Nick Holonyak Jr.
![Ilustracja](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/Nick_Holonyak_Jr.jpg/175px-Nick_Holonyak_Jr.jpg) Nick Holonyak Jr. (2002) |
Data i miejsce urodzenia | 3 listopada 1928 Zeigler |
Data i miejsce śmierci | 18 września 2022 Urbana |
Zawód, zajęcie | inżynier |
Narodowość | Amerykanin |
Alma Mater | Uniwersytet Illinois w Urbanie i Champaign |
| Multimedia w Wikimedia Commons | |
Nick Holonyak Jr. (ur. 3 listopada 1928 w Zeigler, Illinois, zm. 18 września 2022 w Urbana[1]) – amerykański inżynier. Wynalazca diody elektroluminescencyjnej (LED).
Życiorys
Był synem rusińskich imigrantów. Jego rodzice byli pracownikami fizycznymi, a Nick został pierwszym członkiem rodziny, który otrzymał formalne wykształcenie[2].
Większość życia związał z Uniwersytetem Illinois w Urbana-Champaign, tam zdobywał kolejne tytuły akademickie: licencjat (1950), magisterium (1951) i doktorat (1954) z elektrotechniki. Holonyak był pierwszym absolwentem-doktorantem wynalazcy tranzystora, Johna Bardeena. Od 1954 pracował w Bell Telephone Laboratories, gdzie pracował nad urządzeniami elektronicznymi na bazie krzemu. W latach 1955–1957 służył w US Army Signal Corps. W latach 1957–1963 pracował naukowo w Advanced Semiconductor Laboratory firmy General Electric Company w Syracuse, gdzie 9 października 1962 zademonstrował diodę LED[2].
Od 1963 był profesorem na Uniwersytecie Illinois. W 1993 został mianowany profesorem katedry inżynierii elektrycznej i komputerowej oraz fizyki John Bardeen Endowed na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign. W 2013 przeszedł na emeryturę[2].
Wyróżnienia
- 1989: Medal Edisona IEEE „za wybitną karierę w naukach elektrycznych z wkładem w główne zagadnienia materiałów i elementów półprzewodnikowych”[3]
- 1992: Charles Hard Townes Award od The Optical Society
- 1993: NAS Award for the Industrial Application of Science
- 1995: Nagroda Japońska za „wybitny wkład w badania i praktyczne zastosowania diod elektroluminescencyjnych i laserów”
- 2001: Frederic Ives Medal od The Optical Society
- 2003: IEEE Medal of Honor
- 2005: Order Lincolna (najwyższe odznaczenie stanu Illinois w dziedzinie nauki)
- 2008: Wprowadzony do National Inventors Hall of Fame
- 2015: Charles Stark Draper Prize za „wynalezienie, rozwój i komercjalizację materiałów i procesów dla diod elektroluminescencyjnych (LED)”
- 2021: Nagroda Królowej Elżbiety w dziedzinie inżynierii „za stworzenie i rozwój oświetlenia LED, które stanowi podstawę całej technologii oświetlenia półprzewodnikowego”.
Przypisy
- ↑ Nick Holonyak Jr., pioneer of LED lighting, dies. news.illinois.edu. [dostęp 2022-09-18]. (ang.).
- ↑ a b c Nick Holonyak, Jr. [online], distributedmuseum.illinois.edu [dostęp 2022-09-20] (ang.).
- ↑ Nick Holonyak, Jr. [online], Engineering and Technology History Wiki [dostęp 2020-04-19] .
XX wiek | - 1985: John R. Pierce i Ephraim Katchalski
- 1986: David Turnbull i Willem J. Kolff
- 1987: Henry M. Beachell, Gurdev S. Khush i Theodore H. Maiman
- 1988: Georges Vendryes, Donald A. Henderson, Isao Arita, Frank Fenner, Luc Montagnier i Robert C. Gallo
- 1989: Frank Sherwood Rowland i Elias James Corey
- 1990: Marvin Minsky, William Jason Morgan, Dan Peter Mckenzie i Xavier Le Pichon
- 1991: Jacques - Louis Lions i John Julian Wild
- 1992: Gerhard Ertl i Ernest John Christopher Polge
- 1993: Frank Press i Kary B. Mullis
- 1994: William Hayward Pickering i Arvid Carlsson
- 1995: Nick Holonyak Jr. i Edward F. Knipling
- 1996: Charles K. Kao i Masao Ito
- 1997: Takashi Sugimura, Bruce N. Ames, Joseph F. Engelberger i Hiroyuki Yoshikawa
- 1998: Leo Esaki, Jozef S. Schell i Marc C. E. Van Montagu
- 1999: W. Wesley Peterson, Jack L. Strominger i Don C. Wiley
- 2000: Ian L. McHarg i Kimishige Ishizaka
|
---|
XXI wiek | - 2001: John B. Goodenough i Timothy R. Parsons
- 2002: Tim Berners-Lee, Anne McLaren i Andrzej K. Tarkowski
- 2003: Benoît Mandelbrot, James A. Yorke i Seiji Ogawa
- 2004: Ken’ichi Honda, Akira Fujishima, Keith J. Sainsbury i John H. Lawton
- 2005: Makoto Nagao, Masatoshi Takeichi i Erkki Ruoslahti
- 2006: John Houghton i Akira Endō
- 2007: Peter Shaw Ashton, Albert Fert i Peter Grünberg
- 2008: Victor McKusick, Bob Kahn i Vinton Gray Cerf
- 2009: Dennis L. Meadows i David E. Kuhl
- 2010: Shun’ichi Iwasaki i Peter Vitousek
- 2011: Kenneth Thompson, Dennis Ritchie, Tadamitsu Kishimoto i Toshio Hirano
- 2012: Janet Rowley, Brian Druker, Nicholas Lydon i Masato Sagawa
- 2013: C. Grant Willson, Jean M. J. Fréchet i John Frederick Grassle
- 2014: Yasuharu Suematsu i C. David Allis
- 2015: Yutaka Takahasi, Theodore Friedmann i Alain Fischer
- 2016: Hideo Hosono i Steven D. Tanksley
- 2017: Emmanuelle Charpentier, Jennifer Doudna i Adi Szamir
- 2018: Akira Yoshino, Max D. Cooper, Jacques Miller
- 2019: Yoshio Okamoto, Rattan Lal
- 2020: Svante Pääbo, Robert G. Gallager
- 2021: Martin A. Green, Bert Vogelstein, Robert A. Weinberg
- 2022: Katalin Karikó, Drew Weissman, Christopher Field
- 2023: Masataka Nakazawa, Kazuo Hagimoto, Gero Miesenböck, Karl Deisseroth
|
---|
- ISNI: 0000000081761805
- VIAF: 110371383
- LCCN: n88117931
- GND: 172142199
- BnF: 123551234
- SUDOC: 032540450
- NKC: ntk2017954848
- NTA: 124625665
- BIBSYS: 90349649
- CiNii: DA03346453
- PLWABN: 9810675191905606
- J9U: 987007350797505171
- CONOR: 155930211
Identyfikatory zewnętrzne: