Mirosław Różański
![]() Mirosław Różański (2015) | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 1 grudnia 1962 | ||
---|---|---|---|
Przebieg służby | |||
Siły zbrojne | |||
Jednostki | 42 pułk zmechanizowany | ||
Stanowiska | szef sztabu 34 Brygady Kawalerii Pancernej | ||
Główne wojny i bitwy | stabilizacja Iraku | ||
Późniejsza praca | polityk | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
| |||
|
Mirosław Różański (ur. 1 grudnia 1962 w Głogowie) – polski wojskowy i polityk, generał broni Wojska Polskiego, doktor nauk o obronności, w latach 2015–2017 dowódca generalny rodzajów sił zbrojnych, senator XI kadencji.
Życiorys
Wykształcenie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4f/Bronis%C5%82aw_Komorowski_and_Miros%C5%82aw_R%C3%B3%C5%BCa%C5%84ski.jpg/240px-Bronis%C5%82aw_Komorowski_and_Miros%C5%82aw_R%C3%B3%C5%BCa%C5%84ski.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/2017-08_Woodstock_174_Miros%C5%82aw_R%C3%B3%C5%BCa%C5%84ski.jpg/240px-2017-08_Woodstock_174_Miros%C5%82aw_R%C3%B3%C5%BCa%C5%84ski.jpg)
Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych, którą ukończył z wyróżnieniem w 1986. W 1989 ukończył kurs dowódców batalionu w Centrum Doskonalenia Oficerów. W latach 1992–1993 odbył studia drugiego stopnia na Akademii Obrony Narodowej. Na tej samej uczelni w 1998 ukończył kurs taktyczno-operacyjny, a w 2000 został absolwentem Podyplomowego Studium Polityki Obronnej (przedstawiając pracę pt. Profesjonalne siły zbrojne podstawowym czynnikiem bezpieczeństwa narodowego). W 2011 na Wydziale Zarządzania i Dowodzenia AON uzyskał stopień doktora w zakresie nauk o obronności w oparciu o rozprawę zatytułowaną Efektywność działań polskich kontyngentów wojskowych tworzonych z etatowych jednostek w operacjach ekspedycyjnych[1].
Przebieg służby wojskowej
Służbę wojskową rozpoczął w 42 pułku zmechanizowanym w Żarach na stanowisku dowódcy plutonu. W 1987 objął stanowisko dowódcy kompanii szkolnej, a w 1989 został dowódcą kompanii zmechanizowanej, z którą wziął udział w ćwiczeniach „Przyjaźń 1989”, będących pierwszymi w Polsce ćwiczeniami obserwowanymi przez przedstawicieli NATO. W 1990 został szefem sztabu batalionu szkolnego, następnie wyznaczono go na dowódcę 2 batalionu zmechanizowanego w 42 pułku zmechanizowanym. Później został starszym oficerem operacyjnym w sztabie 42 pułku zmechanizowanego. W 1994 skierowany został na praktykę do oddziału szkolenia bojowego Śląskiego Okręgu Wojskowego. Po jej ukończeniu objął stanowisko szefa szkolenia 34 Brygady Kawalerii Pancernej w Żaganiu. W 1996 w tej samej brygadzie został jej szefem sztabu. W 1999 mianowany dowódcą 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej w Międzyrzeczu, a w 2003 szefem sztabu 11 Dywizji Kawalerii Pancernej w Żaganiu.
W sierpniu 2005 otrzymał nominację na stopień generała brygady[2]. W tym samym roku ponownie przejął obowiązki dowódcy 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej. Zainicjował i wprowadził nowy model szkolenia strzelców wyborowych w wojskach lądowych. Wdrażał do sił zbrojnych transporter opancerzony KTO Rosomak, odpowiadał za sformowanie pierwszego w pełni zawodowego batalionu zmotoryzowanego (który wziął udział w I i II zmianie PKW w Afganistanie). W 2007 jako dowódca brygadowej grupy bojowej wraz z żołnierzami swojej brygady uczestniczył w VIII zmianie Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku. Dowodzona przez niego grupa stacjonowała w bazie w Al-Kut, brała udział w kilku operacjach przeciwko rebeliantom, jak również uczestniczyła w akcjach humanitarnych w prowincji Wasit. W okresie dowodzenia przez Mirosława Różańskiego brygadą jednostka ta trzykrotnie (2006, 2007 i 2008) była wyróżniana Znakiem Honorowym Sił Zbrojnych RP. W 2008 prezydent RP Lech Kaczyński w uznaniu zasług wręczył generałowi Flagę Narodową. W trakcie misji w Iraku został natomiast odznaczony przez prezydenta Salwadoru.
