowskiego (1904–1913).
2 stycznia 1918 mianowany na radcę Dworu w etacie państwowej Administracji w Galicji[2] i został przeniesiony z Białej do Krakowa, gdzie objął stanowisko kierownika starostwa[3]. Po I wojnie światowej Biesiadecki od premiera Ignacego Paderewskiego w listopadzie 1919 otrzymał nominację na Komisarza Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku (1920–1921). 10 lutego 1920 uczestniczył w uroczystościach zaślubin Polski z morzem wraz z generałem Józefem Hallerem i innymi oficjelami[4]. W ocenie współpracowników był człowiekiem dobrym i uprzejmym, ale niesamodzielnym i nierozumiejącym swojej roli w Gdańsku. W stosunku do władz Wolnego Miasta zajmował postawę ugodową i unikając konfliktów chciał pozyskać do współpracy z Polską Senat Wolnego Miasta Gdańska i sfery gospodarcze miasta, jak się okazało jego starania były bezskuteczne.
Został odwołany ze stanowiska, w związku ze zmianą polskiego nastawienia do Wolnego Miasta Gdańska na bardziej konfrontacyjne, i 5 lipca 1921 przekazał urząd Leonowi Plucińskiemu.
Pochowany został w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera 5-wsch-po prawej Noelów)[5][6].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ właściciela wsi Skotniki, prezesa Arcybractwa Miłosierdzia Czas s.2 nr 10 z 1918 roku [1]
- ↑ Gazeta Lwowska nr 3, z 4 stycznia 1918 r. Część urzędowa [online] .
- ↑ Czas s. 2 nr 38 z 28 stycznia 1918 roku [online] .
- ↑ Józef Wąsiewski: Puck 1920–2009. Fakty i legendy [dostęp 29 lipca 2009]
- ↑ Karolina Grodziska-Ożóg, Cmentarz Rakowicki w Krakowie (1803–1939), wyd. II, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1987, s. 98.
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online] .
Bibliografia
- Stanisław Mikos: Działalność Komisariatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku 1920–1939, Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1971.
- Jacek Majchrowski: Kto był kim w drugiej Rzeczypospolitej, BGW Warszawa 1994, ISBN 83-7066-569-1.
- Przemysław M. Żukowski: Pracownicy i absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego w polskiej służbie zagranicznej, „Zeszyty Historyczne” (Paryż), 2008, z. 165, s. 34–70m, [w:] [2]