Mamadou Diouf
![]() | Ten artykuł dotyczy muzyka. Zobacz też: senegalskiego piłkarza. |
![]() Mamadou Diouf na scenie Street Party w Warszawie, sierpień 2011 | |||
Data urodzenia | 23 czerwca 1963 | ||
---|---|---|---|
Pochodzenie | Senegal | ||
Gatunki | reggae, world music | ||
Zawód | wokalista, dziennikarz, działacz społeczny | ||
Wydawnictwo | Kamahuk/On-U Sound | ||
Powiązania | Kinior Orchestra, Sama Yoon | ||
| |||
|
![Mamadou Diouf](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Mamadou_fot.Kaja_Makacewicz.jpg/220px-Mamadou_fot.Kaja_Makacewicz.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/Klub_Spatif_Warszawa%2C_promocja_2-go_klipu_%22mangi_xaar%22_zespo%C5%82u_%22Mamadou_%26_Sama_Yoon%22-_lato_2016.jpg/277px-Klub_Spatif_Warszawa%2C_promocja_2-go_klipu_%22mangi_xaar%22_zespo%C5%82u_%22Mamadou_%26_Sama_Yoon%22-_lato_2016.jpg)
Mamadou Diouf (ur. 23 czerwca 1963) – senegalsko-polski wokalista, dziennikarz, animator kultury i działacz społeczny. Od 2007 roku posiada polskie obywatelstwo[1].
Z wykształcenia lekarz weterynarii, z powołania muzyk i pisarz. Przewodniczący Polskiego Komitetu ds. Obchodów Międzynarodowego Roku Ludności Pochodzenia Afrykańskiego. Mieszkając w Polsce od 1983 roku pełni rolę popularyzatora kultury afrykańskiej, szczególnie tej nieznanej[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/Studio_Srebrna_fot._Marek_Szchwartz_2015.jpg/220px-Studio_Srebrna_fot._Marek_Szchwartz_2015.jpg)
Życiorys
Do Polski przyjechał na studia w 1983 roku[3]. Po rocznym kursie języka polskiego w Łodzi studiował w Warszawie w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, gdzie w 1990 ukończył Wydział Weterynaryjny. W 1995 uzyskał stopień doktora nauk weterynaryjnych na podstawie pracy Możliwości ograniczenia wzrostu pałeczek Salmonella i Staphylococcus aureus w mięsie ryb poddawanych soleniu i suszeniu (promotor: Jacek Szczawiński)[4].
Jest współtwórcą portalu Afryka.org – portalu działającego od 2007 na rzecz poprawy wizerunku Afryki. Jest także korespondentem portalu Kontynent Warszawa-Warszawa Wielu Kultur. Współzałożyciel (z dr. Pawłem Średzińskim) Fundacji Afryka Inaczej, która organizuje od 2009 dużą liczbę przedsięwzięć o charakterze kulturalnym czy społecznym. Wiele z nich gości już w Polsce cyklicznie i rozwija zasięg działań (m.in. Dzień Afryki).
W latach 2012–2015 członek Społecznej Rady Kultury przy Prezydencie Miasta Warszawy[5].
Od lat propaguje afrykańskie kultury w polskich mediach: Jazz Radio (2002–2008), Radio PIN (2008–2013), od października 2014 Polskie Radio RDC; a także w Machinie.
Od połowy lat 90' jako DJ prezentował w warszawskich klubach (Hybrydy, Tygmont, Klub Dziennikarza) muzykę tropikalną: od Indii przez świat arabski, Afrykę i Karaiby.
Kariera muzyczna
Wszechstronny artysta, który wpisał swoją egzotykę do polskiej kultury na stałe, pod koniec lat 80’, biorąc udział w wielu inicjatywach, m.in. współtworzył takie kapele reggae jak Pol-Ska czy Open Daily. Później współpracował z multiinstrumentalistą Włodzimierzem Kiniorskim. W 1993 nagrał właśnie z Orkiestrą Kiniora (Włodzimierz Kiniorski, Radek Nowakowski) album African snow (MC 1993, CD 2000). Teksty autorstwa Mamadou i muzyka Kiniora powstały zimą 93’ w teatrze Witkacego w Zakopanem. W 2007 nagrali wspólnie kolejną płytę Fakira (jako Kinior & Mamadou, Box Music 2007).
