Marcin Tybura
![]() Tybura w oktagonie UFC | |
Pseudonim | Tybur |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 9 listopada 1985 |
Obywatelstwo | Polska |
Wzrost | 191 cm |
Masa ciała | 114 kg |
Styl walki | MMA |
Trenowany przez | Andrzej Kościelski |
Debiut | 2011 |
Federacja | UFC |
Kategoria wagowa | |
Klub | Jackson-Wink MMA (dawniej) |
Bilans walk zawodowych[a] | |
Liczba walk | 34 |
Zwycięstwa | 25 |
Przez nokauty | 9 |
Przez poddania | 7 |
Przez decyzje | 9 |
Porażki | 9 |
|
Marcin Tybura (ur. 9 listopada 1985 w Uniejowie) – polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA)[1]. Zwycięzca turnieju M-1 Grand Prix 2013 oraz mistrz M-1 Global wagi ciężkiej w latach 2014–2015. Od 2015 związany z UFC.
Wczesne życie
Treningi MMA rozpoczął w 2006 roku po tym, jak przyjaciel zapoznał go z tym sportem. W ciągu kilku tygodni zaczął odczuwać potrzebę rywalizacji. Zawodowo zadebiutował jednak dopiero kilka lat później[2].
Uzyskał tytuł magistra wychowania fizycznego na Uniwersytecie Łódzkim[2].
Kariera MMA
Wczesna kariera
Marcin zadebiutował w MMA w listopadzie 2011 roku, wygrywając turniej na Mistrzostwach Polski MMA, które odbywały się w Chorzowie[3]. Kilkanaście dni później wziął udział w kolejnym turnieju Carphatian Primus Belt, który miał miejsce tym razem w Rzeszowie – Tybura zwyciężył w eliminacyjnym pojedynku przed czasem i zakwalifikował się do ćwierćfinału[4]. Na początku 2012 roku zorganizowano ćwierćfinały turnieju. Tybura swój pojedynek wygrał, również przed czasem dusząc rywala, ale do półfinałów nie doszło z niewiadomego powodu (nie zorganizowano kolejnej gali na których miały się odbyć półfinały turnieju)[5]. Zamiast tego zmierzył się w walce wieczoru z Szymonem Bajorem na Prime FC 1 w Mielcu, którą wygrał na punkty po dogrywce[6].
Start w turnieju M-1
21 stycznia 2013 roku związał się z czołową europejską organizacją M-1 Global na okres 2 lat, czyli według kontraktu ma mieć zagwarantowane min. sześć walk[7]. Do pierwszej jego walki doszło niecały miesiąc później na M-1 Challenge 37, zmierzył się w walce o prawo bycia rezerwowym na kwietniowym turnieju wagi ciężkiej M-1 Grad Prix 2013 z Dienisem Komkinem[8]. Polak wygrał pojedynek kompletnie demolując rywala ciosami który w przerwie między rundami poddał walkę[9].
Do kwietniowego turnieju wagi ciężkiej M-1 Grand Prix 2013 zostali zaproszeni: mistrz M-1 w wadze ciężkiej Kenny Garner, Konstantīns Gluhovs, Magomied Malikow, weteran światowych ringów Jeff Monson, wielokrotny mistrz w kickboxingu oraz zawodnik Bellatora Aleksiej Kudin, Francuski grappler Chaban Ka, Ibragim Ibragimow, Denis Smoldariew oraz jako rezerwowy na wypadek kontuzji któregoś zawodnika Marcin Tybura. W ćwierćfinałach zwyciężali Gluhovs, Malikow, Smoldariev oraz Chaban Ka. Do pierwszego półfinału miało dojść 21 sierpnia między Malikowem a Chaban Ka ale kontuzja wykluczyła Malikowa z turnieju. Natychmiast na jego miejsce wskoczył rezerwowy Tybura[10] który w półfinale pokonał Francuza przez TKO w 1. rundzie kwalifikując się do finału[11]. Drugi półfinał również nie obył się bez problemów, rywal Gluhovsa, Estończyk Smoldariev został kontuzjowany i nie mógł zmierzyć się z Łotyszem więc organizatorzy postanowili anulować drugi półfinał i automatycznie przenieść Gluhovsa do finału[12]. Finał miał miejsce 20 października na M-1 Challenge 42[13]. Tybura zaraz po rozpoczęciu pojedynku sprowadził na ziemie Gluhovsa, zachodząc go przy tym zza plecy i próbując go natychmiast poddać duszeniem. Początkowo Łotysz sukcesywnie się bronił przed próbami poddań, więc Tybura zaczął uderzać krótkimi ciosami co w pewnym momencie poskutkowało i pozwoliło na zapięcie ciasnego duszenia, które Łotysz musiał poddać pod koniec 1. rundy. Tybura zwyciężył w całym turnieju inkasując czek na 1. milion rubli (ok 95 tys. zł) oraz prawo do pojedynku o pas mistrzowski w wadze ciężkiej[14].
