Mewa delawarska
Larus delawarensis[1] | |||
Ord, 1815 | |||
![]() Osobnik dorosły w szacie godowej | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | siewkowe | ||
Podrząd | mewowce | ||
Rodzina | mewowate | ||
Podrodzina | mewy | ||
Rodzaj | Larus | ||
Gatunek | mewa delawarska | ||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() okres lęgowy przeloty występuje przez cały rok zimowiska | |||
| |||
|
Mewa delawarska[3] (Larus delawarensis) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae), zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony wyginięciem. Nie wyróżnia się podgatunków[4][5].
Zasięg występowania
Mewa delawarska w sezonie lęgowym występuje od południowej Alaski i północnych wybrzeży Zatoki Świętego Wawrzyńca po południowe części Oregonu, Kolorado i północną część stanu Nowy Jork. Zimuje od Kolumbii Brytyjskiej, Wielkich Jezior Północnoamerykańskich i Maine na południe po środkową Kalifornię, wybrzeża Zatoki Meksykańskiej, południowy Meksyk[6] oraz Wielkie i Małe Antyle[4]. Pojawia się również na Hawajach, Bermudach[6], rzadko w Europie[7]. Do Polski zalatuje sporadycznie – do 2021 roku stwierdzono ją 10 razy (osobniki powracające w kolejnych latach liczone są jako jedno stwierdzenie)[8][9].
Morfologia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/Portrait_of_ring-billed_gull_%28Larus_delawarensis%29%2C_Windsor%2C_Ontario%2C_2014-12-07.jpg/240px-Portrait_of_ring-billed_gull_%28Larus_delawarensis%29%2C_Windsor%2C_Ontario%2C_2014-12-07.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Larus-delawarensis-017.jpg/240px-Larus-delawarensis-017.jpg)
- Wygląd
- Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego, ale samce są nieco większe i cięższe od samic[6]. Grzbiet i wierzch skrzydeł popielate, końcówki czarne z białymi plamami. Reszta ciała biała. Dziób żółty z czarną obwódką w pobliżu końca. Nogi żółte. Osobniki młodociane w pierwszym roku życia brązowe z ciemnym deseniem, o bardzo ciemnych końcach skrzydeł i ogona. W drugim roku życia upodabniają się do dorosłych, lecz koniec ogona nadal pozostaje ciemny.
- Wymiary średnie
- długość ciała ok. 40–55 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 120–130 cm
masa ciała ok. 300–700 g
Ekologia i zachowanie
- Biotop
- Głównie wody śródlądowe, ale również wybrzeża morskie. Lubi piaszczyste wybrzeża o rzadkiej roślinności, lecz spotykana również na wybrzeżach kamienistych. Częsty gość portów.
- Gniazdo
- Z reguły na ziemi, lecz obserwowano również gniazda na drzewach (miało to miejsce nad jeziorami). Zazwyczaj monogamiczne, lecz w gęstych koloniach zdarza się, że trójka ptaków (samiec i dwie samice) wspólnie budują gniazdo, w którym jaja składają obie samice kryte przez tego samego samca. Wówczas cała trójka opiekuje się lęgiem.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w maju–sierpniu 2–4 (zwykle 3) cętkowane, bladoniebieskie, zielonkawe lub brązowe jaja.
- Wysiadywanie, pisklęta
- Jaja wysiadywane są przez okres 20–31 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta zdobywają zdolność do lotu w wieku 5 tygodni.
- Pożywienie
- Wszystkożerna. Głównie kręgowce lądowe i wodne (ryby, gryzonie, pisklęta i jaja ptaków); także owady czy materia roślinna, np. owoce. W miastach również odpadki, a na wodach odpadki wyrzucane ze statków[6].
Status i ochrona
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje mewę delawarską za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowitą liczebność populacji szacowano w 2018 roku na 2 550 000 osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy[2].
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[10].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Larus delawarensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Larus delawarensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2020-01-24). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-20].
- ↑ a b Ring-billed Gull (Larus delawarensis). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Noddies, gulls, terns, auks. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-06-20]. (ang.).
- ↑ a b c d Pappas, J.: Larus delawarensis. [w:] Animal Diversity Web [on-line]. 2001. [dostęp 2021-04-29]. (ang.).
- ↑ wynik wyszukiwania: Larus delawarensis. [w:] Tarsiger.com [on-line]. [dostęp 2021-04-29]. (ang.).
- ↑ Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 35. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2018. „Ornis Polonica”. 60, s. 125–160, 2019.
- ↑ Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 38. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2021. „Ornis Polonica”. 63, s. 130–159, 2022.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Ring-billed Gull. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2020-06-20]. (ang.).
- Britannica: animal/ring-billed-gull
- SNL: ringnebbmåke