Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2013
| |||
Szczegóły | |||
Organizacja | Europa | ||
---|---|---|---|
Termin | 18 maja – 22 września 2013 | ||
Zwycięzca |
Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2013 – dwunaste mistrzostwa Europy w rugby 7 mężczyzn, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez FIRA-AER mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Europie. Zostały rozegrane w formie sześciu turniejów w trzech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 18 maja – 22 września 2013 roku. W walce o tytuł mistrzowski brało udział dwanaście zespołów, pozostałe europejskie drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi trzema istniał system awansów i spadków.
W obydwu turniejach zwyciężyli Anglicy broniąc tym samym tytułu sprzed roku, pozostałe miejsca na podium zajęli Francuzi i Rosjanie[1][2][3][4][5].
Informacje ogólne
Mistrzostwa zostały rozegrane w formie sześciu turniejów w dwunasto- lub ośmiozespołowej obsadzie – po dwa na każdym poziomie rozgrywek[6][7].
Osobny artykuł: Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2013 (dywizje).
Mistrzem Europy zostawała drużyna, która po rozegraniu dwóch turniejów w czerwcu i sierpniu – w Lyonie i Bukareszcie – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejsca[8][9]:
Miejsce | Punkty |
---|---|
1 | 20 |
2 | 18 |
3 | 15 |
4 | 14 |
5 | 12 |
6 | 10 |
7 | 7 |
8 | 6 |
9 | 4 |
10 | 3 |
11 | 2 |
12 | 1 |
W przypadku tej samej liczby punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawie[7]:
- lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
- większej liczby zdobytych przyłożeń;
- rzutu monetą.
Reprezentacje zostały podzielone na dwie sześciozespołowe grupy rywalizujące w pierwszej fazie w ramach grup systemem kołowym, po czym nastąpiła faza pucharowa – dwie czołowe drużyny z każdej grupy awansowały do półfinałów, zespoły z miejsc trzeciego i czwartego do turnieju Plate, a pozostałe walczyły o Bowl. W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci[10].
Przystępujące do turnieju reprezentacje mogły liczyć maksymalnie dwunastu zawodników. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniego roku[11].
Pomiędzy dywizjami istniał system awansów i spadków – po zakończonym sezonie najsłabsza reprezentacja z Grand Prix Series oraz i dwie z Dywizji A zostały relegowane do niższych klas rozgrywkowych, a ich miejsce zajęli zwycięzcy zawodów odpowiednio Dywizji A oraz obu turniejów Dywizji B[12][7].
Turnieje
Lyon (8-9 czerwca)
Osobny artykuł: Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2013 – GPS 1.
|
Bukareszt (21-22 września)
Osobny artykuł: Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2013 – GPS 2.
|
Klasyfikacja końcowa[13]
Poz. | Drużyna | LYO | BUK | Ogółem | |||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Punkty | +/- | Punkty | +/- | Punkty | +/- | ||
![]() | ![]() | 20 | +142 | 20 | +122 | 40 | +264 |
![]() | ![]() | 15 | +64 | 18 | +68 | 33 | +132 |
![]() | ![]() | 18 | +55 | 15 | +62 | 33 | +117 |
4 | ![]() | 12 | +3 | 12 | +24 | 24 | +27 |
5 | ![]() | 4 | -47 | 14 | -52 | 18 | -99 |
6 | ![]() | 14 | +138 | 3 | -39 | 17 | +99 |
7 | ![]() | 10 | -21 | 7 | +22 | 17 | +1 |
8 | ![]() | 1 | -73 | 10 | -10 | 11 | -83 |
9 | ![]() | 6 | -40 | 4 | -1 | 10 | -41 |
10 | ![]() | 7 | -45 | 2 | +22 | 9 | -23 |
11 | ![]() | 3 | -58 | 6 | -21 | 9 | -79 |
12 | ![]() | 2 | -118 | 1 | -197 | 3 | -315 |
Przypisy
- ↑ England won the Lyon 7's Grand Prix Series for the third time. rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (ang.).
- ↑ England Sevens get World Cup boost in Lyon. irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-08-22]. (ang.).
- ↑ England dominates the European Rugby Seven. rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (ang.).
- ↑ Romania locul 9 in clasamentul general la rugby in 7. frr.ro. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-04)]. (rum.).
- ↑ GPS: Anglicy obronili tytuł – 23/09/2013. old.pzrugby.pl. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-17)]. (ang.).
- ↑ Tournament Manual, s. 7, 12
- ↑ a b c MEN’S EUROPEAN 7’S CHAMPIONSHIP 2013 Group A & B – Tournament Manual. rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-08)]. (ang.).
- ↑ Tournament Manual, s. 12–13
- ↑ Start of the 2013 7's Grand Prix Series. rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-21)]. (ang.).
- ↑ Tournament Manual, s. 13–17
- ↑ Tournament Manual, s. 7, 10, 13
- ↑ Tournament Manual, s. 13
- ↑ 2013 Ranking 7s Grand Prix Series competition. rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-08)]. (ang.).
Bibliografia
- MEN’S 7’S GRAND PRIX SERIES 2013 – Tournament Manual. rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (ang.).
- 2013 - Grand Prix Series. rugbyeurope.eu. [dostęp 2015-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-21)]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Strona FIRA-AER (ang. • fr.)