Drabinka turnieju:
Ćwierćfinały | Półfinały | Finał | |||||||||||
![]() | Chaban Ka | POD1 | |||||||||||
![]() | Aleksiej Kudin | ||||||||||||
![]() | Marcin Tybura | TKO1 | |||||||||||
![]() | Chaban Ka | ||||||||||||
![]() | Magomied Malikow | TKO2 | |||||||||||
![]() | Jeff Monson | kont. | |||||||||||
![]() | Marcin Tybura | POD1 | |||||||||||
![]() | Konstantīns Gluhovs | ||||||||||||
![]() | Konstantīns Gluhovs | DEC3 | |||||||||||
![]() | Kenny Garner | ||||||||||||
![]() | Denis Smoldariew | kont. | |||||||||||
![]() | Konstantīns Gluhovs | w/o | |||||||||||
![]() | Denis Smoldariew | TKO1 | |||||||||||
![]() | Ibragim Ibragimow | ||||||||||||
Walka rezerwowa:
Marcin Tybura vs
Dienis Komkin – zwycięstwo Tybury przez TKO w 1. rundzie
Mistrzostwo M-1
Rywalem Tybury, który zapewnił sobie prawo walki o pas wygrywając turniej M-1 Grand Prix okazał się inny Polak – Damian Grabowski, który zdobył mistrzostwo pod koniec 2013 roku, zwyciężając ówczesnego mistrza Amerykanina Kenny’ego Garnera. 23 stycznia 2014 została ogłoszona walka o tytuł, starcie zaplanowano na 14 marca 2014[15] lecz ostatecznie nie doszło do niego z powodu kontuzji szyi u Grabowskiego, której nabawił się na kilkanaście dni przed walką. Postanowiono przełożyć pojedynek na lato 2014[16]. By przygotowania Tybury nie poszły na marne, organizatorzy zestawili go z Chorwatem Maro Perakiem z którym się zmierzył 4 kwietnia na gali M-1 Challenge 47[17]. Perak postawił duże wymagania m.in. trafiając kilkukrotnie mocnymi ciosami w stójce, ale Polak posiadał lepsze umiejętności zapaśnicze i grapplerskie, co przełożyło się na dominację w parterze i ostateczną wygraną przez TKO w 3. rundzie po wycieńczającym pojedynku[18].
15 sierpnia 2014 stoczył przełożony „polsko-polski” pojedynek o pas mistrza wagi ciężkiej z Damianem Grabowskim na pięćdziesiątej gali M-1[19]. Tybura nieoczekiwanie poddał faworyzowanego Grabowskiego już na początku 1. rundy duszeniem rękoma i odebrał mu tytuł mistrza zostając jednocześnie jednym z najbardziej utytułowanych zawodników M-1 w historii tej organizacji (pas mistrzowski i wygrany turniej Grand Prix)[20].
2 maja 2015 stoczył „superfight” z mistrzem M-1 wagi półciężkiej Niemcem Stephanem Pützem[21]. Tybura przegrał pojedynek wskutek otrzymanych obrażeń, przez które nie został dopuszczony do kontynuowania pojedynku, notując tym samym pierwszą zawodową porażkę[22].
Po dwóch udanych obronach pasa (przeciwko Denisowi Smoldariewowi i Ante Deliji) 13 grudnia 2015 zwakował mistrzostwo wagi ciężkiej z powodu wygasającego kontraktu na początku 2016[23], a 21 stycznia 2016 podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship[24].
UFC
W debiucie dla amerykańskiej organizacji, który odbył 10 kwietnia 2016 na UFC Fight Night: Rothwell vs. dos Santos zmierzył się z Amerykaninem Timothym Johnsonem[25]. Przegrał jednogłośnie na punkty[26].
W kolejnej walce, 6 sierpnia 2016 na UFC Fight Night: Rodríguez vs Caceres, znokautował w 2. rundzie wysokim kopnięciem w głowę Czecha Viktora Peštę[27]. Za tę wygraną otrzymał również dodatkowy bonus finansowy w ramach występu wieczoru, w wysokości 50 tys. USD[28].
W kolejnym starciu, które odbył 4 marca 2017 roku na UFC 209 zmierzył się z Brazylijczykiem, Luisem Henrique[29]. Wygrał walkę przez TKO w trzeciej rundzie[30].
17 czerwca 2017 podczas gali UFC Fight Night: Holm vs. Correia pokonał byłego mistrza UFC wagi ciężkiej, Białorusina Andreja Arłouskiego jednogłośnie na punkty[31][32].
19 listopada 2017 roku na gali UFC w Sydney miał zmierzyć się z Markiem Huntem[33]. Hunt został wycofany z walki przez UFC, a nowym rywalem Tybury został Fabrício Werdum[34]. Walkę przegrał przez jednogłośną decyzję[35]
Kolejną porażkę odnotował w walce z Derrickiem Lewisem, kiedy to 18 lutego 2018 roku na gali UFC Fight Night 126 przegrał przez techniczny nokaut[36][37].
22 lipca 2018 roku na gali UFC Fight Night 134 zmierzył się ze Stefanem Struve[38]. Walkę wygrał przez jednogłośną decyzję[39].
Następnie stoczył walkę z Szamilem Abdurachimowem, w terminie 20 kwietnia 2019 roku na gali UFC Fight Night 149[40]. Przegrał przez TKO w drugiej rundzie[41].
14 września 2019 roku na UFC on ESPN+ 16 zmierzył się z Augusto Sakai[42]. Walkę przegrał przez nokaut w pierwszej rundzie[43].
29 lutego 2020 roku wystąpił na gali UFC on ESPN+ 27, gdzie podjął Mołdawianina, Sergieja Spiwaka[44]. Tybura przełamał passę dwóch porażek z rzędu i zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów[45].
Oczekiwano, że 11 lipca 2020 roku na gali UFC 251 stoczy walkę z Alexandrem Romanovem[46]. Romanov został jednak wycofany z gali z powodu zarażenia się wirusem COVID-19 i został zastąpiony przez debiutującego w UFC Maxima Griszyna[47]. Tybura wygrał walkę przez jednogłośną decyzję[48].
11 października 2020 roku na gali UFC Fight Night 179 pokonał Bena Rothwella przez jednogłośną decyzję[49][50].
19 grudnia 2020 roku doszło do walki Tybury z Gregiem Hardy'm, podczas UFC Fight Night 183[51]. Walkę wygrał w drugiej rundzie przez techniczny nokaut[52]. Zwycięstwo to przyniosło mu nagrodę za występ wieczoru[53].
Oczekiwano, że 27 marca 2021 roku zawalczy z Błagojem Iwanowem na UFC 260[54], jednak Bułgar wycofał się z walki z powodu kontuzji[55]. Następnie Tybura zmierzył się z Waltem Harrisem 5 czerwca 2021 roku na gali UFC Fight Night: Rozenstruik vs. Sakai. Po przetrwaniu początkowej dominacji Harrisa, Tybura obalił go i wykończył ciosami w parterze[56]. Zwycięstwo to przyniosło mu nagrodę w postaci bonusu za występ wieczoru[57].
Podczas UFC 267, które odbyło się 30 października w Abu Zabi zmierzył się z Rosjaninem, Aleksandrem Wołkowem[58]. Przegrał jednogłośną decyzją sędziów. Dwóch z sędziów punktowało go 30-27 na korzyść Wołkowa, a jeden z nich uznał, że Polak wygrał drugą rundę i punktował 29-28[59].
20 sierpnia 2022 roku na UFC 278 doszło do jego walki z niepokonanym mołdawskim zapaśnikiem, Alexandrem Romanovem[60]. Zwycięstwo po trzech rundach odniósł większościową decyzją sędziów Marcin Tybura, który zafundował rywalowi pierwszą porażkę w karierze[61]. Po tym zwycięstwie awansował do pierwszej dziesiątki oficjalnego rankingu UFC wagi ciężkiej[62].
Na gali UFC Fight Night: Lewis vs. Spivac, która odbyła się 4 lutego 2023 roku skrzyżował rękawice z klasyfikowanym (przed tym pojedynkiem) na 15. pozycji rankingu wagi ciężkiej UFC, Bułgarem, Błagojem Iwanowem[63]. Tybura po trzech rundach walki zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów (29-28, 29-28, 30-27) i dopisał do swojego rekordu kolejne zwycięstwo[64].
