Michał Żywień
![]() | |||
Data urodzenia | 23 stycznia 1927 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 marca 2008 | ||
Zawód, zajęcie | dziennikarz | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() | |||
|
Michał Żywień (ur. 23 stycznia 1927, zm. 19 marca 2008 we Wrocławiu) – dziennikarz wrocławski, przez całe niemal życie związany z dziennikiem "Słowo Polskie" (a przed jego powstaniem, tuż po wojnie z jego poprzednikiem – "Pionierem").
Życiorys
Egzamin maturalny złożył w roku 1947 w I Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu, będąc już wówczas dziennikarzem "Słowa Polskiego". Po maturze studiował na Uniwersytecie Wrocławskim; filologię angielską ukończył w 1951, a w 1958 – Wydział Prawa. W latach 1954–1955 uczestniczył w międzynarodowej misji pokojowej w Korei (był tam szefem tłumaczy Międzynarodowej Komisji Rozejmowej), a w latach 1955–1956 – w Laosie (jako sekretarz Polskiej Misji w Międzynarodowej Komisji Rozejmowej).
Znał biegle pięć języków obcych; w 1975 uzyskał uprawnienia pilota wycieczek zagranicznych (od 1995 sam był wykładowcą na kursach dla pilotów wycieczek zagranicznych) i odwiedził w sumie 60 krajów w około 150 podróżach, relacje z których publikował w swoich książkach i w prasie. Od roku 1960 do 1989 był lektorem Towarzystwa Wiedzy Powszechnej; był też aktywnym działaczem PTTK. Był współzałożycielem Wrocławskiego Klubu Szachowego i współorganizatorem Memoriału Akiby Rubinsteina – Międzynarodowego Turnieju Szachowego w Polanicy Zdroju.
Laureat Nagrody Miasta Wrocławia w dziedzinie dziennikarstwa, był współorganizatorem Towarzystwa Miłośników Wrocławia i autorem kilku książek, m.in. "Ze Słowem Polskim przez ćwierćwiecze Dolnego Śląska" i "Spacerkiem po Europie". Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim oraz Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Żona Michała Żywienia, Tamara (zm. 15.4.2010[1]), była lekarzem reumatologiem, syn Jarosław jest lekarzem anestezjologiem.
Przypisy
- ↑ Nekrolog w "Gazecie Wyborczej"