Muhammad V (Alawici)
![]() | Ten artykuł dotyczy władcy z dynastii Alawitów. Zobacz też: inni władcy o tym imieniu. |
![]() Muhammad V (1953) | |||
![]() | |||
Sułtan Maroka (1927–1957) Król Maroka (1957-1961) | |||
Okres | od 1927 | ||
---|---|---|---|
Poprzednik | Jusuf ibn Hassan | ||
Następca | Hassan II | ||
Dane biograficzne | |||
Dynastia | |||
Data i miejsce urodzenia | 10 sierpnia 1909 | ||
Data i miejsce śmierci | 26 lutego 1961 | ||
Ojciec | Jusuf ibn Hassan | ||
Matka | Lalla Ya'aqut | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Muhammad V (arab. محمد الخامس بن يوسف, Muḥammad al-Hāmis ibn Yūsuf, fr. Mohammed V, ur. 10 sierpnia 1909 w Fezie, zm. 26 lutego 1961 w Rabacie) – sułtan, a następnie król Maroka z dynastii Alawitów.
Zarys biografii
Wstąpił na tron po śmierci swojego ojca Maulaja Jusufa w 1927. Był przychylny ruchom narodowym, dążącym do uniezależnienia Maroka od Francji. Po klęsce Francji w 1940 r. Muhammad V uznał zwierzchnictwo władz marszałka Petaina co umożliwiło objęcie również tego regionu Afryki kontrolą niemiecką. Zarazem jednak sprzeciwił się naciskom władz w Vichy prowadzenia polityki antyżydowskiej. W listopadzie 1942 roku wojska amerykańskie wylądowały w Afryce Północnej i okupowały Maroko, które w ten sposób przeszło pod zwierzchnictwo Wolnej Francji gen. de Gaulle'a.
W 1944 roku Mohammed V poparł partię Istiqlal, którą założyli nacjonaliści marokańscy[1].
W 1947 roku podczas przemówienia w Tangerze otwarcie poparł inicjatywy niepodległościowe. Kiedy negocjacje Francuzów i naciski przychylnych Francji plemion berberskich nie zdołały zmienić polityki sułtana domagającego się możliwości prowadzenia suwerennej polityki, został on w 1953 roku odsunięty od władzy i wygnany na Madagaskar. Na marokańskim tronie zasiadł wówczas wybrany przez Francuzów marionetkowy sułtan Muhammad ibn Arafa. Wzbudziło to falę protestów i niepokojów społecznych, w wyniku czego już w 1955 ponownie intronizowano sprowadzonego z wygnania Muhammada V, który stał się narodowym bohaterem. 2 marca 1956 Francja uznała niepodległość Maroka. Wkrótce potem również Hiszpania zrzekła się swoich posiadłości w Maroku Hiszpańskim.
Od 1957 Muhammad V tytułowany był królem. Panował aż do swojej śmierci 26 lutego 1961. Tron objął następnie jego syn Hassan II. Ciało Muhammada V spoczęło w jego mauzoleum w Rabacie.
Przypisy
- ↑ Historia Maroka – uzyskanie niepodległości. [dostęp 2014-05-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-02)]. (pol.).
- p
- d
- e
Idrysydzi |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Fatymidzi |
| ||||||
Almorawidzi |
| ||||||
Almohadzi |
| ||||||
Marynidzi |
| ||||||
Sułtani |
| ||||||
Wattasydzi |
| ||||||
Sułtani |
| ||||||
Sadyci |
| ||||||
Sułtani |
| ||||||
Alawici |
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
Dynastia Marynidów |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Dynastia Wattasydów |
| ||||||
Dynastia Saadytów |
| ||||||
Dynastia Alawitów |
|
- PWN: 3944207
- Britannica: biography/Muhammad-V-sultan-of-Morocco
- Universalis: mohammed-v-muhammad-v-ben-youssef
- БРЭ: 2240167
- NE.se: muhammad-v
- SNL: Muhammad_5.
- Catalana: 0044724
- DSDE: Muhammad_5.
- Hrvatska enciklopedija: 42300