22 lipca 2023 podczas głównej walki wieczoru gali UFC Fight Night: Aspinall vs. Tybura zmierzył się w konfrontacji z nr. 5 rankingu UFC, Tomem Aspinallem[65]. Przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie[66].
W kolejnej walce, którą stoczył 16 marca 2024 pokonał przez poddanie już w pierwszej rundzie Taia Tuivasę[67][68]. Pierwotnie to starcie miało odbyć się 17 lutego 2024 na wydarzeniu UFC 298 w Anaheim, jednak jak poinformował Dana White pojedynek australijsko-polski został główną walką wieczoru gali UFC Fight Night w Las Vegas[69]. Tubura po zwycięstwie został doceniony przez amerykańską organizacją dodatkowym bonusem za występ wieczoru[70]. Dodatkowo po zwycięstwie z Australijczykiem awansował na 8 miejsce w oficjalnym rankingu UFC wagi ciężkiej[71].
10 sierpnia 2024 podczas gali UFC Fight Night 242 przystąpił do rewanżowego starcia z Mołdawianinem, Sergiejem Spiwakiem[72]. Już w pierwszej rundzie został poddany przez rywala tzw. balachą (dźwignia na staw łokciowy)[73]. Po porażce zanotował spadek w rankingu UFC wagi ciężkiej na 9 miejsce[74].
Walka bokserska
26 kwietnia 2017 roku ogłoszono, że Tybura wystąpi 13 maja 2017 roku na charytatywnej IV Gali Biznes Boxing Polska, z której dochód w całości wesprze Szlachetną Paczkę. W pokazowej walce zmierzył się z redaktorem naczelnym Super Expressu, Sławomirem Jastrzębowskim[75]. Pojedynek zakończył się dziwną decyzją sędziów, którzy uznali walkę za nieodbytą[76][77].
Osiągnięcia
- 2011: Mistrzostwa Polski w MMA – 1. miejsce w kat. open
- 2012: Carphatian Primus Belt – półfinalista turnieju w turnieju wagi ciężkiej
- 2013: M-1 Grand Prix 2013 – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
- 2014–2015: mistrz M-1 Global w wadze ciężkiej
- I miejsce – VII Puchar Polski w BJJ (Konin 2009)[78]
- II miejsce – World Pro BJJ Championship (Warszawa 2011)
- I miejsce – Abu Dhabi World Pro Trials (Birmingham 2012)[79]
- III miejsce – Mistrzostwa Europy IBJJF (Lizbona 2012)
- II miejsce – Abu Dhabi World Pro (Abu Zabi 2013)[80]
Lista zawodowych walk w MMA
Wynik | Bilans | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Przegrana | 25-9 | ![]() | Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) | 1 | 1:44 | UFC Fight Night: Tybura vs. Spivac 2 | 10.08.2024 | ![]() | Main Event |
Wygrana | 25-8 | ![]() | Techniczne poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 4:08 | UFC Fight Night: Tuivasa vs. Tybura | 16.03.2024 | ![]() | Bonus za występ wieczoru. Main Event |
Przegrana | 24-8 | ![]() | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 1:13 | UFC Fight Night: Aspinall vs. Tybura | 22.07.2023 | ![]() | Main Event |
Wygrana | 24-7 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC Fight Night: Lewis vs. Spivac | 04.02.2023 | ![]() | |
Wygrana | 23-7 | ![]() | Decyzja (większościowa) | 3 | 5:00 | UFC 278 | 20.08.2022 | ![]() | |
Przegrana | 22-7 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 267 | 30.10.2021 | ![]() | |
Wygrana | 22-6 | ![]() | TKO (ciosy w parterze) | 1 | 4:06 | UFC Fight Night: Rozenstruik vs. Sakai | 05.06.2021 | ![]() | Bonus za występ wieczoru. Co-Main Event |
Wygrana | 21-6 | ![]() | TKO (ciosy w parterze) | 2 | 4:31 | UFC Fight Night: Thompson vs. Neal | 19.12.2020 | ![]() | Bonus za występ wieczoru. |
Wygrana | 20-6 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC Fight Night: Moraes vs. Sandhagen | 10.10.2020 | ![]() | |
Wygrana | 19-6 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 251 | 11.07.2020 | ![]() | |