W 2008 Mirosław Różański objął funkcję zastępcy szefa Zarządu Planowania Strategicznego P-5 Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie. W sierpniu 2009 przeszedł na stanowisko dowódcy 11 Dywizji Kawalerii Pancernej. W tymże miesiącu mianowany na stopień generała dywizji[3]. Formował na bazie 17 BZ i jednostek dywizji grupę bojową UE, która w 2010 stała się pierwszym oddziałem bojowym zadeklarowanym przez Polskę do sił Unii Europejskiej. W latach 2010–2011 dowodzona przez niego 11 DKP przygotowała VIII i IX zmianę PKW w Afganistanie. W latach 2012–2013 był dyrektorem Departamentu Strategii i Planowania Obronnego Ministerstwa Obrony Narodowej. Pracował w międzynarodowym zespole koordynacyjnym przy ministrze rozwoju regionalnego, pełnił także funkcję pełnomocnika ministra obrony narodowej do spraw reformy systemu zarządzania, kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP. W zarządzanym przez niego departamencie opracowano zatwierdzoną przez Radę Ministrów Strategię rozwoju systemu bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. W 2013 został dowódcą Grupy Organizacyjnej Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, która zajęła się stworzeniem warunków do powstania DG RSZ od stycznia 2014. Następnie był radcą koordynatorem sekretarza stanu w resorcie obrony[4].
9 czerwca 2015 prezydent RP Bronisław Komorowski mianował na stanowisko dowódcy generalnego rodzajów sił zbrojnych (od 30 czerwca 2015)[5], a sierpniu tego samego roku awansował go na stopień generała broni[6]. 12 grudnia 2016 Mirosław Różański złożył wniosek o zwolnienie z zawodowej służby wojskowej[7]. 31 stycznia 2017 zakończył pełnienie funkcji dowódcy generalnego RSZ[8], przechodząc w stan spoczynku.
W lipcu 2022 przedstawiono mu zarzuty niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień w sprawie organizacji pokazów lotniczych Radom Air Show w 2015. Generał nie przyznał się do tych czynów, uznając je za motywowane politycznie[9][10][11].
Działalność społeczna i polityczna
W latach 1982–1990 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[12][13].
W 2017 powołał Fundację Bezpieczeństwa i Rozwoju Stratpoints, w której objął stanowisko prezesa[14][15][16]. W 2020 wszedł w skład sztabu kandydata na prezydenta RP Szymona Hołowni[17]. Został też członkiem kolegium ekspertów think tanku Instytut Strategie 2050, związanego z ruchem Polska 2050 Szymona Hołowni[18].
W wyborach parlamentarnych 2023 był kandydatem paktu senackiego z ramienia Trzeciej Drogi do Senatu w okręgu nr 20. Uzyskał mandat senatora XI kadencji, otrzymując 104 047 głosów (59,15%)[19].
Życie prywatne
Syn Bogusława i Heleny[20]. Żonaty, ma troje dzieci[21].
Służba wojskowa
- 1986–1987 – dowódca plutonu w 42 pułku zmechanizowanym w Żarach
- 1987–1989 – dowódca kompanii szkolnej przygotowującej na potrzeby Śląskiego Okręgu Wojskowego dowódców drużyn i działonowych operatorów bojowych wozów piechoty w 42 pułku zmechanizowanym w Żarach
- 1989–1990 – dowódca kompanii zmechanizowanej w 42 pułku zmechanizowanym w Żarach
- 1990–1991 – szef sztabu batalionu szkolnego w 42 pułku zmechanizowanym w Żarach
- 1991–1992 – dowódca 2 batalionu zmechanizowanego w 42 pułku zmechanizowanym w Żarach
- 1993–1994 – starszy oficer operacyjny w sztabie 42 pułku zmechanizowanego w Żarach
- 1994–1995 – praktyka w oddziale szkolenia bojowego Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu
- 1995–1996 – szef szkolenia w 34 Brygadzie Kawalerii Pancernej w Żaganiu
- 1996–1999 – szef sztabu w 34 Brygadzie Kawalerii Pancernej w Żaganiu
- 1999–2003 – dowódca 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej w Międzyrzeczu
- 2003–2005 – szef sztabu w dowództwie 11 Dywizji Kawalerii Pancernej w Żaganiu
- 2005–2008 – dowódca 17 Wielkopolskiej Brygady Zmechanizowanej w Międzyrzeczu
- 2007 – dowódca brygadowej grupy bojowej w ramach VIII zmiany PKW Irak
- 2008–2009 – zastępca szefa Zarządu Planowania Strategicznego P-5 w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie
- 2009–2011 – dowódca 11 Dywizji Kawalerii Pancernej w Żaganiu
- 2012–2013 – dyrektor Departamentu Strategii i Planowania Obronnego Ministerstwa Obrony Narodowej
- 2013–2015 – dowódca Grupy Organizacyjnej Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych w Warszawie
- od 30 czerwca 2015 do 31 stycznia 2017 – dowódca generalny rodzajów sił zbrojnych[5][8]
Awanse generalskie
- generał brygady – 2005[2]
- generał dywizji – 2009[3]
- generał broni – 2015[6]
Odznaczenia i wyróżnienia
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2011[22]
- Brązowy Krzyż Zasługi – 1999[23]
- Wojskowy Krzyż Zasługi z Mieczami – 2008[24]
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Złota Odznaka „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”[25]
- Gwiazda Iraku
- Krzyż Honoru Bundeswehry w Złocie – Niemcy, 2012[26]
- Znak narodnoji poszany „Za miżnarodne spiwrobitnyctwo” – Ukraina, 2023[27]
Nagrody i wyróżnienia
- Buzdygan, nagroda czasopisma „Polska Zbrojna”[28]
- Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku[29]
- Tytuł „Ambasadora Miasta Żagań”[30]
- Tytuł honorowego obywatela gminy Grębocice[31]
- Odznaka pamiątkowa DG RSZ[32]
- Odznaka honorowa 10 Brygady Kawalerii Pancernej[33]
Publikacje
- Dlaczego przegramy wojnę z Rosją (współautor z Juliuszem Ćwieluchem), „Znak”, Kraków 2018, ISBN 978-83-240-5506-7.
Przypisy
- ↑ Dr Mirosław Różański, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-05-27] .
- ↑ a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 sierpnia 2005 r. nr 111-43-05 o nadaniu stopni oficerskich generałów i admirałów (M.P. z 2005 r. nr 51, poz. 697).
- ↑ a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 sierpnia 2009 r. nr 112-23-09 o nadaniu stopni oficerskich generała dywizji oraz generała brygady (M.P. z 2009 r. nr 54, poz. 756).
- ↑ Mirosław Różański, stratpoints.pl [zarchiwizowane 2023-11-02] .
- ↑ a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 czerwca 2015 r. nr 112.25.2015 o mianowaniu Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych (M.P. z 2015 r. poz. 604).
- ↑ a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 lipca 2015 r. nr 112.28.2015 w sprawie mianowania na stopień generała broni (M.P. z 2015 r. poz. 745).
- ↑ Komunikat BBN [online], bbn.gov.pl, 15 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-16] .
- ↑ a b Postanowienie nr 112.9.2017 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 stycznia 2017 r. o zwolnieniu Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych (M.P. z 2017 r. poz. 246).
- ↑ Gen. Różański o zarzutach: są związane z bieżącą polityką MON [online], Polska Agencja Prasowa, 21 lipca 2022 [dostęp 2023-07-06] .
- ↑ Gen. Różański: Postawione zarzuty są związane z bieżącą polityką MON [online], polsatnews.pl, 25 lipca 2022 [dostęp 2023-07-06] .
- ↑ Zarzuty dla byłego dowódcy rodzajów sił zbrojnych generała Mirosława R. [online], „Rzeczpospolita”, 25 lipca 2022 [dostęp 2023-07-06] .