Druga połowa lat 90’ to przede wszystkim wieloletnia współpraca z Wojciechem Waglewskim i zespołem Voo Voo. W latach 1995–2001 Mamadou Diouf brał udział w nagraniach albumów Zapłacono (1994) i Rapatapa-to-ja (1995). kolejna kapela z którą Senegalczyk nagrywał i koncertował to Tam Tam Project i Tytus Wojnowicz. Ten zespół wydał dwie płyty: Tam Tam Project (2001) i Sunu music (2005).
Kiedy jego rodak i gitarzysta Pako Sarr przyjechał z Francji do Warszawy w 2007, założyli najpierw zespół Diolof-Man, potem trio Sahel Blues razem z przyjacielem i saksofonistą Grzegorzem Rytką. W duecie z Pako Sarrem napisał muzykę do programu TVP Polonia „Boso przez świat” w 2007 roku.
Śpiewa przede wszystkim w senegalskim języku wolof, czasem po polsku i francusku. Po drodze Mamadou współpracował z innymi zespołami jak Habakuk i zaśpiewał w duecie z Anną Marią Jopek na płytach: Ale jestem (1997) i Jasnosłyszenie (1999), a także z Karoliną Cichą w 2010 roku.
Wraz z Becaye Aw oraz muzykami Kapeli ze Wsi Warszawa: Mają Kleszcz i Wojtkiem Krzakiem Diouf nagrał płytę Dla Anny, ul. Zachodzącego Słońca[6] do słów Bogdana Loebla – poety, autora kilkuset tekstów piosenek i bluesów między innymi dla zespołu Breakout i Tadeusza Nalepy.
W 2014 wraz z saksofonistą Grzegorzem Rytką założył zespół Sama Yoon, z którym w 2016 wydał album Umbada[7].
Ponadto wraz z Fundacją Afryka Inaczej i przyjaciółmi odnowił polskie szlagiery (premiera albumu muzycznego pt. "Warszawa da się lubić" odbyła się 12 grudnia 2013).
Wybrana dyskografia
- Albumy studyjne
Tytuł | Dane dot. albumu |
---|---|
African Snow (Mamadou & Kinior Orchestra) |
|
Tam Tam Project (Tam Tam Project) |
|
Sunu Music (Tam Tam Project) |
|
Dla Anny, ul. Zachodzącego Słońca (Bogdan Loebl & St Africa & Incarnations Wa-wa) |
|
Fakira (Kinior & Mamadou) |
|
Umbada (Mamadou & Sama Yoon) |
|
- Notowane utwory
Tytuł | Rok | Pozycja na liście | Album |
---|---|---|---|
RDC [12] | |||
Warsaw Afrobeat Orchestra – „Close To Far” (gościnnie: Mamadou Diouf) | 2015 | 12 | Wendelu |
- Inne
Album | Rok | Utwór | Źródło |
---|---|---|---|
Voo Voo – zapłacono | 1994 | "Czajnik" (gościnnie: Mamadou Diouf) "Ol Daldi" (gościnnie: Mamadou Diouf) | |
Voo Voo – Rapatapa-to-ja | 1995 | "Rapatapa-to-ja" (gościnnie: Mamadou Diouf) "Tropikalny list" (gościnnie: Mamadou Diouf) "Mungi doh" (gościnnie: Mamadou Diouf) | [14] |
Voo Voo – Oov Oov | 1998 | „Dwa w jednym umpa umpa” (gościnnie: Mamadou Diouf) | [15] |
Fisz – Polepione dźwięki | 2000 | „Balon” (gościnnie: Mamadou Diouf) | [16] |
C.A.S.A. & Los Amigos – Maczo? | 2000 | „Wszystko spełni się” (gościnnie: Mamadou Diouf) | [17] |
K.A.S.A. – Za friko | 2002 | „Zrobię tak” (gościnnie: Mamadou Diouf) | [18] |
Zakopower – Na siedem | 2007 | „W dzikie wino zaplątani” (gościnnie: Mamadou Diouf) | [19] |
Habakuk – Family Front | 2008 | "Xamadi"(gościnnie: Mamadou Diouf) | [20] |
Wawa2010.pl | 2010 | "Warszawa jest smutna bez Ciebie" – Karolina Cicha & Mamadou Diouf | [21] |
Karolina Cicha – Miękkie maszyny | 2012 | "Nasze miejsce"(gościnnie: Mamadou Diouf) | [22] |
The Bartenders – Szumna Session | 2013 | "Tefes" (gościnnie: Mamadou Diouf) | [23] |
Caucasus + vol.1: Georgia | 2015 | 'Sisa" – Chveneburebi & Psio Crew & Mamadou Diouf | [24] |
Filmografia
Tytuł | Rok | Uwagi | Źródło |
---|---|---|---|
„Kret” | 2010 | jako Djibril; film fabularny, reżyseria: Rafael Lewandowski | [25] |
Publikacje książkowe
W marcu 2011 Diouf wydał swoją pierwszą książkę w języku polskim, Mała książka o rasizmie, nakładem wydawnictwa Czarna Owca.