Wygrana | 18-6 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC on ESPN+ 27: Benavidez vs. Figueiredo | 29.02.2020 | ![]() | |
Przegrana | 17-6 | ![]() | KO (ciosy pięściami) | 1 | 0:59 | UFC on ESPN+ 16: Cowboy vs. Gaethje | 14.09.2019 | ![]() | |
Przegrana | 17-5 | ![]() | TKO (ciosy pięściami) | 2 | 3:15 | UFC on ESPN+ 7: Olejnik vs. Overeem | 20.04.2019 | ![]() | |
Wygrana | 17-4 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC Fight Night: Shogun vs. Smith | 22.07.2018 | ![]() | |
Przegrana | 16-4 | ![]() | TKO (uderzenia w parterze) | 3 | 2:48 | UFC Fight Night: Cowboy vs. Medeiros | 18.02.2018 | ![]() | |
Przegrana | 16-3 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 5 | 5:00 | UFC Fight Night 121: Werdum vs. Tybura | 19.11.2017 | ![]() | Main Event |
Wygrana | 16-2 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC Fight Night: Holm vs. Correia | 17.06.2017 | ![]() | Co-Main Event |
Wygrana | 15-2 | ![]() | TKO (ciosy w parterze) | 3 | 3:46 | UFC 209 | 04.03.2017 | ![]() | |
Wygrana | 14-2 | ![]() | KO (wysokie kopnięcie) | 2 | 0:53 | UFC Fight Night: Rodríguez vs Caceres | 06.08.2016 | ![]() | Bonus za występ wieczoru. |
Przegrana | 13-2 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC Fight Night: Rothwell vs. dos Santos | 10.04.2016 | ![]() | Debiut w UFC. |
Wygrana | 13-1 | ![]() | TKO (kontuzja nogi – złamanie) | 1 | 2:21 | M-1 Challenge 61: Battle of Narts | 20.09.2015 | ![]() | Obronił pas mistrzowski M-1 Global w wadze ciężkiej. |
Przegrana | 12-1 | ![]() | TKO (przerwanie przez lekarza) | 3 | 3:48 | M-1 Challenge 57 | 02.05.2015 | ![]() | Superfight |
Wygrana | 12-0 | ![]() | Poddanie (duszenie za pleców) | 1 | 1:24 | M-1 Challenge 53 | 25.11.2014 | ![]() | Obronił pas mistrzowski M-1 Global w wadze ciężkiej. |
Wygrana | 11-0 | ![]() | Poddanie (duszenie północ-południe) | 1 | 1:28 | M-1 Challenge 50 | 15.08.2014 | ![]() | Zdobył pas mistrzowski M-1 Global w wadze ciężkiej. Bonus za poddanie wieczoru. |
Wygrana | 10-0 | ![]() | TKO (ciosy pięściami) | 3 | 3:26 | M-1 Challenge 47 | 04.04.2014 | ![]() | |
Wygrana | 9-0 | ![]() | Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 4:30 | M-1 Challenge 42 | 20.10.2013 | ![]() | Finał turnieju M-1 Grand Prix 2013. Bonus za poddanie wieczoru. |
Wygrana | 8-0 | ![]() | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 2:05 | M-1 Challenge 41 | 21.08.2013 | ![]() | Półfinał turnieju M-1 Grand Prix 2013. |
Wygrana | 7-0 | ![]() | TKO (niezdolność do walki) | 1 | 5:00 | M-1 Challenge 37 | 27.02.2013 | ![]() | Debut w M-1 Global. Walka rezerwowa turnieju M-1 Grand Prix 2013. |
Wygrana | 6-0 | ![]() | TKO (niezdolność do walki) | 3 | 1:53 | Gladiator Arena 4 | 08.12.2012 | ![]() | |
Wygrana | 5-0 | ![]() | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 3:00 | Prime FC 1 – Bajor vs. Tybura | 01.06.2012 | ![]() | Main Event |
Wygrana | 4-0 | ![]() | Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 3:17 | Carphatian Primus Belt – Runda 2 | 24.02.2012 | ![]() | Ćwierćfinał turnieju. |
Wygrana | 3-0 | ![]() | Poddanie (duszenie trójkątne) | 1 | 3:20 | Carphatian Primus Belt – Runda 1 | 13.11.2011 | ![]() | Pierwsza runda turnieju. |
Wygrana | 2-0 | ![]() | Decyzja (jednogłośna) | 2 | 5:00 | Mistrzostwa Polski MMA – Finały | 05.11.2011 | ![]() | Finał turnieju. |
Wygrana | 1-0 | ![]() | Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 3:48 | Mistrzostwa Polski MMA – Finały | 05.11.2011 | ![]() | Półfinał turnieju. |
Przypisy
- ↑ a b Sherdog.com, Marcin [online], Sherdog [dostęp 2024-03-17] (ang.).
