Nimfeum
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Ph.Nymafaia_04.jpg/270px-Ph.Nymafaia_04.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Nymphaeum_Fountain_Jarash.jpg/270px-Nymphaeum_Fountain_Jarash.jpg)
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Nimfeum |
![]() | Zobacz hasło nimfeum w Wikisłowniku |
Nimfeum (łac. nymphaeum od stgr. νυμφαῖον nymphaion) – miejsca mające w kulturze starożytnej kilka zróżnicowanych znaczeń.
W starożytnej Grecji określano tak początkowo groty albo gaje z naturalnymi źródłami poświęconymi nimfom i bóstwom wodnym. W późniejszych czasach nazwę tę odnoszono do specjalnych budowli studziennych (w postaci sztucznej groty, altany) bądź pawilonów zlokalizowanych przy źródłach, pełniących publiczne funkcje użytkowe (jak np. nimfeum Enneakrunos na ateńskiej agorze).
W budownictwie starożytnego Rzymu nimfeum stanowiło zwykle architektoniczną obudowę zakończenia wodociągu otoczonego naturalnie zielenią – rodzaj fontanny, wodotrysku w okazałej postaci, np. eksedry. Nierzadko monumentalne, urządzone z wielkim przepychem, tak by z wysokości kilku poziomów, poprzez fasady zdobione posągami i kolumnami, woda spadała do płaskich basenów. Okazałą oprawę architektoniczną miało zwłaszcza nimfeum na Eskwilinie, dawniej błędnie uważane za świątynię Minerwy Medica.
Zobacz też
- labarum
Bibliografia
- Encyklopedia sztuki starożytnej. Europa – Azja – Afryka – Ameryka. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe / Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 429.
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 479. ISBN 978-83-01-12365-9.
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 105. ISBN 83-85001-89-1.
Linki zewnętrzne
- «Nimefum» na stronie Encyklopedii architektury
- PWN: 3947799
- Britannica: art/nymphaeum
- Universalis: nymphee
- БРЭ: 2663977
- SNL: nymfeum
- Catalana: 0126348, 0196476