Mechtylda z Hackeborn
Data i miejsce urodzenia | 1241 lub 1242 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 listopada 1299 |
Czczona przez | |
Wspomnienie | 16 lutego lub 19 listopada |
Mechtylda z Hackeborn (ur. 1241 lub 1242, zm. 19 listopada 1299 w Helfta) – niemiecka mistyczka okresu średniowiecza, propagatorka kultu Serca Jezusa, święta Kościoła katolickiego, ewangelickiego i anglikańskiego.
Życiorys
Mechtylda urodziła się na zamku Helfta (w pobliżu Halberstadt) w szlacheckiej rodzinie, jako trzecia córka barona Hackeborna[1], spokrewnionego z cesarskim rodem Hohenstaufów. Kiedy miała 7 lat, wraz z matką odwiedziła w klasztorze Rodersdorf (obecnie dzielnica miasta Wegeleben) swoją starszą siostrę Gertrudę (myloną z Gertrudą z Helfty)[2]. Zafascynowana nowym miejscem uprosiła matkę oraz ksieni i pozostała w klasztorze. W latach 1251–1292 Gertruda z Hackeborn była ksienią wspólnoty, ale w 1258 przeniosła klasztor do Helfty pod Eisleben. Oficjalnie był to klasztor benedyktynek, ale był kojarzony z cysterkami z powodu stosowanej reguły, jednak cysterskiej jurysdykcji nie podlegał[3]. W tym czasie Mechtylda prowadziła szkołę klasztorną i została mianowana „kantorką” (domina cantrix). Jej piękny głos i zapał w śpiewie sprawiły, że zasłużyła na miano „słowika Chrystusa”. Ostatnie namaszczenie św. Mechtylda otrzymała 18 października 1299 roku i zmarła „ofiarując swe serce Zbawicielowi zanurzając się w Nim”.
Kult
Chociaż nigdy nie była kanonizowana, Mechtylda odbiera cześć jako święta w różnych klasztorach zachowujących regułę św. Benedykta.
Zgodnie z Martyrologium Rzymskim w Kościele katolickim i w zakonach trapistów, cystersów oraz benedyktynów wspominana jest 19 listopada[4].
Pisma
Własnoręczne pisma Mechtyldy to tylko kilka listów do pewnej matrony. Od 1291 okazjonalne wypowiedzi o jej doświadczeniach duchowych były zbierane przez dwie współsiostry na polecenie ksieni Zofii z Querfurtu (1292-1303), a zredagowane przez Gertrudę Wielką. Pismo, które odnosi się szczególnie do jej doświadczeń mistycznych, „Liber specialis gratiae”, zawiera w pięciu księgach opis wizji oraz łask uzyskanych podczas kontemplacji. Dzieło zostało przetłumaczone i wydane w 1645 we Lwowie przez Jakuba Gawatha. W części I i VI, zredagowanych inną ręką, zostały opowiedziane cnoty Mechtyldy i Gertrudy.
Zobacz też
- kult świętych
- Modlitwa za wstawiennictwem świętego
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
- Matylda (imię)
Przypisy
- ↑ Mechtylda z Hackeborn - Audiencja Generalna Benedykta XVI 29 września 2010 na stronie Radio Maryja (Mechtylda z Hackeborn
- ↑ [1] - Bibliografia św. Mechtyldy w książce Życie i myśl religijna św. Mechtyldy von Hackeborn
- ↑ Gertruda Wielka z Helfty na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
- ↑ Martyrologium Romanum, wyd. II (editio altera), Typis Vaticanis, 2004, s. 632 .
Bibliografia
- J. Misiurek, Wielkie Mistyczki Kościoła, Lublin 1999.
- Bibliotheca Sanctorum, Università Lateranense, t. IX, Roma 1967, kol. 97.
- P. Dinzelbacher (red.), Leksykon Mistyki. Żywoty-pisma-przeżycia, przeł. B. Widła, Warszawa 2002, s. 182.
- M. Kowalczyk, Życie i myśl religijna św. Mechtyldy von Hackeborn, wyd. Flos Carmeli, Poznań 2011.
Linki zewnętrzne
- Mechthild von Hackeborn - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
- Cztery mistyczki, dwa imiona i jeden klasztor na stronie dr Marty Kowalczyk (UWM) [opublikowano: 2011-05-09]
- Mechtylda z Hackeborn – dzieła w bibliotece Polona
- ISNI: 0000000110299542
- VIAF: 78750420, 4191159477666027990001, 947159478320127990006, 3064159248165604870004, 812154380942830290808, 3470167807360818130008, 3138167807260518130008, 185167802707517770122, 209167802707417770146
- LCCN: n80089659
- GND: 118732439
- LIBRIS: sq467jbb4z9n1cz
- BnF: 121191902
- SUDOC: 067024270
- SBN: VEAV048904
- NLA: 36070288
- NKC: jn20010525068
- DBNL: hack011
- BNE: XX4661669
- NTA: 069980853
- BIBSYS: 90522754
- Open Library: OL1697140A
- PLWABN: 9810650634005606
- NUKAT: n01012559
- J9U: 987007274948505171
- LIH: LNB:V*288302;=BJ
- WorldCat: lccn-n80089659
- SNL: Mechthild_fra_Hackeborn
- Catalana: 0041391