- ↑ a b O mnie [online], marcintybura.pl [dostęp 2021-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-21] .
- ↑ KarolK. Dąbrowski KarolK., I Mistrzostwa Polski MMA: Finał – wyniki | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 8 listopada 2011 [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Wojslaw RysiewskiW.R. Venom Wojslaw RysiewskiW.R., Olimp Extre Fight: Carpathian Primus Belt - wyniki | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 13 listopada 2011 [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Wojslaw RysiewskiW.R. Venom Wojslaw RysiewskiW.R., OEF: Carpathian Primus Belt runda 2 - wyniki | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 25 lutego 2012 [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Wojslaw RysiewskiW.R. Venom Wojslaw RysiewskiW.R., Prime FC 1 - wyniki | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 1 czerwca 2012 [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura podpisał kontrakt z M-1 Global. Fightsport.pl, 2013-01-21. (pol.).
- ↑ TomaszT. Nowosielski TomaszT., Marcin Tybura vs Denis Komkin na M-1 Challenge 37 | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 5 lutego 2013 [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura broni honoru Polaków na M-1 Challenge 37 [online], MMANews, 27 lutego 2013 [dostęp 2022-08-20] .
- ↑ Karol Dabrowski: Marcin Tybura wystąpi w półfinale M-1 Grand Prix 2013. mmarocks.pl, 2013-07-23. (pol.).
- ↑ KarolK. Dąbrowski KarolK., M-1 Challenge 41: Marcin Tybura vs. Chaban Ka – video | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 22 sierpnia 2013 [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Denis Smoldarev wypada z M-1 Grand Prix 2013!. fightsport.pl, 2013-08-18. (pol.).
- ↑ KarolK. Dąbrowski KarolK., M-1 Challenge 42: Monson vs. Ishii - rozpiska | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 15 października 2013 [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Wojslaw Rysiewski: Marcin Tybura wygrał Grand Prix M-1 w wadze ciężkiej. mmarocks.pl, 2013-10-20. (pol.).
- ↑ Karol Dabrowski: Damian Grabowski vs. Marcin Tybura na M-1 Challenge 46. mmarocks.pl, 2014-01-23. (pol.).
- ↑ Walka Damian Grabowski vs. Marcin Tybura przełożona na lato 2014. mmania.pl, 2014-03-06. (pol.).
- ↑ Marcin Tybura vs. Maro Perak na M-1 Challenge 47. fight24.pl, 2014-03-11. (pol.).
- ↑ Marcin Tybura vs. Maro Perak, M-1 Challenge 47 | MMA Bout [online], Tapology [dostęp 2022-08-21] (ang.).
- ↑ Tybura vs Grabowsk na M-1 Challenge 50! [online], www.extreme.banzaj.pl [dostęp 2022-08-20] .
- ↑ n, M-1 Challenge 50 wyniki: Marcin Tybura poddał Damiana Grabowskiego [online], CHOKES.PL – MMA, BJJ, Techniki, Newsy [dostęp 2022-08-20] (ang.).
- ↑ Marcin Tybura vs. Stephan Puetz na M-1 Challenge 57 – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura vs. Stephan Puetz, M-1 Challenge 57 | MMA Bout [online], Tapology [dostęp 2022-08-20] (ang.).
- ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2015-12-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-22)].
- ↑ Mariusz Hewelt: Marcin Tybura podpisał kontrakt z UFC!. mmarocks.pl, 2016-01-21. (pol.).
- ↑ Z kim zmierzy się Marcin Tybura w debiucie dla UFC? [online], MMA PL, 24 stycznia 2016 [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ k, UFC w Zagrzebiu: Marcin Tybura przegrał z Timothym Johnsonem | OK Poddębice – Regionalny Serwis Sportowo – Kulturalno – Polityczny [online] [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ Wirtualna PolskaW.P. Media Wirtualna PolskaW.P., UFC Fight Night 92: Rodriguez zwycięża z Caceresem, Tybura nokautuje [online], sportowefakty.wp.pl, 7 sierpnia 2016 [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Tomasz Nowosielski: Marcin Tybura bogatszy o 50 tys. dolarów – bonusy po gali UFC Fight Night 92. mmarocks.pl, 2016-08-07. (pol.).
