Mieczysław Wiśniowski
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 4 maja 1910 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | wiosna 1940 | ||
Przebieg służby | |||
Lata służby | lata. 30. – 1940 | ||
Siły zbrojne |
| ||
Jednostki | 6 Szpital Okręgowy | ||
Główne wojny i bitwy | |||
Późniejsza praca | lekarz | ||
|
Mieczysław Teofil Józef Wiśniowski (ur. 4 maja 1910 w Porażu, zm. wiosna 1940 w Charkowie) – doktor wszechnauk lekarskich, lekarz, podporucznik lekarz rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Urodził się 4 maja 1910 w Porażu jako syn Michała (nauczyciel, zm. przed 1921) i Marii z domu Kruczek[1]. Miał braci Kazimierza i Tadeusza.
W 1929 ukończył Gimnazjum Męskie w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Adam Bieniasz, Stanisław Gerstmann, Norbert Ramer, Lidia Sembratowicz, Eugeniusz Duda, Ryszard Linscheid - dwaj ostatni to także ofiary zbrodni katyńskiej)[2]. Ukończył medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie uzyskując tytuł naukowy doktora wszechnauk lekarskich. Podczas studiów na początku lat 30. działał w Polskiej Korporacji Akademickiej „Obotritia” (w tym jako sekretarz i wiceprezes)[3]. Jako lekarz pracował w sanockim szpitalu[4] oraz we Lwowie.
W 1936 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Sanitarnych w Warszawie. Został mianowany do stopnia podporucznika w 1938. Otrzymał przydział do 6 Szpitala Okręgowego.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Był przetrzymywany w obozie starobielskim. 24 kwietnia 1940 został wywieziony z obozu (informację przekazał ocalały z Kozielska, Otto Bisanz)[5][6] do Charkowa i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 (część zbrodni katyńskiej). Zamordowani jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie w Piatichatkach.
Jego żoną była Irena.
Upamiętnienie
Podczas „Jubileuszowego Zjazdu Koleżeńskiego b. Wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej Matury” 21 czerwca 1958 nazwisko Mieczysława Wiśniowskiego zostało wymienione w apelu poległych w obronie Ojczyzny w latach 1939-1945[7] oraz na ustanowionej w budynku gimnazjum tablicy pamiątkowej poświęconej poległym i pomordowanym absolwentom gimnazjum[8].
5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia porucznika[9]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[10].
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
- ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
- ↑ Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalog główny, rok 1921/22 (zespół 7, sygn. 82). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 34.
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2014-03-09].
- ↑ Archiwum Korporacji. Mieczysław Wiśniowski. archiwumkorporacyjne.pl. [dostęp 2015-05-13].
- ↑ Edward Zając: Szpital Powszechny w Sanoku. zozsanok.pl. s. 62. [dostęp 2014-05-15].
- ↑ Andrzej Brygidyn: Sanocka Lista Katyńska. Jeńcy Kozielska, Ostaszkowa, Starobielska oraz innych obozów i więzień Polski kresowej pomordowani w Rosji Sowieckiej. Sanok: 2000, s. 10-11.
- ↑ Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 358. ISBN 83-7001-294-9.
- ↑ Józef Stachowicz: Diariusz zjazdu. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 69.
- ↑ Zjazd w fotografii. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 231.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. policja.pl. [dostęp 2014-08-05].
Bibliografia
- Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Charków. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2003. s. 598. [dostęp 2017-02-18].
- Martyrologia Polaków na Wschodzie podczas II wojny światowej. zs3.sanok.pl. [dostęp 2014-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-27)].
- Andrzej Brygidyn: Sanocka Lista Katyńska. Jeńcy Kozielska, Ostaszkowa, Starobielska oraz innych obozów i więzień Polski kresowej pomordowani w Rosji Sowieckiej. Sanok: 2000, s. 65.
- Archiwum Korporacji. Mieczysław Wiśniowski. archiwumkorporacyjne.pl. [dostęp 2015-05-13].
- Mieczysław Wiśniowski. katyn-pamietam.pl. [dostęp 2014-04-23].