Origma
Origma[1] | |||
Gould, 1838[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – sakiewnik (O. solitaria) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Rodzaj | Origma | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Sylvia solitaria Lewin, 1808 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Origma – rodzaj ptaków z podrodziny buszówek (Acanthizinae) w rodzinie buszówkowatych (Acanthizidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii, na Nowej Gwinei i kilku sąsiednich wyspach[6].
Morfologia
Długość ciała 12–15 cm; masa ciała 14,5 g[7].
Systematyka
Etymologia
- Origma (Orygma): gr. ορυγμα orugma, ορυγματος orugmatos „kopalnia, tunel, wykop”, od ορυσσω orussō „kopać”[8].
- Crateroscelis: gr. κρατερος krateros „tęgi, silny”; σκελος skelos, σκελεος skeleos „noga”[9]. Gatunek typowy: Brachypteryx murinus P.L. Sclater, 1858.
- Origmella: rodzaj Origma Gould, 1838; łac. przyrostek zdrabniający -ella[10].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:
- Origma solitaria (Lewin, 1808) – sakiewnik
- Origma murina (P.L. Sclater, 1858) – paprotek płowy
- Origma robusta (De Vis, 1898) – paprotek górski
Uwagi
Przypisy
- ↑ Origma, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ J. Gould: A synopsis of the birds of Australia, and the adjacent Islands. London: John Gould, 1838, s. 3. (ang.).
- ↑ Index universalis. W: L. Agassiz: Nomenclator zoologicus, continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 265. (łac.).
- ↑ R.B. Sharpe: Catalogue of teh Passeriformes, or Perching Birds, in the collection of theBritish Museum. Cz. 7: Cichlomorphæ: Part IV. Containing the concluding poktion of the family Timeliidæ (Babbling Thrushes). London: Printed by order of the Trustees, 1883, s. 507. (ang.).
- ↑ G.M. Mathews. New species and subspecies of Australian birds. „Austral Avian Record”. 2 (4), s. 76, 1913–1915. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (redaktorzy), Bristlebirds, pardalotes, Australasian warblers [online], IOC World Bird List (v13.1) [dostęp 2023-05-31] (ang.).
- ↑ D.W.D.W. Winkler D.W.D.W., S.M. Billerman & I.J.S.M.B.& I.J. Lovette S.M. Billerman & I.J.S.M.B.& I.J., Thornbills and Allies (Acanthizidae), version 1.0, [w:] S.M.S.M. Billerman, B.K.B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2021, Origma, Crateroscelis, DOI: 10.2173/bow.acanth2.01 [dostęp 2023-05-31] (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Origma [dostęp 2018-06-14] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Crateroscelis [dostęp 2018-06-14] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Origmella [dostęp 2018-06-14] .
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M.P.M.& M. Kuziemko P. Mielczarek & M.P.M.& M., Podrodzina: Acanthizinae Bonaparte, 1854 - buszówki (wersja: 2021-10-03), [w:] Kompletna lista ptaków świata [online], Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego [dostęp 2023-05-31] .
Bibliografia
- The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).