- ↑ UFC 209: Marcin Tybura vs. Luis Henrique [online], ŁączyNasPasja – serwis sportowy, 2 marca 2017 [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ MagdalenaM. Dubert MagdalenaM., Marcin Tybura wygrywa przed czasem z Luisem Henrique na UFC 209! | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 5 marca 2017 [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ Polsatsport.pl, Tybura zmierzy się z byłym mistrzem UFC! Arlovski rywalem Polaka w Singapurze - Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Magdalena Dubert: UFC Fight Night 111 – wyniki na żywo. mmarocks.pl, 2017-06-17. [dostęp 2017-06-17]. (pol.).
- ↑ Mark Hunt vs. Marcin Tybura w planach na UFC FN 121 [online], Lowking.pl [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ MMA. Tybura ma nowego rywala, Hunt wściekły na UFC! [online], Sport.pl [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Wirtualna PolskaW.P. Media Wirtualna PolskaW.P., UFC: Marcin Tybura po wojnie w oktagonie przegrywa z Fabricio Werdumem – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 19 listopada 2017 [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura vs. Derrick Lewis szykowane na UFC Fight Night 97 [online], Lowking.pl [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Polsatsport.pl, UFC: Tybura vs Lewis. Transmisja w Polsacie Sport! – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura vs. Stefan Struve oficjalnie na UFC FN 134 w Hamburgu [online], Lowking.pl [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ UFC Hamburg. Marcin Tybura – Stefan Struve. Polak wreszcie wygrał! [online], Sport.pl [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ UFC Fight Night 149 w Petersburgu – Telemagazyn.pl [online], www.telemagazyn.pl [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ UFC Fight Night 149: Marcin Tybura przegrywa przez TKO – STsport : STsport [online], stsport.pl [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura vs. Augusto Sakai oficjalnie na gali UFC w Vancouver – myMMA.pl [online], 26 czerwca 2019 [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Polsatsport.pl, UFC: Tybura boleśnie znokautowany w 59 sekund – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ PiotrP. Górski PiotrP., Marcin Tybura podejmie Sergeya Spivaka na gali UFC on ESPN+ 27! [online], NaszeMMA, 2 stycznia 2020 [dostęp 2023-12-16] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura - Sergey Spivak. Skrót walki - Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl, 1 marca 2020 [dostęp 2023-12-16] (pol.).
- ↑ Niepokonany debiutant rywalem Marcina Tybury na UFC 251 [online], Lowking.pl [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Alexander Romanov wypada – Maxim Grishin nowym rywalem Marcina Tybury na UFC 251 [online], Lowking.pl [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Tybura znowu zwycięski. Mimo niesprzyjających okoliczności przyrody pokonał na punkty debiutanta [online], Przegląd Sportowy, 12 lipca 2020 [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura vs. Ben Rothwell w planach UFC na 10 października - myMMA.pl [online], 4 sierpnia 2020 [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Telewizja PolskaT.P. S.A Telewizja PolskaT.P., UFC: znakomity występ Tybury. Polak pokonał Rothwella [online], sport.tvp.pl, 11 października 2020 [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ CesellolaromaC. Pisze CesellolaromaC., Marcin Tybura vs. Greg Hardy na grudniowej gali UFC FN [online], Lowking.pl [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Polsatsport.pl, UFC Fight Night 183: Doskonałe zamknięcie roku! Czwarta wygrana Marcina Tybury! – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ GrzegorzG. Nielubiak GrzegorzG., Marcin Tybura z bonusem po gali UFC Vegas 17 [online], InTheCage.pl, 20 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Blagoy Ivanov vs Marcin Tybura na gali UFC 260 – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Wirtualna PolskaW.P. Media Wirtualna PolskaW.P., UFC 260. Marcin Tybura stracił rywala. Na stole są już nowe opcje [online], sportowefakty.wp.pl, 24 lutego 2021 [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Telewizja PolskaT.P. S.A Telewizja PolskaT.P., UFC. Marcin Tybura z piątym zwycięstwem z rzędu. Walt Harris pokonany w pierwszej rundzie [online], sport.tvp.pl, 6 czerwca 2021 [dostęp 2021-09-20] (pol.).
- ↑ UFC Fight Night 189: Rozenstruik vs. Sakai – bonusy i konferencja – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ FilipF. Węglicki FilipF., Tybura vs. Volkov zestawione na "polskiej gali"! [online], MMA - BĄDŹ NA BIEŻĄCO, 5 sierpnia 2021 [dostęp 2024-03-14] (pol.).