- ↑ DorotaD. Kania DorotaD., Kim są generałowie, którzy wywołują bunt? 'Kolejna kasta, która się broni’ [online], niezalezna.pl, 29 marca 2017 [dostęp 2019-03-06] .
- ↑ RafałR. Lesiecki RafałR., Gen. Różański: chciałem pokazać, że nie godzę się na poniżanie kadry [online], defence24.pl, 1 września 2017 [dostęp 2019-03-06] .
- ↑ MarcinM. Sztandera MarcinM., Generałowie, którzy Generałowie odeszli z armii, powołali fundację. Liczą na współpracę z prezydentem Dudą [online], wyborcza.pl, 5 września 2017 [dostęp 2020-06-22] .
- ↑ Fundator i zarząd, stratpoints.pl [zarchiwizowane 2017-09-14] .
- ↑ Fundacja Bezpieczeństwa i Rozwoju Stratpoints, mojepanstwo.pl [zarchiwizowane 2018-04-12] .
- ↑ ŁukaszŁ. Grzegorczyk ŁukaszŁ., Hołownia zaskoczył nowym nazwiskiem. Jego ekspert nie chciał być marionetką PiS [online], natemat.pl, 20 stycznia 2020 [dostęp 2020-06-22] .
- ↑ Kolegium ekspertów, strategie2050.pl [zarchiwizowane 2020-10-20] .
- ↑ Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2023 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2023-10-17] .
- ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2023-11-27] .
- ↑ Gen. Mirosław Różański nowym Dowódcą Generalnym Sił Zbrojnych [online], defence24.pl, 9 czerwca 2015 [dostęp 2023-11-02] .
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 sierpnia 2011 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2011 r. nr 103, poz. 1033).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 listopada 1999 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2000 r. nr 5, poz. 89).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 grudnia 2008 r. o nadaniu odznaczeń wojskowych (M.P. z 2009 r. nr 29, poz. 400).
- ↑ Postanowienie nr 9/OP/2009 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji [online], Dziennik Urzędowy MSWiA, 28 września 2010 [dostęp 2023-08-28] .
- ↑ DariuszD. Brożek DariuszD., Niemcy uhonorowali generała Różańskiego [online], gazetalubuska.pl, 17 czerwca 2012 [dostęp 2015-06-10] .
- ↑ Знак народної пошани „За міжнародне співробітництво” [online], vto-orden.com.ua [dostęp 2024-01-09] (ukr.).
- ↑ DariuszD. Brożek DariuszD., Nasi żołnierze dostali Buzdygany [online], gazetalubuska.pl, 28 marca 2010 [dostęp 2023-11-02] .
- ↑ Dowódca 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej: gen. dyw. Mirosław Różański, 11ldkpanc.mil.pl, 3 sierpnia 2009 [zarchiwizowane 2011-07-25] .
- ↑ Nowi Honorowi Ambasadorzy Żagania, umzagan.nazwa.pl, 17 września 2010 [zarchiwizowane 2015-06-10] .
- ↑ Generał Różański został Honorowym Obywatelem Gminy Grębocice [online], naszemiasto.pl, 11 listopada 2017 [dostęp 2023-11-02] .
- ↑ Gen. Mirosław Różański nowym dowódcą generalnym RSZ [online], bbn.gov.pl, 1 lipca 2015 [dostęp 2020-06-22] .
- ↑ Świętoszowscy pancerniacy świętowali [online], polska-zbrojna.pl, 5 sierpnia 2013 [dostęp 2015-06-10] .
Bibliografia
- Mirosław Różański, stratpoints.pl [zarchiwizowane 2023-11-02] .
- Dowódca 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej: gen. dyw. Mirosław Różański, 11ldkpanc.mil.pl, 3 sierpnia 2009 [zarchiwizowane 2011-07-25] .
- Prezydent wręczył awanse generalskie oraz odznaczenia [online], bbn.gov.pl, 1 sierpnia 2015 [dostęp 2023-11-02] .
- Dowódca Generalny RSZ: gen. broni Mirosław Różański, dgrsz.mon.gov.pl [zarchiwizowane 2015-10-02] .
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 244674
- Ludzie Nauki: 4P1XvyEv8Qq