Melanotis
Melanotis[1] | |||
Bonaparte, 1850[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – przedrzeźniacz błękitny (M. caerulescens) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | przedrzeźniacze | ||
Rodzaj | Melanotis | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Turdus melanotis Temminck = Orpheus caerulescens Swainson | |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Melanotis – rodzaj ptaków z rodziny przedrzeźniaczy (Mimidae).
Występowanie
Rodzaj obejmuje gatunki występujące od Meksyku do Salwadoru[3].
Morfologia
Długość ciała 24–28 cm, masa ciała 50–69 g[4].
Systematyka
Etymologia
Epitet gatunkowy Turdus melanotis Temminck, 1830 (= syn. Melanotis caerulescens) (greckie μελας melas, μελανος melanos – czarny; -ωτις -ōtis – -uszny < ους ous, ωτος ōtos – ucho)[5].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:
- Melanotis caerulescens – przedrzeźniacz błękitny
- Melanotis hypoleucus – przedrzeźniacz białobrzuchy
Przypisy
- ↑ Melanotis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Ch.-L. Bonaparte: Conspectus generum avium. T. 1. Lugduni Batavorum: Apud E.J. Brill, 1850, s. 276. (łac.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-12-19]. (ang.).
- ↑ M. Cody: Family Mimidae (Mockingbirds and Thrashers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 10: Cuckoo-shrikes to Thrushes. Barcelona: Lynx Edicions, 2005, s. 479–480. ISBN 84-87334-72-5. (ang.).
- ↑ Melanotis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2021-12-19] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Mimidae Bonaparte, 1853 – przedrzeźniacze - Mockingbirds, thrashers (wersja: 2019-05-22). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-12-19].