- ↑ Wołkow bezlitośnie wykorzystał błędy Marcina Tybury na UFC 267 [online], Sport.pl [dostęp 2021-10-31] (pol.).
- ↑ Polsatsport.pl, UFC: Tybura poznał kolejnego przeciwnika [online], www.polsatsport.pl [dostęp 2022-08-20] (pol.).
- ↑ Zamknął usta niedowiarkom! Marcin Tybura pokonał Alexandra Romanova! [online], Lowking.pl [dostęp 2022-08-21] (pol.).
- ↑ Polak awansował na dziesiąte miejsce w rankingu UFC [online], Polsat Sport, 23 sierpnia 2022 [dostęp 2024-08-17] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura wraca do oktagonu UFC! Polak powalczy o utrzymanie 10. miejsca w rankingu, mierząc się z twardym Blagoiem Ivanovem! [online], Lowking.pl [dostęp 2022-12-22] (pol.).
- ↑ Telewizja PolskaT.P. S.A Telewizja PolskaT.P., Kolejna wygrana Polaka w UFC! Rywal nie miał szans [online], sport.tvp.pl, 5 lutego 2023 [dostęp 2023-02-25] (pol.).
- ↑ GrzegorzG. Nielubiak GrzegorzG., OFICJALNIE: Aspinall vs. Tybura walką wieczoru gali w Anglii! [online], InTheCage.pl, 10 maja 2023 [dostęp 2023-05-10] (pol.).
- ↑ 73 sekundy i po walce wieczoru. Polak bez ciosu. Bolesna noc w UFC [WIDEO] [online], Sport.pl, 23 lipca 2023 [dostęp 2023-07-24] (pol.).
- ↑ BartoszB. Cieśla BartoszB., Marcin Tybura vs. Tai Tuivasa jednak w walce wieczoru marcowej gali UFC [online], MMA PL, 13 stycznia 2024 [dostęp 2024-01-14] (pol.).
- ↑ KrzysztofK. Kordys KrzysztofK., Marcin Tybura zwycięzcą walki wieczoru! Polak udusił Taia Tuivasę już w pierwszej rundzie! (WIDEO) [online], MMA Rocks, 17 marca 2024 [dostęp 2024-03-17] (pol.).
- ↑ Telewizja PolskaT.P. S.A Telewizja PolskaT.P., Tybura wraca do akcji. Rywalem król nokautów [online], sport.tvp.pl, 12 grudnia 2023 [dostęp 2023-12-13] (pol.).
- ↑ KamilK. Zejma KamilK., Tybura wyróżniony! Rozdano bonusy po UFC Vegas 88 [online], InTheCage.pl, 17 marca 2024 [dostęp 2024-03-17] (pol.).
- ↑ Awans Marcina Tybury w rankingu UFC po zwycięstwie z Taiem Tuivasą! [online], Lowking.pl, 19 marca 2024 [dostęp 2024-08-17] (pol.).
- ↑ BartoszB. Cieśla BartoszB., Marcin Tybura poznał kolejnego rywala w UFC. Polaka czeka rewanż już w te wakacje! [online], MMA PL, 12 czerwca 2024 [dostęp 2024-06-15] (pol.).
- ↑ GrzegorzG. Nielubiak GrzegorzG., UFC Vegas 95: Tybura błyskawicznie poddany przez Spivaca! [WIDEO] [online], InTheCage.pl, 11 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-11] (pol.).
- ↑ Marcin Tybura zanotował spadek w rankingu UFC [online], myMMA.pl - MMA News, UFC, KSW, GROMDA, 14 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-17] (pol.).
- ↑ Mateusz Paczkowski: Marcin Tybura będzie walczył z… redaktorem naczelnym „Super Expressu” – wszystko w szczytnym celu!. mma.pl, 2017-04-26. [dostęp 2017-04-26]. (pol.).
- ↑ IV Gala Biznes Boxing Polska: Jastrzębowski wytrzymał ciosy Tybury [online], sport.se.pl [dostęp 2022-02-24] .
- ↑ Marcin Tybura: Ta walka dużo mi dała – Super Express [online], www.se.pl [dostęp 2022-02-24] .
- ↑ Wyniki VII Pucharu Polski BJJ. [dostęp 2013-12-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-21)].
- ↑ Marcin Tybura: Wygrana w Birmingham jest moim największym sukcesem... 2012-03-29.
- ↑ Marcin Tybura o starcie na World Pro. 2013-05-04.
Linki zewnętrzne
- Statystyki i lista walk zawodowych