W 2010 Fundacja Afryka Inaczej wydała książkę, Afryka w Warszawie: dzieje diaspory Afrykańskiej nad Wisła, pod redakcja Pawła Średzińskiego i Mamadou Diouf'a. Książka otrzymała rok później nagrodę „Stołek” Redakcji „Gazety Stołecznej”[26].
W 2011 ukazał się „Afrykański spacerownik po Warszawie”, autorstwa Mamadou Dioufa, wydany przez Fundację „Afryka Inaczej”, przy wsparciu Miasta st. Warszawy.
Przypisy
- ↑ Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke: Mamadou Diouf. [w:] Playboy [on-line]. wywiadowcy.pl. [dostęp 2015-05-23]. (pol.).
- ↑ Mamadou Diouf - Kontynent Warszawa, „Kontynent Warszawa - Warszawa Wielu Kultur” [dostęp 2017-11-25] (pol.).
- ↑ Cezary Łazarewicz: Rozmowa z muzykiem Mamadou Dioufem. Walczący z bambomentalem. www.polityka.pl. [dostęp 2015-05-23]. (pol.).
- ↑ Mamadou Diouf, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-06-08] .
- ↑ Mamadou Diouf. Człowiek stąd. ludziesektora.ngo.pl. [dostęp 2015-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-24)]. (pol.).
- ↑ Bogdan Loebl - „Dla Anny, ul. Zachodzącego Słońca, 2005 Blues”. muzyka.onet.pl. [dostęp 2015-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-24)]. (pol.).
- ↑ a b O zespole. Sama Yoon. [dostęp 2017-01-22].
- ↑ Mamadou Diouf & Kinior Orchestra – African Snow. www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23]. (ang.).
- ↑ Tam Tam Project - Sunu Music [online], Discogs [dostęp 2017-11-25] (ang.).
- ↑ Dla Anny, ul.Zachodzącego Słońca, 2005 Blues [Pocztówki by Bogdan Loebl, St.Africa, Incarnations W-wa]. [dostęp 2017-11-18].
- ↑ X-Perience - Return To Paradise [online], Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
- ↑ Lista przebojów z charakterem Notowanie 84 (15.05.2015). rdc.pl. [dostęp 2015-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-14)]. (pol.).
- ↑ Voo Voo - Zapłacono [online], Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
- ↑ Voo Voo - Rapatapa To Ja [online], Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
- ↑ Voo Voo – OOV OOV. www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23]. (ang.).
- ↑ Fisz – Polepione Dźwięki. www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23]. (ang.).
- ↑ C.A.S.A. & Los Amigos – Maczo?. www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23]. (ang.).
- ↑ K.A.S.A. – Za Friko. www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23]. (ang.).
- ↑ Zakopower – Na Siedem. www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23]. (ang.).
- ↑ Habakuk - Family Front [online], Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
- ↑ www.wawa2010.pl by Various Artists. [dostęp 2017-11-18].
- ↑ Karolina Cicha - Miękkie Maszyny [online], Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
- ↑ Szumna Sessions [LP 2013], by The Bartenders [online], The Bartenders [dostęp 2017-11-19] .
- ↑ Premiera albumu muzycznego Transkaukazji! - Fundacja Inna Przestrzeń, „Fundacja Inna Przestrzeń” [dostęp 2017-11-19] (pol.).
- ↑ Kret(2010). www.filmweb.pl. [dostęp 2015-06-02]. (pol.).
- ↑ WojciechW. Karpieszuk WojciechW., Wyborcza.pl [online], warszawa.wyborcza.pl, 31 grudnia 2011 [dostęp 2017-11-18] .
Bibliografia
- Katarzyna Zacharska: Ludzie trzeciego sektora. ludziesektora.ngo.pl. [dostęp 2015-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-24)]. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Blog Mamadou Dioufa. afryka.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-08)].
- https://www.youtube.com/channel/UCbKzeDY9Z9b9A3kR_-WoTSQ
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 97315